Westpoort
Dit is de enige overblijvende van de 4 stadspoorten van Lo en zelfs een van de weinige, nog bestaande stadspoorten en verdedigingstorens in West-Vlaanderen. De grachten, waarvan de loop nog duidelijk te volgen is, hebben als versterking en afbakening van de stadsgrenzen gediend. Zo weten we dat de stad slechts een diameter van ca. 400 m had. De middeleeuwse stadsomwalling werd in 1581-1582 gesloopt op last van de Hertog van Anjou en de Prins van Oranje. De Westpoort in zijn huidige vorm dateert uit de 14de eeuw en werd in 1852 en 1991 gerestaureerd. Naast de Westpoort staat de legendarische Caesarsboom. Het is een taxus, een naaldboom met bladeren die gelijken op dennenaalden. De taxus kan duizend jaar worden. Volgens de legende heeft Julius Caesar op zijn tocht naar Brittannië zijn paard vastgebonden aan die boom en heeft hij gerust in de schaduw van zijn kruin.
Auteur: Cellman
Meer informatie
Stadspoort

Belfort van Bergues
Tegenover het stadhuis staat het belfort van Sint-Winoksbergen, een sobere schepping van vierenvijftig meter hoog met daar bovenop een Vlaamse Leeuw. Elke maandag laat de beiaard van vijftig klokken zijn klanken uitwaaieren over het plein en de stad aan de voet van de toren. Hoewel het belfort op het eerste zicht een fraai gotisch bouwwerk lijkt, blijkt het bij nader toezien een zeer recente indruk, en dat is niet zo vreemd want het is gebouwd in de 2de helft van de 20ste eeuw. Dit bouwwerk, het mooiste van Noord-Frankrijk, werd zoals zoveel andere in deze omgeving verwoest en pas in 1961 weer opgebouwd. De klokkenverdieping werd reeds in mei 1940 door een brandbom getroffen, maar de beiaard zelf, met klokken uit 1628 en de 18e eeuw, was toen net voor herstel weggehaald en is dus gered. Omdat de hoge toren een bedreiging vormde voor de ingesloten vesting van Duinkerke werd hij in september 1944 gedynamiteerd. In het inlichtingenkantoor in de voormalige Halle aan de voet van het belfort zijn foto's te zien van hoe het in Bergen ooit geweest is.
Auteur: Motorrijder
Meer informatie
Belfort

Museum Torhouts Aardewerk
In de prachtig gerestaureerde interieurs van Kasteel Ravenhof bevindt zich het Museum Torhouts Aardewerk. Dit museum herbergt een indrukwekkende verzameling van kleurig versierd kunstaardewerk. - Torhout verwierf in de 18de eeuw bekendheide als kunstaardewerkcentrum. Generaties ambachtslui vervolmaakten zich in decoratietechnieken die over heel Vlaanderen werden overgenomen. Deze volkskunst bereikte haar hoogtepunt in de art nouveauperiode en maakte zowel op het Europese continent als in Groot-Brittannië en Amerika furore. - Het Museum Torhouts Aardewerk presenteert de mooiste exemplaren uit de diverse stijlperiodes. Ze vormen de rode draad in een verhaal dat begint en eindigt bij de vakman, gefascineerd door klei, water en vuur. Een onuitputtelijk verhaal van innovatieve ideeën, techniek en creativiteit.- Naast de permanente collectie vinden er op het gelijkvloers van Kasteel Ravenhof het jaar door tentoonstellingen plaats. Extra informatie: -Individuele rondleiding -Groepsrondleiding -Toegankelijk voor mindervaliden Contactgegevens: - Museum Torhouts Aardewerk - Ravenhofstraat 5, 8820 Torhout - Tel: +32 50 22 07 70 - E-Mail: toerisme@torhout.be - Web: www.museum-torhouts-aardewerk.be - Openingsuren: van 9 tot 12 en van 14 tot 17 uur. - 15 mei tot 15 sept.: dagelijks - 16 sept. tot 14 mei: elke werkdag. / Groepen (> 15p.): ? 0,75 - Gidsbeurt: ? 40 > 14 d. vooraf reserveren - Individuelen: volwassenen ? 1,25, kinderen 3 -12j.: ? 0,75. toegangsprijs: 75/75 euro
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Meer informatie
Cultuur

