Diekirch
Diekirch is een stad in het groothertogdom Luxemburg met zo'n 6000 inwoners, gelegen aan de rivier de Sûre of Sauer. De stad is hoofdstad van het gelijknamige kanton Diekirch en trekt veel toeristen. De stad heeft een lange geschiedenis; in het stedelijk museum kunnen Romeinse mozaïeken worden bezichtigd en ook de St.-Laurenskerk is gebouwd op Romeinse fundamenten. De stad is ook bekend vanwege de gelijknamige brouwerij.
Auteur: RouteYou Info
Meer informatie
Stad

Jamoigne
Jamoigne is een dorp en deelgemeente in de gemeente Chiny, in de provincie Luxemburg. Het kent zo'n 1000 inwoners.
Jamoigne is gelegen in de Belgische Ardennen waar de rivieren de Semois en de Vierre samenkomen. Op de heuvel bij de samenvloeiing staat de kerk van het dorp uit 16e eeuw. De kerk werd gebouwd rond een toren die er stond, die uit de 11e eeuw stamde. Zowel de kerk als de toren waren gebouwd op de resten van een Romeinse tempel, deze was gewijd Bacchus. De enige resten van de Romeinse tempel zijn alleen nog te zien op een zuil uit de 2e eeuw, deze zuil is versierd met met wijngaardranken en vogels.
Verder staat er nog een kasteel in Jamoigne, ChÔteau de Faing, deze stamt uit de 14e eeuw, en was een herbouwing van een kasteel dat al in 12e eeuw er stond. Ook het huidige kasteel is door de eeuwen veel verbouwd en gerestureerd, maar de basis van het kasteel stamt nog altijd uit de 14e eeuw.
Auteur: pitou
Meer informatie
Deelgemeente

Abdij van Orval
Het Orval-bier is een trappistenbier dat hier in Abdij Notre-Dame d'Orval gebrouwen wordt. Pas in 1932 werd voor het eerst bier gebrouwen.
Op het etiket van het bier staat een forel met een gouden ring in de bek, een verwijzing van de legende van Orval.
Auteur: Dromos
Meer informatie
Abdij

L’abbaye d’Orval
De kloostergebouwen van deze cisterciënzerabdij sinds de 12de eeuw werden nog vóór 1200 gebouwd. Hiervan bestaan enkel nog de overblijfselen van het koor, het dwarsschip en de pijlers van het schip van de kerk, net als onderdelen van de kloostergang en de kapittelzaal. Het gebruikte materiaal is kalksteen met een zachtgele kleur. Met de hulp van de ijzer- en staalindustrie en de bouw van smederijen laten de monniken in de 18de eeuw naast de middeleeuwse abdij een nieuw klooster optrekken. Nadat dit klooster tijdens de revolutie volledig werd verwoest, dienden zijn funderingen als basis voor de huidige cisterciënzerabdij, waarvan met de bouw in 1926 werd begonnen.
Auteur: Wizpr.guide
Gebedsplaats

Vallée de la Semois
De Semois is een belangrijke zijrivier van de Maas. Ze heeft haar bronnen in de stad Aarlen en vloeit van daar af westwaarts door het land van Gaum. Vanaf Chiny dringt de rivier het Ardens leisteenmassief binnen, waar ze voor tal van schilderachtige taferelen zorgt.
Auteur: Sarah De Keyzer
Vallei

Ettelbruck
Ettelbruck, is een stadje en gemeente in het Luxemburgse Kanton Diekirch.De gemeente heeft een totale oppervlakte van 15,18 km² en telde 7.504 inwoners op 1 januari 2007. Ettelbruck ligt op het punt waar de rivieren de Sûre en de Alzette samenkomen; het is eveneens een spoorwegknooppunt.Het stadje Ettelbruck, 29 km ten noorden van de stad Luxemburg, wordt aangeduid als de "Poort van de Ardennen". Het ligt aan de samenvloeiing van de Alzette en de Sûre. Omdat Ettelbruck centraal ligt in het Groothertogdom Luxemburg in een landbouwgebied, zijn er nogal wat daarmee verband houdende instellingen, zoals een landbouwschool en de kantoren van Luxemburgse zuivelfabrieken. Door de 'vriendelijke' omgeving is het vooral toeristisch van grote betekenis.
Auteur: Wikipedia
Gemeente

