Jamoigne
Jamoigne is een dorp en deelgemeente in de gemeente Chiny, in de provincie Luxemburg. Het kent zo'n 1000 inwoners.
Jamoigne is gelegen in de Belgische Ardennen waar de rivieren de Semois en de Vierre samenkomen. Op de heuvel bij de samenvloeiing staat de kerk van het dorp uit 16e eeuw. De kerk werd gebouwd rond een toren die er stond, die uit de 11e eeuw stamde. Zowel de kerk als de toren waren gebouwd op de resten van een Romeinse tempel, deze was gewijd Bacchus. De enige resten van de Romeinse tempel zijn alleen nog te zien op een zuil uit de 2e eeuw, deze zuil is versierd met met wijngaardranken en vogels.
Verder staat er nog een kasteel in Jamoigne, ChÔteau de Faing, deze stamt uit de 14e eeuw, en was een herbouwing van een kasteel dat al in 12e eeuw er stond. Ook het huidige kasteel is door de eeuwen veel verbouwd en gerestureerd, maar de basis van het kasteel stamt nog altijd uit de 14e eeuw.
Auteur: pitou
Meer informatie
Deelgemeente

Abdij van Orval
Volgens Gérard de Sède zou de gekende voorspeller Nostradamus een oud en geheim boek ter inzage gehad hebben van de abdij van Orval. Hij zou hier ook een reeks van zijn voorspellingen geschreven hebben. Tot aan de Franse Revolutie en de tijd van Napoleon verschenen uit Orval boeken en voorspellingen die aan Nostradamus zouden toegeschreven zijn.
Auteur: Dromos
Meer informatie
Abdij

Palais Provincial et Ancien Palais de Justice
In 1839 wordt Aarlen officieel de hoofdstad van de provincie Luxemburg. De architect Jamot tekent de plannen voor het paleis van de Gouverneur en het provinciebestuur. Behalve het paleis, ontwerpt deze architect ook het nieuwe Leopoldsplein. Met de straatjes errond ontstaat een nieuwe buurt. Het gebouw wordt ingehuldigd in 1849. Het ondergaat verschillende verbouwingen, onder andere als gevolg van de branden van 1905 en 1917. Sinds de renovatiewerken in 1947 en de uitbreiding in 1975 is het provinciale bestuur gehuisvest in een historisch hergewaardeerd gebouw. Monumentzorg klasseerde het in 1981. Aan de noordkant van het plein staat het oud Justitiepaleis (1864-1866), gebouwd in de 15de eeuwse spitsbogenstijl eveneens volgens de plannen van provinciearchitect A. Jamot. De wapens van de provincie Luxemburg en van haar tien steden (La Roche, Bouillon, Houffalize, Virton, Neufchâteau, Arlon, Marche, Bastogne, Saint- Hubert et Chiny ) zijn gebeeldhouwd in het timpaan. In 2003 verhuizen de gerechtelijke diensten en het gerechtshof naar de “Place Schalbert”.
Auteur: Wizpr.guide
Meer informatie
Gerechtsgebouw

Station
In 1858 wordt de spoorlijn Brussel-Luxemburg ingehuldigd. Wanneer in 1873 de spoorwegen eigendom worden van de Belgische Staat wordt er een station gebouwd. Het oude houten station wordt vervangen door een imposant gebouw dat wordt opgetrokken in Lotharingse kalksteen en blauwe steen. Het is de architect VAN DE WIJNGAERT die de plannen tekent (1884-1885). Rond het station ontstaat een nieuwe buurt met burgershuizen in Art Nouveau stijl maar ook een bescheiden kwartier waar de spoorwegarbeiders werden gehuisvest (Schoppach). De avenue de la Gare werd gerenoveerd in 2002-2003. Het Mercuriusmonument op de rotonde is het werk van de beeldhouwster Bettina Scholl-Sabbatini.
Auteur: Wizpr.guide
Treinstation

