Blegny
Blegny, Li Trembleu genoemd, is in het Limburgse bekken de mijn die het laatst dichtging (1980). Gewezen mijnwerkers hebben van de plaats inmiddels een levend museum van industriële archeologie gemaakt. Onder hun begeleiding kun je bijvoorbeeld de bovengrondse installaties bezoeken: reddingzaal, douches, lampenkamer en technische dienst. Je kunt ook samen met de liftkooi tot in de ondergrondse galerijen afdalen. De mijnwerkers brengen je zelfs tot bij de steenkoolader. Ooit haalden 650 mensen hier tot duizend ton steenkool per dag naar boven. Blegny is nu vergane glorie. Blegny is bekend vanwege de enige steenkoolmijn in de Euregio Maas-Rijn die ook ondergronds bezocht kan worden.
Auteur: Lannoo
Meer informatie
Geologisch punt

Kasteel van Hex
De oudste boom van België, een Limburgse eik, staat op het privédomein van het kasteel van Hex. De eik 'Charles-Henry' zou 800 tot 900 jaar oud zijn.
Vijftig jaar geleden vond de vader van graaf d'Ursel van Hex knopen van kleding aan de binnenkant van de boom. Na onderzoek bleken de knopen van een ' sansculotte' , een armere soldaat uit de Franse Revolutie. Waarschijnlijk deserteerde de man en dacht hij zijn kleren in de boom te verstoppen.
De meeste mensen denken dat de zogenaamde 'duizendjarige eik' van Lummen de oudste is, maar dat is een misverstand. Die boom gaat ook al wel enkele jaartjes mee, maar is amper half zo oud als 'Charles-Henry'.
Bron: Nieuwsblad
Auteur: Dromos
Meer informatie
Kasteel

Kasteel van Gingelom
Het kasteel van Gingelom was het kasteel van de eerste Regent van België: baron Surlet de Chokier. Hij was dus het eerste staatshoofd van België, voordat Leopold van Saksen-Coburg-Gotha koning werd.
Auteur: Dromos
Meer informatie
Kasteel

Martelarenplein
Het Martelarenplein was tijdens de Eerste Wereldoorlog het schouwtoneel van Duitse oorlogsmisdaden en vernielingen van het Leuvens cultureel erfgoed. Zo vonden er in augustus 1940 tientallen terechtstellingen plaats ter vergelding van verzet tegen de Duitse bezetter. Ter gedenking van deze gebeurtenissen werd het Vredesmonument opgericht. Twee maal per jaar staat hier een (gedeelte) van de attracties van de Leuvense kermis. Daarnaast worden in de zomer diverse openlucht-sporttoernooien georganiseerd, zoals een strandvolleybal-toernooi en een minivoetbal-toernooi.
Auteur: Jonathan Bovijn
Plein

De drie Tumuli
Je staat nu voor de drie imposante Romeinse grafheuvels . Deze heuvels herbergen het graf van slechts 1 persoon ! Dit monument is het enige bovengrondse overblijfsel van het roemrijke Gallo-Romeinse verleden van de stad . Meer uitgebreide informatie en de afbeelding van twee topstukken vind je in het museum ' Het Toreke '
Auteur: nanatje
Begraafplaats

De Drie Tumuli
Als je hier langs komt moet je even (100 m) van de weg af om de 'Drie Tumuli' bezoeken. Een uniek historische Gallo-Romeinse begraafplaats Het ligt er nu wat verscholen en pretentieloos bij, maar binnenkort zal deze ganse site in ere hersteld worden.
Auteur: Thierry!
Archeologische site

Manege Sint-Jorishoeve
MANEGE SINT-JORISHOEVE, MEER DAN PAARDRIJDEN ALLEEN Manege Sint-Jorishoeve focust op een aangename sfeer, respect voor paard en ruiter en vooral op het beleven van veel plezier met paarden. PAARDENBOERDERIJ Manege Sint-Jorishoeve is nog een echte "paardenboerderij". Jaren geleden werden de boerenactiviteiten omgeruild tot paardenactiviteiten. In een authentiek kader kunnen kinderen en volwassenen genieten van pony's en paarden in de prachtige omgeving van het Brabantse Hageland. EEN MANEGE VOOR HET HELE GEZIN Manege Sint-Jorishoeve richt zich niet enkel op kinderen, maar ook op volwassenen. We zijn van mening dat het nooit te laat is om te leren paardrijden en moedigen ouders aan om samen met hun kinderen leuke tijden te beleven bij ons. Kijk op www.sint-jorishoeve.be
Auteur: wandelenrondleuven
Manège