Station Ettelbruck
Station Ettelbruck is een spoorwegstation in de stad Ettelbruck in het midden van Luxemburg. Het station ligt aan lijn 1, Luxemburg - Troisvierges en lijn 1a, Ettelbruck - Diekirch . Het wordt beheerd door de Luxemburgse vervoerder CFL.
Het station heeft drie perronsporen. Van de drie perronsporen is er een voor vervoer in de richting van Troisvierges, een voor vervoer naar Diekirch en een voor vervoer naar de stad Luxemburg.
Auteur: Wikipedia
Treinstation

Nationales Militärgeschichtliches Museum
Het Nationales Militärgeschichtliches Museum is een museum in de stad Diekirch in het Groothertogdom Luxemburg. Het museum belicht vooral het Ardennenoffensief dat plaatsvond tijdens de Tweede Wereldoorlog.
In het museum zijn een aantal diorama's te zien die een objectief-historische kijk geven op de militaire operaties in de Ardennen uit Amerikaans en Duits standpunt maar ook zoals het door de bevolking werd beleefd. Men krijgt er wapens, uniformen, foto's, documenten, kaarten en uitrusting te zien. Centraal staan de diorama's die manschappen van de 5e Amerikaanse infanteriedivisie tonen tijdens het oversteken van de rivier Sûre op 18 januari 1945. Een ander deel van het museum toont de ontwikkeling van het leger van het groothertogdom en hun inzet tijdens UNO-missies.
Auteur: Wikipedia
Museum

Habay-la-Vieille
Habay-la-Veille Habich) is een deelgemeente van Habay in de Belgische provincie Luxemburg. Het station Habay bevindt zich in deze plaats.De plaats was onderdeel van het graafschap Chiny tot aan de 18de eeuw en daarna onderdeel van het hertogdom Luxemburg. In de 17de eeuw stierf 70% van de bevolking aan de pest van 1636 en als gevolg van de Dertigjarige Oorlog.
Deelgemeente

Alzette
Zicht op de rivier Alzette te Ettelbruck. De Alzette (Luxemburgs: Uelzecht; Duits: Alzig of Elz(ig)) is een rivier in Frankrijk en het Groothertogdom Luxemburg. Zij ontspringt in Lotharingen in de gemeente Thil en doorkruist nog de Franse gemeenten Villerupt en Audun-le-Tiche. In Luxemburg bevloeit ze de steden Esch-sur-Alzette, Luxemburg en Mersch en mondt dan uit in de Sûre bij Ettelbruck. De zijrivieren in Luxemburg zijn: rechteroever: Kälbaach, Diddelengerbaach, Crauthemergruef, Huerbaach, Kasselterbaach, Rollengerbaach, Rouschtbaach, Schrondweilerbaach, Kalbaach, Kiselbaach en Ditgesbaach linkeroever: Dipbech, Kleemelbaach, Mess, Mierbech, Bibbeschbaach, Doulemerbaach, Drosbech, Peitruss of Pétrusse, Klengelbaach, Kaylbaach, Millebach, Mamer, Eisch, Wëllerbaach, Rouschtbach, Attert en Deiwelbaach.
Auteur: Eddy&Rita
Water

Woud van Anlier
Het 5500 ha grote woud van Anlier is een van de belangrijkste van België en strekt zich uit ten zuidwesten van Martelange. In de enige grote open plek liggen vier dorpen: Anlier, Vlessart, Behême en Louftémont. Dat woud is een overblijfsel van het reusachtige beukenwoud dat ooit de Ardennen overdekte en waarin ook eik, haagbeuk en, op de zuidelijke valleihellingen, het karakteristieke peperboompje voorkwamen. De belangrijkste boomsoorten die je er nu aantreft, zijn: tamme kastanje, plataan, haagbeuk, eik, beuk,berk, esdoorn, iep, Indische kastanje, fijnspar, grove den, Japanse lork, valse acacia, populier, walnoot, boskers, linde en wilg. En verder ook een schat aan heestersoorten, onder andere hazelaar, hulst, witte hagendoorn, lijsterbes en kornoelje.
Auteur: Lannoo
Bos