Archeologisch park of "het oude kerkhof"
Het oud gemeentelijke kerkhof is in ongebruik sinds 1853. Her en der verspreid staan er nog grafstenen van de 17de , 18de en 19de eeuw. Deze plaats was bewoond sinds het Gallo-Romeinse tijdperk, er werden overblijfselen gevonden van een badinstelling en het verwarmingssysteem (hypocaustus). Op deze plaats werd in de 8ste eeuw ook de eerste christelijke parochiekerk gebouwd in het hartje van de Romeinse vicus. Op de grondvesten van een Romeinse basiliek werd later een Romaanse kerk gebouwd gewijd aan Sint-Maarten. Deze werd verwoest in de 16de eeuw. Op de ruines werd een kluizenaarskapel gebouwd die in 1878 werd afgebroken.
Auteur: Wizpr.guide
POI

De versterkte burcht
Het kasteelterrein, gelegen op een bergkam en omsloten door de Semois, is in werkelijkheid dubbel. Op een eerste berguitloper prijkte een klassieke kasteelheuvel. In 1082 werd een tweede slottoren gebouwd door Godfried van Bouillon, die het domein aan de bisschop van Luik verkoopt alvorens op kruistocht te vertrekken. Veel later wordt het kasteel vooral heringericht onder impuls van Vauban, tijdens de Franse bezetting. Vooruitgeschoven verdedigingswerken, kazernes, een arsenaal en een kruithuis zijn daarvan het resultaat. Onder Nederlands bewind wordt de slottoren in 1824 vernietigd om plaats te ruimen voor andere kazernes, maar het militaire terrein wordt in 1853 gedeclasseerd. Het wordt uiteindelijk een populaire toeristische bezienswaardigheid. Ingedeelde monument and plaats door Koningkliik besluit (26-05-1975) Uitzonderlijk erfdeel van Wallonië
Architecturale plaats

De abdij van Orval
De kloostergebouwen van deze cisterciënzerabdij sinds de 12de eeuw werden nog vóór 1200 gebouwd. Hiervan bestaan enkel nog de overblijfselen van het koor, het dwarsschip en de pijlers van het schip van de kerk, net als onderdelen van de kloostergang en de kapittelzaal. Het gebruikte materiaal is kalksteen met een zachtgele kleur. Met de hulp van de ijzer- en staalindustrie en de bouw van smederijen laten de monniken in de 18de eeuw naast de middeleeuwse abdij een nieuw klooster optrekken door de beroemde architect Laurent-Benoît Dewez; Nadat dit klooster tijdens de Franse Revolutie volledig werd verwoest, dienden zijn funderingen als basis voor de huidige cisterciënzerabdij, waarvan met de bouw in 1926 werd begonnen door Henri Vaes. Monument geklasseerd op 17 juni1971 Staat op de lijst met Uitstekende erfgoed van Wallonië.
Gebedsplaats

Synagogue
Een Frans-Joodse gemeenschap, afkomstig uit Lorraine, gaf tussen 1863 en 1865 opdracht voor de bouw van een synagoge in romaans-byzantijnse stijl, op basis van plannen van architect A. Jamot. De synagoge van Aarlen is daarmee de oudste Joodse cultusplaats van het land. Het gebouw heeft drie beuken in kalksteen en baksteen en een zadeldak. Half-ondergrondse kelders in kalksteen overbruggen het hoogteverschil van het terrein. De gevel is polychroom en versierd met pilasters, friezen en rozetten. De hoofdingang bestaat uit een rondboogportaal, dat een monumentaal uitzicht heeft vanwege de kolossale boog met daarboven een roosvenster. Het gebruik van het gebouw wordt gesymboliseerd door tweelingramen die de Stenen Tafelen voorstellen en ook door een voorstelling ervan op de nok van het dak. De laterale muren hebben vijf traveeën, onderbroken door pilasters. Men ziet er twee niveaus met rondboogvensters. De middenbeuk heeft een tongewelf, dat zich kenmerkt door de aanwezigheid van ribben. Twee balkons die gebruikt worden door de vrouwen tijdens ceremonieën, lopen langs de laterale muren en steunen op pijlers. De half-cirkelvormige apsis bevat een neoclassicistisch tabernakel met de heilige ark en de Torah. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de synagoge gebruikt als opslagplaats voor de bevoorrading... Opmerkelijk zijn de plavuizen op de grond en de polygonale metalen lusters die de oriëntaalse invloed van het gebouw accentueren. Bij het gebouw hoort ook een Joodse begraafplaats die geïnaugureerd werd in 1856. Ze wordt beschouwd als de oudste Joodse begraafplaats van België. Geklasseerd op 28-11-2005
Erfgoed