De Saint-Christophekerk
De Saint-Christophekerk van Racour is een gebouw dat zowel romaanse als gotische architectuur vertoont. Ze is gebouwd in kwartsiet van Overlaar, steen van Gobertange en tufsteen van Lincent. Ze heeft een toren, een kerkschip, twee zijbeuken, een transept en een koor met een driezijdige apsis. De robuuste toren dateert uit de tweede helft van de 14e eeuw. Hij is 33 m hoog en aanpalend is er een traptoren. Het schip en het koor dateren uit de 15e eeuw. Het laatste heeft twee neogotische bijgebouwtjes. In de eerste helft van de 20e eeuw gebeurde een restauratie waarbij een deel van het decor in stuckwerk uit de 17e eeuw werd blootgelegd. Het interieur van de toren toont op het eerste niveau een visgraatgewelf terwijl het tweede niveau een nerfgewelf heeft. Het kerkschip en het transept hebben op het eerste niveau grote spitsboogarcades. De armen van het transept vertonen gotische gewelven. Het koor en de apsis zijn bepleisterd en versierd met stucwerk met rocailles. Bij het meubilair vinden we beelden van Saint-Christophe (13e en 18e eeuw) en een gotische doopvont uit de 15e eeuw, die versierd is met mensenhoofden. Geklasseerd op10-09-1943
Auteur: Wizpr.guide
Erfgoed

Huis, rue des Marêts, 6
Dit huis op het nr. 6 van de rue des Marêts, ook het (oude) kasteel van Marêts genoemd, werd gebouwd tijdens de eerste helft van de 16e eeuw. Het werd later gewijzigd en aangepast, onder meer in de loop van de 18e eeuw, en kreeg toen zijn huidig uitzicht. Deze voormalige eigendom van de familie Rouveroy, actief in de mijnbouw in de 16e en 18e eeuw, is volledig gerestaureerd. De werken vonden plaats in de periode van 2002 tot 2004. Het gebouw huisvest vandaag twee appartementen. Men weet niet met zekerheid wanneer het huis precies werd gebouwd. Het heeft een onderbouw van steenkoolhoudende zandsteen, met daarboven een gevel in baksteen en vakwerk uit 1524-1534 (gedateerd via dendrochronologie). De gewitte onderbouw bestaat uit twee niveaus. De gelijkvloerse verdieping heeft een deur en de eerste verdieping dwarsbalk- en kruisvensters. Het bovenste gedeelte, in vakwerk, heeft ook twee niveaus. De twee verdiepingen zijn getooid met Sint-Andreaskruisen en hebben kruisvensters. Dit vakwerk is één van de oudste exemplaren van de streek. Geklasseerd op 13-01-1977 Uitzonderlijk erfgoed van Wallonië (vakwerkgevel)
Auteur: Wizpr.guide
Erfgoed

De oud steenkoolmijnbouw
Hoewel de site werd uitgebaat vanaf het midden van de 16e eeuw, heeft de koolmijn van Blegny geen enkele infrastructuur die dateert van voor het midden van de 19e eeuw. Daarmee getuigt ze van de mijnexploitatie van het einde van die eeuw, maar met moderne aanpassingen na de twee wereldoorlogen en tot 1980, datum van de definitieve sluiting. Enkele maanden nadat de exploitatie was stopgezet, werd de site omgevormd tot mijnmuseum. De 'puits Marie' kenmerkt zich door een metalen mijnschacht zoals men die gewoonlijk bouwde in de 19e eeuw. De extractietoren van 45 m boven put nr. 1 verving na de Tweede Wereldoorlog de vorige toren en daar werd volop gebruik gemaakt van beton. Naast deze twee putten en hun machinerie, ontdekt men een grote trieer- en wasinstallatie. Die is van het type Evence Coppée, naar de naam van de wereldwijd bekende ontwerpers van installaties voor de mijn- en staalindustrie. Deze installatie werd gebouwd tussen 1942 en 1946 in rode baksteen op een metalen raamwerk, wat de site zo bijzonder maakt. Bij de infrastructuur vinden we ook ateliers en smederijen, kantoren en twee terrils van 37 en 55 m, waarvan een nog zijn aanvoerinstallatie heeft. Naast het belang op het gebied van industriële architectuur, is de site ook interessant omdat men twee mijngalerijen kan bezoeken, respectievelijk op 30 en op 60 meter onder de grond. Geklasseerd als monument en site met beschermde zone op 22/08/2011 Uitstekende erfgoed uit Wallonië Werelderfgoedlijst van Unesco (2012)
Auteur: Wizpr.guide
Erfgoed