Openbare wasplaats
Tegenover het pand met huisnummer 26 op Rue de la Sentinelle (met een brede, ooit witte Ardense gevel) bevindt zich, op een wat lager niveau dan de straat die je volgt, een oude, openbare wasplaats, die op de monumentenlijst staat, maar die desondanks een opfleuring verdient. In vroeger tijden waren talrijke Ardense dorpen soortgelijke wasplaatsen rijk, uiteraard op plekken met een riviertje of een beek met voldoende debiet.
Auteur: Lannoo
Monument

Orval
Orval is een trappistenbier dat in de abdij Notre-Dame d'Orval in de Belgische provincie Luxemburg wordt gebrouwen. Het bier is een buitenbeentje binnen de familie van de trappistenbieren, en van de Belgische bieren in het algemeen: er is slechts één variant algemeen verkrijgbaar, en deze is een relatief licht bier dat herinnert aan een Engelse ale.
Brouwerij

Grondverzaking Le Saty
De verkeersweg Linglé - Dohan - Noirefontaine (16 km) is al decennia lang een probleemweg. Het knelpunt zit hem in de passage langs de Semois ten noorden van de Han-du-Han-meander op een plek met de naam Le Saty.
De weg ligt daar over een een paar honderd meter ingebed op een steile helling van de Semois, waarvan de ondergrond bijzonder onstabiel is, ze bestaat uit losse schiefer. Mede door 'het schuurwerk' van de Semois tegen de helling blijft de situatie precair voor mogelijke instorting.
In 1986 deed er zich een aanzienlijke grondverschuiving voor op de beruchte plek, waardoor de weg werd vernield over korte afstand. Het verkeer moest worden omgeleid via alternatieve wegen. Ook GR 16 - toen nog GR AE - werd omgeleid over een alternatief traject meer noordelijk via Moulin Hideux. De N865 bleef onberijdbaar tot 1991, wat nefast was voor het toerisme in Dohan. De verkeersweg werd wel hersteld, er werden schanskorven geplaatst op de vernauwde weg die beperkt werd opengesteld voor eenrichtingsverkeer. Dit was maar een tijdelijke oplossing. De weg tussen Les Hayons en Noirefontaine zou de volgende jaren worden verbreed en verbeterd als veiliger alternatief. Maar die weg laat Dohan eigenlijk links liggen in de vallei.
GR AE werd in 2003 weer over de N865 geleid maar de oude omleidingsroute (sinds 1993) voor wandelaars via Moulin Hideux werd behouden als variant traject voor het geval de N865 definitief zou worden gesloten. Verrassend genoeg ging een vernieuwde N865 weer open in 2005, met een versmalde rijstrook ter hoogte van Le Saty. Dat heeft geduurd tot 2010. Meerdere wetenschappelijk onderzoeken ter plaatse wezen allen uit dat de situatie niet veilig was en dat nieuwe instortingen zich altijd konden voordoen.
De burgemeester van Bouillon beval de definitieve sluiting van de weg in 2010 als gevolg van de weigering van de Waalse overheidsdienst van wegen om de N865 als veilig te beschouwen. Zeer tot ongenoegen van de inwoners van Dohan, die zich hadden verenigd in een aktiecomité om de weg open te houden.
In de marge van dit alles kan nog worden toegevoegd dat de vereniging van Waalse GR-paden rond 2003 ook heeft onderzocht om de hoofdroute van GR AE (16) te herleggen, omwille van de lange passage over asfalt. Dat idee werd echter niet verder uitgewerkt. Tot 2015 was de situatie zo dat je te voet de N865 volgt over de probleemstrook in Le Saty maar dat je ook nog de mogelijkheid hebt om het oude variant traject te volgen. Sinds 2015 is er weer een verandering. Dit stukje N865 werd definitief geschrapt, het oud variant traject werd aangepast en is nu onderdeel van de hoofdtraject van GR 16.
Auteur: Willem Vandenameele
Karst verschijnsel