Het kasteel van Herbeumont
Herbeumont maakte tot in de 13e eeuw deel uit van een klein en van oorsprong Karolingisch territorium dat afhing van het graafschap Chiny. In 1268 werd Herbeumont een autonome heerlijkheid. Deze verandering bracht mee dat een burcht kon gebouwd worden in Herbeumont. De burcht komt er op het uiteinde van een schistrots die de Semois en de nauwe doorgang van Frankrijk naar het noorden domineert. De burcht neemt de vorm aan van een trapezium, telt zes torens en een rechthoekige donjon die gericht is naar de ingang van de versterking. Het neerhof is omringd door een aarden wal, terwijl de burcht zelf beschermd wordt door een toegangsversterking, grachten en een halfmobiele brug. Het is pas op het einde van de 14e eeuw dat de eerste transformaties plaatsvinden.De zuidelijke courtine wordt dikker gemaakt en krijgt een sluippoortje. In de overgang van de 15e naar de 16e eeuw wordt de burcht aangepast aan de artillerie et aan mijnen. Hij krijgt twee wooneenheden, waar men onder meer een monumentale haard vindt die versierd is met sculpturen. In de 17e eeuw krijgt de versterking er stallingen bij, ovens, een bakhuis, een waterput, zolders en hooizolders. Hij blijft bewoond tot 1656, het jaar waarin hij definitief verlaten wordt. Geklasseerd op 24 -10-1938 en 07-08-1989 Uitzonderlijk erfgoed van Wallonië
Erfgoed

Eglise Saint-Martin
Deze kerk, opgenomen in het Bijzonder Erfgoed van Wallonië, maakt indruk door haar omvang en haar verhoudingen. Vooral dankzij haar 97m hoge toren domineert ze het Arelerland. Ze doet een beetje denken aan een kathedraal uit de middeleeuwen. Nochtans gaat het om een collegiale kerk van recente constructie (1907-1914). Het is een van de merkwaardigste neogotische gebouwen van het land. De oprichting dateert uit het begin van de 20e eeuw en is een antwoord op de wens van Leopold I en II om Aarlen als nieuwe hoofdplaats van de provincie Luxemburg te voorzien van een kerk die indruk zou maken op buitenlandse bezoekers. Het gebouw is een reconstructie van een middeleeuws voorbeeld en is even geslaagd als de originele voorgangers. De indeling van de kerk is zoals deze in de gotische kathedralen: grote middenbeuk, monumentale portieken, vogels en andere grijnzende monsters aan de kroonlijsten. In het interieur vallen de glasramen (en vooral het roosvenster vooraan in het koor), de neoromaanse preekstoel, het koorgestoelte en het orgel op.
Erfgoed

Semois
De rivier ontspringt in Belgisch-Lotharingen en de grens overstekend, mondt ze op Frans grondgebied uit in de Maas. De rivier is 190 km lang, waarvan 20 kilometer op Frans grondgebied, waar de naam van de rivier als Semoy wordt gespeld. In België stroomt zij voor het overgrote deel door de provincie Luxemburg, de rest in het uiterste zuidoosten van Namen. Ze vormt daarmee de zuidelijke grens van de Ardennen. Het stroomgebied meet 1329 km², waarvan 1229 km² in België.
De Semois ontspringt in Aarlen, waar de bron in 1966 blootgelegd werd en te bezichtigen is. Ze stroomt in westelijke richting, parallel aan de landsgrens, die voorbij Bohan wordt overgestoken. Gedurende het grootste deel van de loop, van Chiny tot de monding, meandert de rivier sterk. De afstand van de bron tot de monding is hemelsbreed maar 70 km lang, maar de totale lengte van de rivier is vanwege de vele meanders bijna het drievoudige.
Auteur: Wikipedia
Water