Eglise Saint-Christophe
Je beleeft enkele uren vol verrassingen als je de verbazingwekkende Sint-Christoffelkerk bezoekt in Raatshoven, een dorp op het Haspengouws plateau niet ver van Landen. In het dorpscentrum kun je niet naast de indrukwekkende vierkante toren kijken (33m) die duidelijk zijn nut heeft gehad als verdedigingstoren. Hij dateert van de 14de eeuw en is ingedeeld in drie niveaus. Je kunt erin dankzij een draaitrap. De uitkijkposten en de schietgaten zijn behouden. Tweede verrassing: in het portaal bemerk je een enorm beeld van Sint-Christoffel (2m95) uit de 14de eeuw. Het zou gaan om het grootste, oude houten beeld van Christoffel met kind Jezus in Europa. Het is vervaardigd in polychroom hout en beeldt de heilige uit in een geestelijke, majestueuze pose, verzonken in gedachten, met een lachend kind op de arm. Bij het binnentreden zie je, derde verrassing, een tweede beeld van Sint-Christoffel rechts onder het doksaal. Dit is merkelijk kleiner. Het dateert uit de 18de eeuw en beeldt, in tegenstelling tot het vorige, de heilige uit in volle beweging alsof hij over de golven roeit. Zijn blik is waakzaam gericht op het kind dat hij meedraagt. Het loont de moeite om de beide beelden te vergelijken. Het verzorgde interieur is hoofdzakelijk van gotische inslag en opgebouwd uit Gobertangesteen met bepleistering. Bemerk ook de doopvont (15de eeuw), de glasramen in het koor (1956) en enkele kleine heiligenbeelden in hout.

Dalhem
Dalhem is een plaats en gemeente in de provincie Luik, België. Dalhem ligt voorts in het Land van Herve. De gemeente telt ruim 7.000 inwoners.
De fusiegemeente telt naast het centrum nog 7 deelgemeenten: Saint-André , Berneau , Bolbeek , Feneur, Mortroux, Neufchâteau en Weerst .
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Kasteel van Heers
Het kasteel van Heers, is een kasteel te Heers, gelegen aan de Nieuwe Steenweg 69-71. De geschiedenis ervan gaat terug tot de 13e eeuw.
Raes van Heers was zijn meest bekende en beruchte bewoner. Heers en zijn kasteel werden door de troepen van Karel de Stoute verwoest na hun overwinning in de Slag bij Brustem in 1467. Na de dood van Karel de Stoute, in 1477, herkreeg Raes zijn bezittingen. Raes stierf echter enkele maanden later, eveneens in 1477. Het huidige kasteel is een resultaat van herbouw, en stamt uit omstreeks 1500. In 1676 kwam een garnizoen van de Republiek der Nederlanden in het kasteel, dat daarop door Franse troepen onder leiding van Godefroi d'Estrades werd gebombardeerd. De Hollanders kregen versterking en verjoegen de belegeraars, die echter later dat jaar nog een poging waagden, en het gedurende twee dagen daadwerkelijk in bezit hadden.
Auteur: Wikipedia
Kasteel