La Plaine
Op 500 meter van het dorpscentrum, tegenover de Fossile duin, in een rustige en groene omgeving. De staanplaatsen gaan van eenvoudig tot groot comfort. Zaal, wasserette, animatie (bar in juli-augustus). Uitrusting. Uitgerust met: Geklasseerd kampeerterrein Contactgegevens Tel: 03 28 26 60 55 E-mail: camping-la-plaine@orange.fr
Auteur: Nord Mirra
Kampeerterrein

Nausica
Nausicaa nodigt bezoekers uit om een duik te nemen in het hart van de Oceanen om de zee in al haar facetten en live online te verkennen. Hier waant de bezoeker zich tussen droom en werkelijkheid in een wereld die geheel gericht is op het verkennen van de mariene wereld. De functies en relaties die zich binden tussen de mens en de zee. De soundscapes zorgen voor verlichting door middel van een aquarium met unieke vormen. Nausicaa doet er alles aan om uw bezoek tot een geweldige show te maken. We laten u "het schouwspel van de zee" zien, waarin de mens zijn plaats zal moeten vinden.
Auteur: DonBooze
Aquarium

Abdij van Sint-Bertinus
De Sint-Bertinusabdij of Sint-Bertijnsabdij in het Franse Sint-Omaars , gedeeltelijk als ruïne bewaard, was gewijd aan Sint-Bertinus, de eerste abt van de abdij.
Het klooster werd gesticht aan de oevers van de Aa in 648 door Omer, de bisschop van Terwaan, die de monniken Bertinus, Mommolinus en Ebertramnus naar de streek stuurde om er de heidenen te bekeren. De abdij, oorspronkelijk met de naam Sint-Pieter en met een kerk toegewijd aan de heilige Martinus, werd al snel door een honderdtal monniken bevolkt. Ze bestond weldra uit een grotere abdij beneden en een kleinere abdij boven bij de Onze-Lieve-Vrouwkerk. Deze beide vestigingen gingen na een tijd elk hun weg, waarbij de beneden abdij een benedictijnerabdij bleef en de bovenabdij een kanunnikenregel aannam en zich omvormde tot een seculier kanunnikenkapittel. Dit werd later de Onze-Lieve-Vrouwekerk van Sint-Omaars.
Auteur: Wikipedia
Abdij

Abdij van Klaarmares
De Abdij van Klaarmares is een voormalige abdij in de tot het Franse departement Pas-de-Calais behorende plaats Klaarmares.
De abdij werd gesticht op 26 april 1140 door de graaf van Vlaanderen Diederik van de Elzas en zijn vrouw Sybille van Anjou. Toen deze graaf de wens uitte dat ook in zijn bos, Ruholt genaamd, in de buurt van Sint-Omaars, een abdij zou worden opgericht, werd Robrecht van Brugge hiermee belast. Bij de voorbereiding van de Tweede Kruistocht hebben Dierik van de Elzas en Bernardus van Clairvaux elkaar regelmatig ontmoet. De Abdij van Klaarmares was een dan ook cisterciënzerabdij en een dochterabdij van de door Bernardus van Clairvaux gestichte Abdij van Clairvaux. De Abdij van Klaarmares kreeg bij zijn stichting heel wat giften van hooggeplaatste adellijke personen. Hij verwierf onder meer goederen in Reninge, Oostvleteren, Lo, Nieuwkapelle, Pollinkhove en Loon-Plage.
Auteur: Wikipedia
Klooster

Wimereux
Wimereux is een gemeente in het Franse departement Pas-de-Calais en telt 7493 inwoners . De plaats maakt deel uit van het arrondissement Boulogne-sur-Mer. In de plaats mondt de gelijknamige rivier uit in Het Kanaal.
De naam was oorspronkelijk meer Vlaamsklinkend; in de 13e eeuw schreef men Wimmerrewe of Wimerreuwe.
Auteur: Wikipedia
Gemeente