Ethe
Ethe is een dorp in de Belgische provincie Luxemburg, en een deelgemeente van de Waalse stad Virton. Ethe was een zelfstandige gemeente, tot die bij de gemeentelijke herindeling van 1977 toegevoegd werd aan de gemeente Virton.
Aan het begin van de Eerste Wereldoorlog op 23 augustus 1914 werden 218 burgers omgebracht door troepen van de 46ste, 47ste, 50ste en 6de infanterieregimenten van het Duitse leger. Ook 256 huizen werden verwoest.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Kasteel van de graven van Herbeumont
Het Kasteel van de graven van Herbeumont is een kasteelruïne in het dorpje Herbeumont aan de rivier de Semois in provincie Luxemburg. De ruïne staat boven op steile heuvel van leisteen. De ruïnes zijn in 2010 gerenoveerd.
In 1200 kwam Herbeumont, via huwelijk, in bezit van de familie Walcourt-Rochefort. Tot dan maakte Herbeumont deel uit van de heerlijkheid Orgeo. Na twee generaties kwam Herbeumont in bezit van Jehan de Rochefort. In 1268 werd Herbeumont een zelfstandige heerlijkheid en bouwde Jehan er een kasteel om als zetel van zijn macht te dienen. De oorspronkelijke middeleeuwse burcht werd opgetrokken naar het model van Filips II van Frankrijk: een trapeziumvormig plan met zeven hoektorens, waaronder de machtige donjon verbonden door courtines met een grote binnenplaats.
Auteur: Wikipedia
Kasteel

Buzenol
Buzenol klinkt bekend in de oren van archeologen, maar op de kaart vind je het dorpje nauwelijks.
Op het grondgebied van Buzenol bevindt zich de archeologische site van Montauban waarvan de belangrijkste vondsten ondergebracht zijn in het ter plekke gelegen Musée lapidaire et du Parc archéologique de Montauban (gebouwd in 1958).
De site van La Tranchée des Portes is het grootste Oppidum van België (100 hectare) en van het toenmalige woongebied van de Trevieren.
Auteur: Dromos
Dorp

Orval
Orval is een trappistenbier dat in de abdij Notre-Dame d'Orval in de Belgische provincie Luxemburg wordt gebrouwen. Het bier is een buitenbeentje binnen de familie van de trappistenbieren, en van de Belgische bieren in het algemeen: er is slechts één variant algemeen verkrijgbaar, en deze is een relatief licht bier dat herinnert aan een Engelse ale.
Brouwerij

Olm
In het jaar 1259 werden vier olmen geplant om het plein af te bakenen en de eerste gemeentelijke vrijheden te herdenken. De bomen hebben overleefd tot 1877 maar toen vielen ze ten prooi aan een storm. Met hun omtrek van 15m en hun hoogte van 50 m waren ze nochtans heel robuust. Een van de stammen is bewaard gebleven. Op het einde van de 19de eeuw werd hij omgevormd tot paviljoen met binnenin een bank. Dat werd eerst naar Brussel en dan naar Antwerpen verplaatst, om in 1920 terug te keren naar zijn geboortedorp.
Auteur: Visit Wallonia
Boom

Tunnel Bouillon
Op het einde van de 19de eeuw heeft men in Bouillon een groot project: het station van Poix-Saint-Hubert verbinden door een buurtspoorweg met Sedan en Pussemange, langs Maissin, Paliseul en Menuchenet, Bouillon en Corbion. Daarvoor moet men de Semois oversteken en een tunnel graven onder het kasteel om vervolgens de weg van Corbion te volgen in de richting van Frankrijk. Men moet daarvoor een nieuwe brug bouwen, want de bestaande "Pont de liège" is onbruikbaar vanwege het hoogteverschil. Men bouwt dus een nieuwe brug dichter bij Frankrijk en vandaar de naam "Pont de la porte de France".
De 90m lange doorboring was klaar op 27 juni 1896. Op 28 mei 1897 werd de eerste steen gelegd. Pas dertien jaar later, op 11 september 1910, werd de tunnel met praal ingewijd. De vicinalijn, bekend als "Le Bouillonnais", kon nu de grensoverschrijdende handel vergemakkelijken, die voorheen door een postkoets werd uitgevoerd. De drie gemeentes financierden de bouw. Boven de ingang van de tunnel staan hun namen gebeiteld.
In Bouillon is er echter nog een andere, in onbruik geraakte tunnel die aan één kant gesloten is. Deze tunnel lag nabij het voormalige tramstation op lijn 510 van de Buurtspoorwegen van de provincie Luxemburg Poix – Libin – Villance – Anloy – Maissin – Opont – Framont – Paliseul – Nollevaux – Bellevaux – Bouillon – Corbion – Sugny – Pussemange. Tussen Corbion en Sugny reed de lijn door Frankrijk. Vanuit Corbion reed de CFDA (Chemins de fer départementaux des Ardennes) lijn naar Sedan. Openingsdatum Paliseul-Bouillon 1890, Bouillon-Corbion 1907. Te vinden waar de rue de laitte overgaat in de rue des champs. Sluitingsdatum van Paliseul-Bouillon-Pussemagne voor reizigers 1955, voor goederen 1960... Er is met een goede kaart rond Bouillon nog heel wat van deze meersporige lijn terug te vinden, waaronder het station en een vrijliggend tracé van ongeveer 5 kilometer door het bos dat nu een heerlijk wandelpad is.
Auteur: Willem Vandenameele
Tunnel