Hermée
Hermée is een plaats en deelgemeente in de Belgische provincie Luik. Hermée maakt sinds de grote gemeentelijke herindeling van 1977 deel uit van de gemeente Oupeye.
Hermée ligt in het Maasterras op een hoogte van ongeveer 100 meter. Ten westen van Hermée ligt de bron van de Grand Aaz. Hoewel het dorp nog een landelijk karakter heeft zijn ten zuiden van de kern woonwijken verrezen die onmiddellijk aansluiten bij het bedrijventerrein Parc Industriel des Hauts-Sarts en in verband staan met de Luikse agglomeratie. Onmiddellijk in het oosten ligt het verstedelijkte Oupeye dat via de Rue de Wallonie eveneens vrijwel vastgebouwd is aan Hermée.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Sint-Martinuskerk
De Sint-Martinuskerk is een kerkgebouw in Vechmaal in de Belgische gemeente Heers in de provincie Limburg. Het gebouw is gesitueerd aan de Suskesstraat en de Peuskensstraat en wordt omgeven door het ommuurde kerkhof bereikbaar via een hoge trap aan de westzijde. Het bakstenen gebouw is een neoclassicistische zaalkerk en bestaat uit een deels ingebouwde westtoren, een eenbeukig schip met vijf traveeën en een koor met een rechte travee en een halfronde koorsluiting. Het koor wordt door twee sacristieën geflankeerd. De vierkante, vlakopgaande toren heeft hardstenen hoekbanden, een rechthoekige ingang met erboven een wijdingsinscriptie met chronogram voor 1818: InCoLarUM zeLo aereqUe aeDIfICatUr, rondboogvormige galmgaten en wordt getopt door een ingesnoerde naaldspits. De toren is gebouwd rondom de oude Romaanse toren van silex, die bewaard is gebleven tot op een halve meter hoogte.
Kerk

Sint-Lambertuskerk
De Sint-Lambertuskerk is een kerkgebouw in Horpmaal in de Belgische gemeente Heers in de provincie Limburg. De kerk ligt aan de Cartuyvelstraat en wordt omgeven door een ommuurd kerkhof.
Het gebouw bestaat uit voorstaande westtoren, een driebeukig schip met vijf traveeën en een recht gesloten koor met een travee. De toren wordt aan de zuidzijde geflankeerd door een traptoren en heeft verder vier geledingen, hoekbanden van mergelsteen, een rondboogportaal in een geprofileerde hardstenen omlijsting, in de tweede geleding van de westgevel een bifora in rondboogvormige mergelstenen omlijsting, in de derde geleding in iedere gevel een puntgevelmotief van mergelsteen met waarbinnen een drieledige blinde rondboog en in de bovenste geleding in ieder gevel twee bifora als galmgaten. Ten slotte heeft de toren een geprofileerde kroonlijst met mergelstenen afwerking en wordt ze gedekt door een ingesnoerde naaldspits met leien. Tegen de rechte oostgevel van het koor is de sacristie gebouwd.
Kerk

Borlo
Borlo is een deelgemeente van de Belgische gemeente Gingelom, provincie Limburg. Borlo was ook de gemeente waar sedert 1971 ook Buvingen, Mielen-boven-Aalst en Muizen toe behoorden, en was tot 1977 een zelfstandige gemeente met 2400 inwoners.In 1065 werd Borlo door bisschop Adalbero III van Metz onder voogdij van de Abdij van Sint-Truiden geplaatst. In 1263 kwam de rechtsmacht aan de Graven van Loon, terwijl het tiendrecht en het patronaatsrecht van de parochie in handen van de Abdij bleven. Toen Loon werd geannexeerd door het Prinsbisdom Luik was ook Borlo hierbij betrokken. De heerlijkheid werd regelmatig door de prinsbisschoppen in pand gegeven, zoals in 1762 aan baron Van Schoor, en aan baron Van Malta. Daarna aan kanunniken van het Sint-Lambertuskapittel te Luik, en wel De Bormans de Hasselbroek , De Pollard en Van Woestenraadt .
Deelgemeente

Leuven
Links van het kanaal de Stella Artois-toren (AB Inbev), in het midden van de foto de sociale hoogbouw van Sint-Maartensdal.
De priorij van Sint-Maarten werd gesticht door Willem van Sichem in 1408, nadien even gebruikt door de universiteit als pedagogie. In 1477 sloot de gemeenschap zich aan bij de Reguliere Kanunniken. Het domein omvatte een klooster, kloostergang en gotische kerk. De priorij werd opgeheven in 1784 en nadien gebruikt als kazerne en militair hospitaal. In 1803 werd de kerk en deel van het kloostercomplex gesloopt. Wat overbleef werd een cavaleriekazerne, die op haar beurt in 1960 werd afgebroken en plaats maakte voor sociale hoogbouw.
bron: Facebook - Leuven Weleer
Auteur: Blauwkruikje
Stadszicht