StationRamskapelle
Station Ramskapelle is een voormalig spoorwegstation langs spoorlijn 74 (Diksmuide-Nieuwpoort) in Ramskapelle, een deelgemeente van de stad Nieuwpoort. In de omgeving van Ramskapelle werden bij het begin van de Eerste Wereldoorlog hevige gevechten gehouden. Het stationsgebouw werd in 1914 vernield en nadien tijdens de oorlog gebruikt als versterkte observatiepost. In de Slag om de IJzer werd de vlakte tussen de spoorwegberm en de IJzer onder water gezet. Langs de spoorlijn zijn nog vele bunkers en stellingen te vinden. De ruïne van het stationsgebouw van Ramskapelle staat er nog steeds. De versterkte stationsruïne werd in 1992 beschermd als monument. Op de goederenkoer staan twee stootblokken met korte stukken meterspoor. Deze dateren uit 1980 toen er plannen waren om op de bedding van spoorlijn 74 een toeristische tramlijn aan te leggen. De plannen werden nooit uitgevoerd. Op de spoorwegbedding werd later een fietspad aangelegd.
Treinstation

Militaire Begraafplaats Steenkerke
Steenkerke ligt tijdens de oorlog achter het front en blijft grotendeels van vernieling gespaard. Tijdens de lente van 1918 beschieten de Duitsers wel het dorpsplein. Steenkerke is een rustkantonnement. In de omgeving zijn er ook verbandposten en ziekenzalen. Militairen die toch aan hun verwondingen bezwijken, worden hier begraven. Iets meer dan 530 doden vinden hier een laatste rustplaats. In totaal bevinden zich hier ook 9 heldenhuldezerkjes voor Vlaamse soldaten. De zerkjes zijn een ontwerp van korporaal Joe English en worden vanaf 1917 door een heldenhuldecomité op aanvraag geplaatst voor Vlaamsgezinde gesneuvelden. Joe English is een Vlaamsgezinde kunstenaar. Hij overlijdt in 1918 aan blindedarmontsteking in het hospitaal L’Océan in Vinkem en wordt hier begraven, maar niet onder een van zijn zerkjes. Vlakbij de plaats waar L’Océan stond in Vinkem vind je ook nog een monumentje voor English. In 1920 is het hier dat de eerste IJzerbedevaart plaats vindt. Professor Daels, Filip de Pillecyn en Juliaan Platteau. Alle drie lid van de Frontbeweging, houden toespraken. Hij wordt later bijgezet in de crypte van de IJzertoren.
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Begraafplaats

Onze-Lieve-Vrouwekapel van Wijnendale
Bedevaartskapel en gedachteniskapel voor de familie Matthieu. Opgenomen in het dorpsgezicht van het Kasteel van Wijnendale met onmiddellijke omgeving en beschermd als monument, respectievelijk bij B.V.E. van 22/09/1982 en M.B. van 23/11/1998. Kapel opgericht ter ere van Onze-Lieve-Vrouw van Wijnendale, een bedevaartsoord dat al in de 15de eeuw vermeld wordt. Een oorsprongslegende verhaalt over een Mariabeeldje in een oude eik dat bij het vellen van de boom naar de kerk van Torhout wordt overgebracht. Omdat het beeldje telkens opnieuw terugkeert naar de plaats van de eik, wordt er een kapel opgericht. Andere legendes vertellen dat de kapel zou gebouwd zijn op de plaats waar Maria van Bourgondië in 1482 van haar paard viel, of op de plaats waar twee kinderen werden vermoord door struikrovers, of dat de kapel reeds in de 12de eeuw werd gebouwd uit dank voor de ontdekking van een bron. Deze laatste legende brengt de kapel in verband met de iets verder op grondgebied Ichtegem gelegen Roopijpfontein (beschermd als monument bij M.B. van 23/11/1998). De huidige kapel gaat terug op een kapel die reeds aangeduid is op de Ferrariskaart (1770-1778) en de Atlas der Buurtwegen (1846) (aanduiding van dit volume op een mutatieschets van 1857). Volgens een mutatieschets van het kadaster wordt de kapel ca. 1865 vergroot, dit in opdracht van de familie Matthieu, de eigenaars van het aanpalende kasteel van Wijnendale (zie negen arduinen gedenkplaten ter nagedachtenis van overleden kasteelbewoners). Het gesloten kapelgedeelte met apsis gaat wellicht verder terug in de tijd (zie bouwnaden en mutatieschetsen). Kastjes met ex-voto's getuigen van de eeuwenoude verering van het miraculeuze Onze-Lieve-Vrouwebeeldje. De kapel is in 2001 gerestaureerd. Licht achterin gelegen kapel in groene omgeving, pad en stoep van bakstenen op hun kant. Houten bankjes voor gelovigen aan de voorzijde van de kapel.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Gebedsplaats