zitbank chemin des crêtes Chairière
Deze zitbank staat aan een landweg aan de rue des crêtes in Chairière.
Chairière is een deelgemeente van Vresse-sur-Semois dat 12 deelgemeenten telt.
Eén van de mooiste deelgemeentes van Vresse-sur-Semois is Lafôret.
Laforêt is een duizend jaar oud dorp, gekend als één van de mooiste dorpjes van Wallonië. Het is meer dan het bezoeken waard.
Twee troggen, grote ronde bekkens omringd met ijzer, lijken schildwacht te staan aan de uiteinden van het dorp dat bezaaid is met tabaksdroogschuren. De onderste trog grenst aan een merkwaardig overdekte waterput.
Je vindt er een kerkje met merkwaardig kleurrijk plafond en een moderne kruisweg van Jacques Vander Elst, een kunstenaar uit Vresse-Sur-Semois.
Een smederij uit 1880 met een dak dat is bedekt met "faisiaux": leisteenplinters die te klein zijn om er gewone leien van te maken, maar die een krachtig raamwerk vereisen.
Laforêt is ook beroemd om zijn beroemde "Pont de Claies" over de Semois. Bij de doorwaadbare plaats van het eiland "Grand I" bestaat deze rustieke brug uit panelen die van haagbeuktakken zijn gevlochten en op fragiele pijlers in de rivierbedding zijn geplaatst. Hij wordt alleen gebruikt tijdens de laagwaterperiode, dus wordt hij elk voorjaar herbouwd en aan het eind van de zomer ontmanteld. Tegenwoordig kunnen wandelaars langs de rechteroever van de rivier passeren en zo Vresse te voet bereiken.
Om u onder te dompelen in de ziel van de Ardennen kunt u de Promenade des Légendes bewandelen, een 2 km lang circuit in de bossen van Laforêt. Alle personages uit de legendarische verhalen van de streek zullen er zijn om u te begeleiden. Het begin wordt u gegeven door de Wilde Jager, geschilderd op de deur van Pinocchio's werkplaats, een poppentheater. Je zult de Witte Dame ontmoeten, de Verbouc, de Weerwolf. Je zult Nutons, Heksen en Feeën ontmoeten. Tenslotte zal Pepe Crochet uw wandeling beëindigen, verteld op didactische panelen die uw onderdompeling in het vreemde en de droom markeren.
Breng een bezoek aan het kruidenwinkeltje met Brasserie 'Le Serpolet".
Beklim het uitzichtpunt van 'le Griolou'.
Auteur: Willem Vandenameele
Zitbank