Blegny
Ontdek te midden van de groene Euregio, de authentieke steenkoolmijn Blegny, een pareltje uit het Waalse industriële erfgoed. De Blegny Mijn is een van de 4 belangrijkste mijnsites in Wallonië, opgenomen op de lijst van UNESCO werelderfgoed. Daal af met liftkooi tot in de ondergrondse galerijen (-30 en -60 meter), kijk hoe de machines gebruikt werken, ontdek de sorteer- en wasinrichting. Andere bezoeken mogelijk: Mijnmuseum en/of rit in het toeristisch treintje en/of biotoop van de steenberg. Ter plekke zijn ook andere activiteiten te doen: speelplein, mijngolf, park met vijvers, vogelkooien en dieren.
Auteur: Visit Wallonia
Steenkoolmijn

Blegny-Mine
Gelegen tussen Luik en Maastricht, is Blegny-Mijn één van de vier authentieke koolmijnen van Europa waar de ondergrondse galerijen nog toegangelijk zijn voor de bezoekers. Daal af met de liftkooi naar een andere wereld. Je krijgt een voorstelling over het gebruik van de machines en de ondergrondse uitrustingen. Je verneemt alles over het dagelijkse leven van de "koempels", hun vreugde, hun zorgen, hun angsten en hun werkomstandigheden. Vervolgens ontdek je de geheimen van de sorteer- en wasinstallaties, vanaf de aankomst van het mineraal tot aan het transport. De aanvoerwagens, de zeven, de laadtrechters, de systemen voor het laden en lossen van de mijnwagens, de zuiveringsinstallaties, de wasserij en opslag : alle behandelingen van de kolenwasserij worden u getoond.
Auteur: Ellen Buitelaar
Toeristische attractie

Sint-Sebastiaan
Neoclassicistische kruiskerk, opgetrokken uit baksteen met gebruik van kalksteen voor plint, deur- en vensteromlijstingen. Eénbeukig schip van vier traveeën met ingebouwde westtoren, daterend van 1839 (confer bouwopschrift met chronogram DIVo. sebastIano. pIe. nobIs. eXstrVCtae. nVnC. DenVo. aeDes. saCrae. sVnto.); in 1888 vergroot naar ontwrp van architect E. Serrure door toevoeging van transept, halfronde apsis en sacristie. Mobilair: Onze-Lieve-Vrouwebeeld met Kind, gepolychromeerd hout (16de eeuw). Hoofdaltaar (circa 1839); twee zijaltaren (midden 19de eeuw); biechtstoel (circa 1840); kruisweg (midden 19de eeuw); koorzitmeubel (circa 1850). Grafsteen met blazoen van 1521.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Gebedsplaats

Bewegwijzerde Wandeling
Na een bezoek aan het museum en de kerk kan U, via middeleeuwse straatjes, wandelen tot aan het oude station met de treinwagons omgebouwd tot vakantiewoning (zie stationracour.be).
Eindig Uw bezoek met een Siciliaanse schotel U aangeboden in Pizzeria St Christophe (tegenover de kerk).
Auteur: Fédération du Tourisme de la province de Liège
Wandelroute

Heers
De huidige gemeente Heers kwam in twee fusiegolven tot stand. Twaalf dorpen vormen samen de gemeente Heers: Batsheers,
Gutschoven, Heers, Heks, Horpmaal, Klein-Gelmen, Mechelen-Bovelingen, Mettekoven, Opheers, Rukkelingen-Loon, Vechmaal en Veulen. Samen tellen ze nog geen zevenduizend inwoners.
Verlaat Heers niet zonder van het lekkere Haspengouw te proeven. Dat kan in De heren van Heers aan de overzijde van de parking bij Delhaize of wat verder in The Passage, op het kruispunt met de weg naar Sint-Truiden.
Auteur: RouteYou Route Generator
Dorp

Kasteel van Veulen
De oudste vermelding van een kasteel op deze plaats -hoewel er lang voordien al een burcht moet hebben gestaan- is uit 1599, toen Jan van Berlo, die door huwelijk met Jeanne de Merode in bezit van de heerlijkheid was gekomen, zijn testament opmaakte. Jeanne was tante van Florent d'Argenteau, en deze erfde in 1599 de heerlijkheid. Het huidige kasteel is jonger. Het heeft een kern uit 1669. Uit 1669 dateert ook een gevelsteen met de wapens van Jean François d'Argenteau en zijn vrouw, Agnes Ernestine Derivir. Het huidige kasteel werd in 1747 gebouwd. Toen was het kasteel reeds in bezit van de familie De Mercy-Argenteau. Ook van deze familie werd een gevelsteen met wapenschild geplaatst.