Bakkerijmuseum
Het museum "Bakkerijmuseum" is gelegen in Veurne.
Auteur: RouteYou Route Generator
Museum

Bulskampveld
In het domein is een grafmonument de stille getuige van de 'moorden van Beernem', die geromantiseerd werden in de TV-serie 'De bossen van Vlaanderen'.
In 1915 bezweek de burgemeester, Ridder de Vrière, voor de charmes van de eega van Baron d'Udekem d'Acoz en op een dag wordt in de omgeving van 't Aanwijs het lijk van de bedrogen echtgenoot teruggevonden .... De eerste van een hele reeks moorden op diverse getuigen en 'mensen die te veel wisten'.
Auteur: wimobiwan
Standbeeld

Saint-Omer
St-Omer is zeker een bezoekje waard en telt een drietal belangrijke bezienswaardigheden.
De O-L-Vrouwbasiliek was oorspronkelijk een collegiale kerk, werd toen kathedraal en is nu een basiliek. Dit 16de eeuws gebouw in de gotische bouwstijl heeft een groots interieur maar is minder goed onderhouden dan zijn evenknie in Amiens. De belangrijkste attractie in de kerk is de graftombe van St-Erkembode. Hij wordt aanbeden voor groeiproblemen, vandaar de vele kinderschoentjes en kledingstukken op zijn graf.
Het Sandelinmuseum was vroeger een Jezuïetenkapel en dateert uit 1777. Het bevat prachtige schilderijen van o.a. Brueghel en een collectie porselein.
Voor een wandeling in een park moet je in de Jardin Public zijn. Dit park is gelegen aan de rand van de stad en is 10 hectaren groot. Er zijn Franse en Engelse tuinen aangelegd. Eveneens aan de rand van de stad ligt de ruïne van de St-Bertenabdij. Er staat niets meer recht maar is wel een oord waar veel geschiedenis werd geschreven. Suger was eerste minister onder de Franse koningen en verbleef hier. Hier stierf ook het geslacht van de Merovingers uit. De laatste der Merovingers werd kaal geschoren door Pepijn de Korte, die werd dan monnik en stierf hier in 754.
Auteur: Paertje
Stad

westpoort en Caesars' boom
Hij is de enige overblijvende van de 4 stadspoorten van Lo en zelfs een van de weinige, nog bestaande stadspoorten en verdedigingstorens in West-Vlaanderen. De grachten, waarvan de loop nog duidelijk te volgen is, hebben als versterking en afbakening van de stadsgrenzen gediend. Zo weten we dat de stad slechts een diameter van ca. 400 m had. De middeleeuwse stadsomwalling werd in 1581-1582 gesloopt op last van de Hertog van Anjou en de Prins van Oranje. De Westpoort in zijn huidige vorm dateert uit de 14de eeuw en werd in 1852 en 1991 gerestaureerd. Naast de Westpoort staat de legendarische Caesarsboom. Het is een taxus, een naaldboom met bladeren die gelijken op dennenaalden. De taxus kan duizend jaar worden. Volgens de legende heeft Julius Caesar op zijn tocht naar Brittannië zijn paard vastgebonden aan die boom en heeft hij gerust in de schaduw van zijn kruin.
Auteur: goubertf
Gebouw