Huwelijkssteen
Op enkele passen achter de kerk, op de linkeroever van de Semois, bevindt zich een dubbele monoliet: een blok schist en een blok kwarts, de "Pierre à Marier" genoemd.
Dit is een heidense overleving van de verloving en het huwelijk, een plaatselijk gebruik dat helaas verdwenen is, en dat "Saudée" werd genoemd; de jeugd van Bohan "saudait" (las) het toekomstige paar. Toen het huwelijk was voltrokken, werden de twee echtelieden naar de "Pierre à Marier" geleid. Daar zouden ze rug aan rug zitten en een ruzie naspelen. Daarna werden zij aan een steen of een boomstronk vastgemaakt die ze naar huis moesten slepen, als symbool van de moeilijkheden die zij in hun leven zouden moeten overwinnen.
Dit was een vruchtbaarheidsrite. Het vervoer van een steen of een boomstronk (afhankelijk van het fortuin van de bruidegom tegenover de bruid) door de jonggehuwden op de huwelijksdag was van satirische aard. Als het een steen was lieten de oude bewoners van de dorpen in de buurt van Bohan de bruidegom verstaan dat de vrouw het absolute "hoofd" in het huishouden zou zijn. Als het een boomstronk was werd de vrouw duidelijk gemaakt dat zij alleen haar man hoefde te gehoorzamen.
Auteur: Willem Vandenameele
Kunst

Oorlogsmonument Bohan
Oorlogsmonument ter herinnering van de slachtoffers van de beide wereldoorlogen op de Place Henri de la Lindi.
Bohan heeft heel wat bezienswaardigheden. Er is de opvallende 'pont cassé', de huwelijkssteen, de Lourdesgrot (een perfecte kopie), de kerk, ...
Komende vanuit Frankrijk is dit het eerste dorpje met een overvloed aan terrasjes, en dus een bekende stopplaats voor de vele motards die in de streek rondtoeren.
Bohan is het laatste dorpje langs de Semois voor de Franse grens. Het was dan ook een uitstekende uitvalsbasis voor smokkelaarsin deze tabaksstreek. De smokkelaars trachtten tabak en brood van België naar Frankrijk te smokkelen, levensmiddelen die minder belast en goedkoper waren. Heuse klopjachten waren het gevolg. De douaniers, ‘gabelous’ genaamd, patrouilleerden in het bos, brachten er zelfs de nacht door om die fraudeurs te klissen die hen meer dan eens te slim af waren …
De beer is een symbool in Bohan ... de legende:
Tijdens het vervoer van de Hoge Tatra (Slowakije) naar de Koninklijke dierentuin in Parijs in het voorjaar van 1760 ontsnapte een bruine beer (Ursus horribilis) in de buurt van Straatsburg. Op zijn weg door de Franse Jura doodde de beer twaalf Franse soldaten, twee jagers en een herder. Het leek onoverwinnelijk. Plotseling verscheen hij in de bossen van de Semois. Een pelgrim, die vaten bier vervoerde van Bouillon naar Bohan voor de inwijding van de nieuwe kerk, werd verrast door het verschrikkelijke beest. Hij opende snel twee vaten en klom in een eeuwenoude eik. De beer dronk zoveel bier dat hij op de kar in slaap viel... en gevangen werd.
Veel mensen in Bohan herinneren zich de Bohan Beer, het plaatselijke bier van vandaag, en het is een goede herinnering, want de Bohan Beer is een heerlijk donker bier. Ook andere dingen in Bohan zijn souvenirs van deze angstaanjagende beer.
Oorlog

Eglise saint-léger de Bohan
De bijzondere en mooie kerk van Bohan sur Semois werd in 1760 gebouwd, op de fundamenten van een veel ouder kerkgebouw, waarvan vooralsnog nadere gegevens ontbreken. Het gaat hier om een prachtig voorbeeld van Ardeense kerkbouw uit het midden van de 18e eeuw in romaanse stijl. Er was reeds een kerk in Bohan in de 12e eeuw zo bewijzen de archieven. De patroon van de kerk van Bohan is de heilige St. Léger, het voornaamste parochie feest is echter OLV Hemelvaart op 15 augustus. In het jaar 1235 schonk Dame Clarisse van Gedinne, een dorp in de buurt, een som geld voor het herstellen van de kerk. Hieruit blijkt dat er reeds een bestaande kerk is geweest in dat jaar in Bohan. Doordat de kerk aan de oever van de Semois rivier is gebouwd, is ze herhaaldelijk door overstromingen in het rivierwater komen te staan, de laatste maal nog in januari 2003. Voor de viering van het 100 jarig bestaan van België, is op de plaats van het oud kerkhof een lindeboom geplaatst, die heden van aanzienlijke omvang is geworden.
De haan op de torenspits is hersteld in 1970, deze was in zeer slechte staat geraakt, omdat de plaatselijke jagers bij elke trouwpartij in de kerk, het niet konden laten een schot op de haan te lossen. Tegenwoordig schiet men in Bohan nog steeds bij elke trouwpartij in de kerk, maar nu met een klein kanon geplaatst tussen kerk en de Semois, naast de "Huwelijkssteen" en natuurlijk schiet men nu niet meer op de haan.
Kerk