Vakantiewoning De Lokroep
Zeer rustig gelegen vakantiewoning in prachtige fiets- en wandelregio Haspengouw (op 400 meter van startpunt wandelroutes Greenspot Heks aan herberg de Horne). Deze kleurrijk ingerichte woning (maximaal 8 slaapplaatsen) met veel lichtinval en imposante bloemenweide in de zomer is voorzien van alle comfort: ruime woonkamer met volledig uitgeruste keuken, vloerverwarming en gashaard op het (traploos) gelijkvloers, 3 slaapkamers (verspreid over 3 verdiepen) met luxe matrassen waarvan 2 slaapkamers met boxspring van 1m80 breed en ensuite badkamer, flatscreen tv en sofa(bed). Mezaninne slaapkamer met bed van 1m60 en eigen toilet en lavabo. Apart gastentoilet in de gang. Naast groot terras ook aparte terrashoekjes met tuinmeubelen. Gratis parking voor de deur en overdekte fietsparking in de volledig omheinde tuin. Ideale woning voor natuurliefhebbers, gezinnen, familiebijeenkomsten en zakenlui.
Deze 5-sterrenwoning ligt in landelijk Vechmaal, deelgemeente van Heers. Heers ligt te midden van het Haspengouwse heuvellandschap in Zuid-Limburg en het nabijgelegen Borgloon is de bloesemstreek bij uitstek. Heers is een typische plattelandsgemeente met veel vierkanthoeves: het glooiende landschap wordt gekenmerkt door holle wegen, talrijke boomgaarden en prachtige vergezichten. Nabij Tongeren (naburige gemeente van Heers) ligt natuurgebied De Kevie, beheerd door Natuurpunt en circa 35 ha groot. De start van de 4 Kevie wandelingen ligt op 1.2 km van de Grote markt van Tongeren waar iedere zondag de antiekmarkt plaatsvindt. Ook het nabijgelegen Borgloon biedt mooie wandel- en fietsroutes.
Auteur: Ann Huwaert
Vakantiewoning

Côte de Barchon
Beklimmingscode van RouteYou : E_4_d
Lengte : 0.65 km
Stijging : 28 m
Gemiddelde hellingsgraad : 4 m / 100 m - 4.19 %
Maximale hellingsgraad : 8.16 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Côte Au Trixhay
Beklimmingscode van RouteYou : D_4_d
Lengte : 1.15 km
Stijging : 57 m
Gemiddelde hellingsgraad : 5 m / 100 m - 4.93 %
Maximale hellingsgraad : 5.59 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Vredesmonument - Leuven
In het midden van de oostzijde van het Martelarenplein in Leuven staat het Vredesmonument, een monument ter herinnering aan de oorlogsslachtoffers van de Eerste Wereldoorlog. Deze obelisk dateert uit 1925, maar werd door de Duitse bezetters tijdens de Tweede Wereldoorlog in 1940 vernield. In 2004 restaureerde de stad Leuven het Vredesmonument.
Het Martelarenplein is het plein voor het station van Leuven in de Belgische stad Leuven. Het is een van de grootste open pleinen in de stad, naast het Ladeuzeplein en de Oude Markt, en wordt regelmatig gebruikt voor grote en kleinere evenementen.
Auteur: Willem Vandenameele
Monument

De Motte van Stakenborg, de oude kern van Lubbeek
Je moet al goed kijken om de plek naast het houten vlonder te zien waar ooit een vroegmiddeleeuwse versterking op een heuveltje in het natte veengebied stond. Een motte is een defensieve versterking bestaande uit een toren of donjon op een heuvel, gelegen in een door houten palissaden omgeven en doorgaans cirkelvormige plek. Binnen de omheining konden mens en vee van het dorp schuilen en zich tegen aanvallers verdedigen. Niet toevallig ligt de verdediging op een lage, natte plek. Misschien kon het gebied omringd worden door grachten of onder water gezet worden. De natte veengrond zal alleszins voor de aanvallers een vervelende hindernis geweest zijn.
De versterking behoorde eerst aan de familie Hove en werd dan ook op het einde van de 13de eeuw vermeld als Hof ten Hove. Maar rond 1500 kwam ze in handen van een andere familie en de plek heette van dan af stakenborg. Toevallig of niet, maar ‘stakenborg’ zou wel eens kunnen verwijzen naar een versterking (borg) omgeven door staken (palissades).
Bij de opgravingen op het einde van de 19de eeuw vond men o.a. fundamenten, bakstenen en pannen, potscherven, houtskool,… maar ook een ridderspoor uit de 13de eeuw. Verrassend was dat er tevens funderingen van Romeinse oorsprong gevonden werden. De Romeins-Gallische heirbaan tussen Tienen en Elewijt liep hier trouwens niet zover vandaan. Vreemd werd reeds op de Ferrariskaart van 250 jaar geleden de heuvel vermeld als ‘Tombe de Lubbeeck’. Was dat een fantasierijke interpretatie in een eeuw dat men een voorliefde had voor de klassieken.
In 1887 groef de toenmalige eigenaar de heuvel af en we zien vandaag slechts nog een verhevenheid van zo’n 3 meter hoog.
Men heeft hier ook sporen van een nu verdwenen 13e-eeuwse watermolen gevonden. Sterker nog, hier in de buurt zou de oudste kern van Lubbeek ontstaan zijn. Het lijkt ons evenwel niet de meest aangename plek en het moet ons dan ook niet verwonderen dat kerk en dorp zich iets meer naar het zuiden en het westen ontwikkeld heeft, op de vruchtbare leemgrond aan de rand van de vallei.
Auteur: Jan Rymenams