Kasteel Ravenhof
Het museum Torhouts Aardewerk is ondergebracht in het omwalde kasteel Ravenhof, temidden een betoverende Engelse landschapstuin. Door zijn ideale ligging staat deze site symbool voor de geschiedenis van Torhout. Dit nog gedeeltelijke met authentiek meubilair en wandtapijten ingericht kasteel herbergt eveneens de Stedelijke Gildekamer, waarin de sinds eeuwen bewaarde ereplatelen van de handbooggild Sint-Sebastiaan (opgericht in 1384) worden tentoongesteld.
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Kasteel

De Dodengang
Langs de IJzer in Diksmuide vind je het laatste stukje Belgische front uit WO1. De Dodengang is een loopgravenstelsel waar Belgische troepen vier jaar lang stand hielden tegen de vijand. Hier lag de vijand het dichtst bij de Belgische frontlijn (tot 50 meter van elkaar). Elders was het overstromingsgebied breder en waren de confrontaties ook minder direct. Beide zijden hebben de hele oorlog lang geprobeerd door te breken. Aan de overkant van de IJzer, in het stukgeschoten Diksmuide, hadden de Duitsers de oude Bloemmolens als verschansing. Hier bezetten ze enkele petroleumtanks. In november 1917 wordt er hevig gevochten. Het bezoekerscentrum toont je het leven en lijden van de frontsoldaten tijdens de Eerste Wereldoorlog.
Monument

Tervatebrug
Een paar tientallen meter van de huidige brug vind je nog de resten van de oude brug van Tervate die werd opgeblazen in 1914. Hier grepen hevige gevechten plaats tussen 16 oktober en de onderwaterzetting op 30 oktober 1914. Vooral 22 oktober 1914 is in de oorlogsgeschiedenis verbonden met deze plek. De Tervatebrug ligt aan een S-bocht in de IJzer. Eens de IJzer overgestoken lagen de Belgische troepen in die bocht. Als je naar het kaartje kijkt dan merk je dat van aan de overkant van de rivier de Duitse troepen de Belgen langs drie kanten konden beschieten. Tervate werd onhoudbaar. Toch beten ze flink van zich af. Op die 22ste oktober werd een poging gedaan het bruggenhoofd te heroveren. Langs de rivier merk je nog een monument voor het tweede bataljon van de grenadiers, dat bijna helemaal werd weggemaaid, en hun majoor Graaf Henri d’Oultremont, die hier ook op 22 oktober het leven liet. Uiteindelijk werd Tervate door de Belgen opgegeven en zorgde de onderwaterzetting voor de Duitse terugtrekking uit de bocht. Het hele gebied stond onder water.
Brug

De IJzertoren
De IJzertoren heeft een bewogen en bekende geschiedenis. Hij wordt opgericht in 1930 als symbool van de IJzerstrijd met het “Nooit Meer Oorlog” als leuze, maar ook AVV-VVK (Alles Voor Vlaanderen – Vlaanderen Voor Kristus). Het wordt een symbool in de Vlaamse ontvoogdingsstrijd. Verhalen van tijdens de oorlog waarin officiers voornamelijk Franstalig zouden geweest zijn en Vlamingen die onwetend de loopgraven werden ingestuurd voeden die Vlaamse kwestie. Historici weten vandaag die verhalen te nuanceren. In 1946 wordt de IJzertoren opgeblazen met dynamiet, allicht omwille van een Vlaamsgezinde collaboratie in de tweede wereldoorlog. De toren wordt opnieuw gebouwd en ingehuldigd in 1965. Vandaag is de inhoud van de toren aangepast aan deze tijd en wordt het pacifistische aspect van de toren weer naar voor geschoven. Het hele verhaal kan je binnenin de toren uitgespeld zien in een nieuwe museale opstelling. Als je naar de andere kant van de IJzer kijkt, zie je het restaurant Sint-Jan. Dat is de plek waar de bloemmolens van Diksmuide stonden, de 'Minoterie', die in vele verhalen een rol spelen. Enkele foto’s laten zien hoe het er hier toen uitzag. We hebben enkele van die verhalen voor je verzameld.
Toren