Mariakapel in Alle-sur-Semois
Is het een rotskapellteje of een grot aan de Rue la Ringe in Alle-sur-Semois? In alle geval is dit gewijd aan OLV, en behoort tot de niet-betreedbare Mariakepelletjes.
Niet-betreedbare Mariakapelletjes zijn dusdanig klein dat ze niet betreden kunnen worden. Meestal zijn het vrijstaande mini-kapelletjes, al dan niet op een zuil of gemetselde verhoging geplaatst. Soms bestaat het kapelletje slechts uit een nis in een muur of een muurkastje waarin een Mariabeeldje geplaatst is.
Kapel

Panorama de Frahan
Het Panorama van Rochehaut, dat uitkijkt op het kleine dorpje Frahan, is bestempeld als Belangrijk Waals erfgoed. En als je hier bent, dan snap je meteen waarom. Want wat een fantastisch uitzicht heb je hier! Ongelofelijk mooi!
Het uitzicht op Frahan en omgeving is waanzinnig mooi. Het is een echt authentiek dorp geworden met talloze bezienswaardigheden. Zo zijn een Ardens huis en tabaksschuur in het dorp opgenomen op de lijst van beschermd erfgoed. De droogschuren voor tabaksbladeren herinneren aan de tabakscultuur die hier vroeger door veel mensen werd beoefend. Men heeft er alles aan gedaan om het plaatje perfect te krijgen. Zo hebben ze zelfs de elektriciteitskabels onder de grond gestopt. Ook kijk je uit op de leisteengroeven Les Corbeaux. Via de passerelle kan je het dorpje te voet bereiken.
Uitzichtspunt

Notre dame du sacré-coeur - Rochehaut
In een tuin van de Rue de la cense in Rochehaut staat een Mariabeeld met paternoster, goed te zien vanaf de Route de Alle.
De rozenkrans of paternoster is meer dan een soort ketting met kraaltjes. Sinds eeuwen is het een hulpmiddel om te bidden tot Maria. Met de rozenkrans sta je stil bij belangrijke gebeurtenissen uit het leven van Jezus en zijn moeder.
De eerste moderne rozenkrans dateert al van ca. 1460. Toch werd deze manier van bidden al veel vroeger gebruikt, vooral in de vele abdijen en kloosters.
Kruis

Herbeumont
Hier, in Herbeumont leefde de heldin Qian Xiuling. In het oosten staat ze bekend als de ‘Schindler van China’, maar haar heldendaad blijven vrij onbekend in ons eigen land. Het verhaal werd gelukkig verteld door Xu Feng in het boek Vergeet me.
In Yixing werd Qian Xiuling geboren in 1912. Ze was een Chinees-Belgische wetenschapster die een medaille gekregen heeft omdat ze tijdens de Tweede Wereldoorlog in België bijna 100 mensenlevens gered heeft. Er is een straat naar haar vernoemd en er is voor de Chinese televisie een zestiendelige dramareeks over haar leven gemaakt. In 1929 vertrok ze naar België om chemie te studeren. In 1933 trouwde ze met Grégoire de Perlinghi, een Belgische dokter en ze gingen in Herbeumont wonen.
Toen haar dorp Herbeumont in juni 1940 bezet was door het Duitse leger blies een Belgische jongeman een militaire trein op door een mijn onder de spoorweg te verbergen. De jongeman werd ter dood veroordeeld, maar Qian besefte dat ze de Duitse generaal kende die het bevel voerde over België. Ze had generaal Alexander von Falkenhausen gekend toen hij nog in China werkte als deel van de toenmalige Sino-Duitse samenwerking. Ze schreef een brief en reisde naar Falkenhausen die besloot om de jongen te sparen omwille van humanitaire redenen.
Auteur: Dromos
Deelgemeente