Het kasteel van Lubbeek. Absoluut geen luchtkasteel.
Van hieruit hebben we een gezicht op het vroegere kasteel de Biolley-T'Serclaes. Maar voor het in 1798 tijdens de Franse overheersing in handen kwam van burgers, was deze plek eeuwenlang eigendom van de Sint-Geertruiabdij te Leuven. Einde 14e eeuw was er reeds sprake van het Hof ter Capelle. Capelle zal dan wel verwezen hebben naar het bedevaartsoord van Onze-Lieve-Vrouw, vlakbij. Naast het landbouwhof werd een huis van plaisantie gebouwd. Dat was een plek om zich terug te trekken uit de drukte van de stad of om verkoeling te zoeken op hete zomerdagen. Op het einde van het ancien régime was het uitgegroeid tot een luxueus verblijf voor deze reguliere kanunniken. Op de kaart van Ferraris zien we de strakke en geometrische aanleg van het park. De grote vijvers, waarvan er nu slechts enkele overschieten, namen een belangrijke plaats in en waren belangrijk voor de viskweek. Trouwens, aan het domein was ook een boerderij verbonden. In de loop van de 19de eeuw zou het goed herhaaldelijk aangepast worden en evolueerde het strakke Franse park naar een romantisch Engels park, zoals we het nu nog grotendeels zien.
Na gewisseld te zijn van enkele eigenaars, werd het in 1853 aangekocht door Theodoor de T'Serclaes de Wommersom, lid van een eeuwenoude adellijke familie. Hij had zich tijdens de strijd van de Belgische onafhankelijkheid onderscheiden. Hij werd trouwens tijdens de gevechten zwaar gewond. Op 2 juli 1840 trouwde hij in Verviers met Marie Anne de Biolley (1822-1859), dochter van textielbaron, burggraaf en senator Raymond de Biolley. Zijn zoon, Evrard T'Serclaes, was een vroom katholiek. Hij liet in 1890 een neogotische slotkapel bouwen in het kader van de ‘herkerstening’ van het domein, waarbij de als te bloot ervaren beelden die refereerden aan de klassieke oudheid, werden verwijderd en naar verluidt zelfs werden begraven.
Theodoor ontpopte hij zich als een verdediger van de Vlaamse taal, de taal van de meerderheid van de Belgen. In twee toespraken in juni 1849, verzette hij zich tegen de volgens hem nefaste taalpolitiek van de regering Lebeau en voorspelde de grootste gevaren voor de Belgische eenheid, indien de door de meerderheid in het land gesproken 'Vlaamse' taal verder zou worden verdrukt.
'T Serclaes was een devoot man. Hij werd begraven in de familiekelder in Wommersom, gekleed in de pij van de Derde Orde van Sint-Franciscus, waarvan hij lid was. In zijn testament had hij de wens uitgedrukt dat zijn hart in een koperen koffertje zou bewaard worden in de basiliek van Scherpenheuvel. Een speciale tegel in de basiliek geeft de plaats aan waar het hart werd bijgezet.
Auteur: Jan Rymenams

Jupiler - Stella definitief
Van Avenue de Jupille, 4020 Jupille-sur-Meuse, België
Naar Aarschotsesteenweg 12, 3012 Wilsele, België
Routering Motor - kortste