Lo
Lo ligt in de oorlog een paar kilometer weg van het front. Het is een doorgangsdorp dat ook wel zijn deel van de beschietingen te verwerken krijgt. De kerk en het stadhuis worden getroffen. De middeleeuwse Westpoort wordt daarentegen gespaard. Lo is een dorp dat na de oorlog heropgebouwd werd zoals het was. In mei 1915 geeft de Belgische regering aan architect Eugène Dhuicque een opdracht het patrimonium van niet-bezet België op te meten, te documenteren en het kunstpatrimonium in veiligheid te brengen. Na de oorlog ontstaat een discussie of de steden modern heropgebouwd zullen worden, de ruïnes als monumenten moeten blijven of de steden als kopieën van vroeger moeten heropgebouwd worden. Die laatste visie haalt het meestal, zeker in Ieper en hier, onder druk van de bevolking. Bij het begin van de oorlog zijn ook een aantal Franse koloniale troepen (de zogenaamde Tirailleurs Sénégalais en Zouaven) betrokken bij de vijandelijkheden. Ze vormden zeker in het begin een exotische bezienswaardigheid voor enkele chroniqueurs.
Deelgemeente

Wormhout
Hier in Wormhout stond een merkwaardige technologische uitvinding: de windmolen. ‘In Wormhout een molen die door de wind wordt voortbewogen,’ staat er in de akte van de graaf van Vlaanderen uit omstreeks 1183. Het is een van de allereerste vermeldingen van een windmolen in het Noordzeegebied. De houten constructies brachten een omwenteling teweeg in de middeleeuwse landbouw. De standerdmolens zoals die van Wormhout waren complexe machines waren die volledig rond hun as konden draaien. Met hun wieken benutten ze de veranderende wind om twee molenstenen aan te drijven. Die vermaalden graan tot meel. Daar was dus niet langer handenarbeid voor nodig in regio’s waar onvoldoende hoogteverschillen waren om met watermolens te malen – handenarbeid die vrijkwam voor ander werk. De standerdmolen was maar een van de technologische vernieuwingen die de indrukwekkende bevolkingsgroei in middeleeuws West-Europa mogelijk maakten.
Auteur: HLN - Het Laatste Nieuws
Gemeente

Atlantikwall Museum
Batterij Todt, oorspronkelijk Siegfried, was een kanonpositie van de Marine Artillerie Afdeling 242 van de Duitse marine bij Cap Gris-Nez aan het Engelse Kanaal in Frankrijk tijdens de Tweede Wereldoorlog. Ze was uitgerust met vier 38 cm scheepskanonnen (C/34), die werden gebruikt op de slagschepen Bismarck en Tirpitz en een bereik hadden van maximaal 55,7 km. Cap Gris-Nez is een landtong aan de Straat van Calais, het smalste deel van het Engelse Kanaal. Voor de batterij werd per koepel ruim 800 ton ijzer en 12.000 m³ gewapend beton gebruikt. De plafonddikte van de geschutsbunkers bedraagt 3,5 meter dik. Op 24 september 1941 begonnen de eerste kanonnen van de batterij de Engelse zuidkust te beschieten. De officiële inauguratie vond plaats in februari 1942, toen de batterij een nieuwe naam kreeg ter ere van Fritz Todt, het hoofd van de Todt Organisatie, die begin februari bij een ongeval om het leven kwam. Naarmate de oorlog vorderde, werd de batterij onderdeel van de vestingwerken van de Atlantikwall, die bijzonder goed ontwikkeld waren in het gebied rond de Straat van Calais vanwege de nabijheid van Groot-Brittannië, omdat de Duitse leiding verwachtte dat de geallieerden hier zouden landen. Zelfs na de geallieerde landing in Normandië gingen de bombardementen op Engeland door. Nadat de RAF-bombardementen grotendeels ineffectief bleven, werd de Todt-batterij op 29 september 1944 door Canadese troepen vanaf de landzijde veroverd. Drie bunkers overleefden de Tweede Wereldoorlog zonder grote schade. Eén werd vernietigd door boobytraps die door twee Fransen waren afgezet. In een bunker is nu een museum gevestigd. Een van de twee overgebleven K-5-spoorwegkanonnen bevindt zich buiten.
Auteur: RouteYou
Museum