Wachtpost - La Poulie - Bouillon
Dit gebouw uit het einde van de XVIIde eeuw is met enkele andere versterkingen bewaard gebleven uit de tijd van Vauban.
Buiten de negen versterkte torens die de hoeken van de vestingmuur flankeerden, had de beroemde militair architect op deze plek een poort en een nis voorzien onder de naam « La Poulie ». Deze verschafte de mensen, die stroomafwaarts woonden, een doorgang om in de stad te komen.
Ook konden de paarden van de ruiterijkazerne via deze weg in de Semois komen drinken. In het begin van de XXste eeuw, in de periode dat men nog de Semois per boot overstak, werd het kleine bouwvallige gebouw « het huis van de Veerman » genoemd. Deze woonde er met zijn familie. Later, in de jaren 1950, woonde de conciërge van het gemeentelijk slachthuis, dat in de « bastion de Bourgogne » was ondergebracht, in de « Poulie ». Nu staat het gebouw te wachten om geklasseerd en gerenoveerd te worden.
Historisch gebouw

Kasteel van Bouillon
Het kasteel van Bouillon is een middeleeuwse burcht die toebehoorde aan Godfried van Bouillon, die het kasteel verkocht om er zijn deelname aan de eerste kruistocht mee te financiëren.
De burcht is een van de meest mysterieuze van België. Hij is zeer goed bewaard en doet erg natuurlijk aan omdat je soms nauwelijks het verschil ziet tussen gemetste een in de rotsen uitgehakte muren. Je hebt zeker een uur tijd nodig om alle gangen, steile trappen, zalen, torens en spelonken te verkennen. In de zomer kan je een valkeniershow bijwonen.
Meer info op de website van het kasteel https://www.chateaudebouillon.com/
Auteur: Wandelpunt
Kasteel

Wasplaats - Chassepierre
Deze wasplaats bevindt zich in een neoklassiek gebouw.
Drie halfronde bogen in kalksteen geven structuur aan de de bepleisterde gevel die gebouwd werd in de 2e helft van de 19e eeuw. Gevoed door een bron boven, liet het overdekte washuis de vrouwen van het dorp toe om hun hun was te doen in alle seizoenen.
Binnenin is de kuip voorzien van brede brede boorden om de was te slaan.
Waterput

La Vieille Ferme - Chassepierre
La Vieille Ferme, gelegen in het hart van het dorp Chassepierre, bestaat uit 12 kamers met verschillende sferen en thema's in het hoofdgebouw bij het restaurant. Op een steenworp afstand vind je de kamers "Au plaisir d'Antan", die je in hun geheel kunt reserveren om te genieten van een vriendelijke, comfortabele sfeer.
Ontdek het à la carte menu en geniet van lokale gerechten in ons restaurant of op het zonnige terras, dit alles in een prachtige omgeving met een ontspannen maar verfijnde sfeer.
De kamers in "Au plaisir d'Antan' beschikken over een prachtig buitenterras, een volledig uitgeruste keuken en een grote leefruimte. De rust en authenticiteit van deze kamers zorgen ervoor dat je verliefd wordt op de aantrekkingskracht van de streek.
Hotel

Pont de la porte de France - Bouillon
Op het einde van de 19de eeuw heeft men in Bouillon een groot project: het station van Poix-Saint-Hubert verbinden door een buurtspoorweg met Sedan en Pussemange, langs Maissin, Paliseul en Menuchenet, Bouillon en Corbion.
Daarvoor moet men de Semois oversteken en een tunnel graven onder het kasteel om vervolgens de weg van Corbion te volgen in de richting van Frankrijk. Men moet daarvoor een nieuwe brug bouwen, want de bestaande "Pont de liège" is onbruikbaar vanwege het hoogteverschil. Men bouwt dus een nieuwe brug dichter bij Frankrijk en vandaar de naam "Pont de la porte de France".
Brug

Aarlen - Monthermé definitief
Van Rue de la Grand-Place 2, 6700 Aarlen, België
Naar D 1, 08800 Monthermé, Grand Est, Frankrijk
Routering Motor - kortste