Les Bobos À La Ferme - Gîte Ysé
Gelegen in het bucolische dorpje La Madelaine-sous-Montreuil, bestaat de boerderij waarin we je ontvangen momenteel uit 4 gîtes, 1 Snoezelruimte en een activiteitenruimte. In het hart van het platteland, in de beschermde moerassen van La Madelaine-sous-Montreuil, op 3 km van Montreuil en op 15 minuten van de stranden, heten we je welkom in de volledig uitgeruste gîte Ysé voor 4 personen, met 3-sterren erkenning "Toerisme en Handicap". Tijdens je verblijf kun je gebruik maken van de multisensoriële ruimtes en deelnemen aan activiteiten ter plaatse. Welzijnsgidsen en activiteiten zijn beschikbaar bij de reservering: we helpen je graag bij de voorbereiding van je verblijf, dus aarzel niet om contact met ons op te nemen. Een nieuwe service - lacrustacerie.fr - heeft zich hier gevestigd en biedt de mogelijkheid om bestellingen van vis, schaal- en schelpdieren af te halen. Bestellingen kunnen op dinsdag tot 18.00 uur worden geplaatst en op vrijdag van 16.00 tot 18.00 uur worden opgehaald. 2 nachten minimaal
Auteur: DATAtourisme France
Overnachtingsplaats

RESTAURANT LE P'TIT MONTMARTRE
Traditioneel en gastronomisch restaurant dat u verwelkomt met de eenvoud en gezelligheid die onze streek kenmerken. Voor het plezier van uw ogen en uw smaakpapillen biedt de chef u een inventieve en authentieke keuken met respect voor de kwaliteit van de producten naargelang de seizoenen. Of u nu alleen dineert, met uw gezin, met vrienden of in een professioneel kader, kom bij ons heerlijke momenten doorbrengen in een warm kader met een combinatie van hout en gele bakstenen. Kom in ons restaurant in Saint Omer onze vleeswaren, vis, voorgerechten en desserts en een ruime keuze aan wijnen uit de beste wijnstreken ontdekken.
Auteur: DATAtourisme France
Restaurant

Le Clos du Miroir - Gîte Le Flot
Op 20 minuten van de stranden, in de vallei van de Course en in het Parc Naturel Régional des Caps et Marais d'Opale, nodigt de Clos du miroir uit tot ontspanning. De faciliteiten zijn gebouwd in een oude boerderij, omgeven door een natuurparadijs De gîte heeft het label Gîtes de France 3 épis gekregen. Het verwarmde binnenzwembad en de spa bieden bevoorrechte momenten.
Auteur: DATAtourisme France
Overnachtingsplaats

LES JARDINS D'ILONA LES OLIVIERS
Gelegen op 800 m van het bos van Clairmarais en op enkele kilometers van de moerassen van Audomarois, bieden de tuinen van Ilona u een natuurlijke tussenstop in het hart van een streek die rijk is aan uitzonderlijk erfgoed. Voor uw comfort zijn de ingang en de parkeerplaats (afgesloten) privé voor de gîtes. Fietsen en een barbecue zijn gratis beschikbaar en elke gîte heeft een eigen tuin, toegang tot het park, het overdekte en verwarmde zwembad en de kinderspeelplaats.
Overnachtingsplaats

Centre Universitaire du Musée - Boulogne-sur-mer
In het Centre universitaire du Musée worden de geschiedenisgraad, de master in maritieme en kustgeschiedenis en de meeste cursussen voor de master in geschiedenis en geografie gegeven.
Oorspronkelijk een bisschoppelijk seminarie in 1715, werd het de centrale school van Pas-de-Calais in 1798, de gemeentelijke bibliotheek in 1822, het gemeentemuseum in 1925 voordat het deel ging uitmaken van de ULCO41. Tussen 1992 en midden 1996 werden de gebouwen in vier fasen gerestaureerd.
Auteur: Willem Vandenameele
Museum

Tuin van Groenberg - Bergues
Vandaag de dag is de Jardin Public van Bergues een must voor elk gezinsuitstapje: 1000 m² groene ruimte, 3 km aan wandelpaden, een speeltuin voor kinderen...
In het begin van de 11e eeuw evangeliseerde een Bretonse monnik, Winoc, de Groënberg of "groene berg", de heuvel waarop een benedictijnenabdij zou worden gebouwd. De torens van de abdij, de Tour Carrée en de Tour Pointue, zijn de overblijfselen van de abdijkerk die tijdens de Franse Revolutie werd verwoest.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de Jardin Public door Duitse troepen gebruikt als begraafplaats.
Het gebied rond de Groenberg was onderhevig aan de invloed van de getijden, die op bepaalde tijden van het jaar een bereik van zeven meter kunnen bereiken. Er waren geen dijken om de bewoners die op de hoger gelegen gronden woonden te beschermen. Het hoogste punt in dit deel van de Westhoek was Groenberg, waar veel mensen woonden. Hier kwamen de monniken van Sint-Bertin de Wormhout evangeliseren.
Auteur: Willem Vandenameele
Stadspark

Vestingmuren van Bergues
Bergues is een kleine vestingstad: de meer dan 5 km lange stadswallen stammen deels uit de middeleeuwen of zijn gebouwd volgens de plannen van Vauban.
Bijna alle vestingwerken van Bergues zijn bewaard gebleven. Het heeft ook het geluk dat het getuigt van veel verschillende bouwperioden. De noordelijke gordijnmuur en de toren Guy de Dampierre (1286) dateren uit de tijd van de graven van Vlaanderen. De hertogen van Bourgondië lieten ons vooral de Nekerstor, de Porte de Bierne en de gordijngevel langs de Rue Pierre DECROO (1418) na. In de Spaanse periode ontstond een nieuw type gebastioneerde, ingegraven vestingwerken. Dit was het westelijke front tussen de poort van Cassel en de poort van Bierne (1585).
In 2014 werd het pad 'sentier de la couronne Saint-winoc' ingehuldigd, een pad dat deels langs de vestingmuren loopt.
Auteur: Willem Vandenameele
Stadsmuur

Ancien Abattoir de Bergues
Het oude slachthuis van Bergues werd gebouwd in 1811, maar een eeuw later herbouwd in 1910-1911.
Het staat symbool voor de voormalige rijke gilde van varkensslagers met als patroon Sint-Antonius. Binnen treffen we nog de haken aan waaraan de geslachte dieren werden opgehangen alsook de greppel waarin het bloed werd opgevangen. Het slachthuis werd definitief gesloten in 1969.
Sinds zaterdag 11 februari 2023 heeft de oude slachterij in Bergues (Noord) een geheel nieuwe functie gekregen. De plaats is een brouwerij geworden die het publiek verwelkomt, met een ruimte gewijd aan het maken van bier en een ruimte waar klanten kunnen ontspannen.
Op de grond vinden we het kanaal dat ooit werd gebruikt om het bloed van dieren te laten stromen. Nu wordt het alleen gebruikt om het water te laten stromen dat nodig is om bier te maken.
Andere elementen van het oude slachthuis zijn bewaard gebleven: de haken waaraan ooit kadavers werden gehangen. Ze waren rood geverfd, wat contrasteert met de witte muren en zwarte balken die het gebouw een moderne uitstraling geven.
Historisch gebouw

500 mijl van Motorrijder
Van Nijverheidsstraat, 8020 Oostkamp, België
Naar Nijverheidsstraat, 8020 Oostkamp, België
Routering Motor - kortste