Gemeentepark van de Châtelet
"Een echte groene oase ! Groene zones, een vijver, een arboretum. Aan de ingang bevinden zich gebouwen nauw verbonden met de ijzer- en staalindustrie en waar het stadhuis van Habay zich uiteindelijk heeft gevestigd. De infrastructuur (speeltuin of minigolf) en de sportfaciliteiten (tennisbaan) geven de mogelijkheid aan iedereen om te wandelen en diersculpturen te ontdekken (werken van Henri-François Bontemps) of om een houten wandelpad van 200 m te betreden om een vochtige zone met droge voeten te doorkruisen. Het is ook mogelijk om een negentiendeeeuwse kapel en een klein fort uit de Tweede Wereldoorlog te ontdekken. Mooi programma om een aangenaam ogenblik met vrienden of familieleden door te brengen."
Auteur: Eddy&Rita
Park

Étienne Schmit
Étienne Schmit, geboren op 22 oktober 1886 in Rammerech en overleden op 19 december 1937 in de stad Luxemburg, was een Luxemburgs jurist en politicus.
Leven en carrière
Het monument ter ere van Étienne Schmit in Koetschette
Rotonde in Koetschette, met het monument ter ere van Étienne Schmit
Aan het begin van zijn professionele loopbaan was Étienne Schmit advocaat aan de balie in Luxemburg. Daarna werd hij eerst vrederechter en vervolgens plaatsvervanger voordat hij president van de tribunal de commerce werd.
Hij was van 1925 tot 1926 directeur-generaal (minister) van financiën en onderwijs in de regering van Prüm, van 1932 tot 1936 directeur-generaal van bouw, handel en industrie in de regering van Bech en in 1937, van 5 november tot aan zijn dood op 19 December , minister van Binnenlandse Zaken, Handel, Industrie en Transport in de regering Dupong-Krier.
Ook zat hij van 1929 tot 1931 in de gemeenteraad van de stad Luxemburg.
Étienne Schmit was de vader van Yvonne Schmit (1910-2003), de echtgenote van Lucien Wercollier.
Hij ligt begraven op de Niklos-begraafplaats op de Lampertsberg.
In Koetschette staat bij de naar hem vernoemde rotonde (place Étienne Schmit) een monument met een borstbeeld van Étienne Schmit.
Vertaald uit het Luxemburgs
Bron: lb.wikipedia.org
Auteur: Eddy&Rita
Monument

Kasteel van Faing
Zoals zoveel kastelen in het Luxemburgse heeft ook het kasteel van Faing een roemrijke geschiedenis die terug gaat tot de tijd waarin de heren van Chiny hier in de grote regio zeer machtig waren.
Een daarvan is zeker Hugues du Faing die, ten tijde van de heerschappij van hertogen van Bourgondië, generaal was van Karel de Stoute en van aartshertog Maximiliaan I, en later gouverneur van Luxemburg werd. In de 17de eeuw is Gilles du Faing zonder enige twijfel de beroemdste telg van alle takken van de familie. Filip IV, koning van Spanje, verleent het geslacht van Jamoigne de rang van baron, ten voordele van Gilles du Faing. Tot 1709 speelde de familie du Faing een belangrijke rol in deze streek, maar omdat er geen mannelijke erfgenamen waren kwam het kasteel in bezit van verschillende adellijke families.
In 1872 komt het kasteel van Faing, waar alleen nog maar wat ruïnes van overblijven, in handen van Graaf Fernand de Loen d’Enschedé die samen met architect Pierre Van Kerkhoven het kasteel terug opbouwen naar de plannen van zijn voorganger. In 1903 werd het kasteel aangekocht door de Zusters van Barmhartigheid van Besançon.
In de Tweede Wereldoorlog werd het kasteel een tehuis voor kinderen van Belgische gevangen militairen, maar ook voor 87 joodse Belgische kinderen, die zo ontkomen aan deportatie. In 1988 ontvangen verschillende opvoeders van het tehuis het Israëlische ereteken voor hun moed en volharding.
In 1976 verkopen de Zusters van Barmhartigheid van Besançon het kasteel van Faing voor een symbolische frank aan de gemeente Chiny en wordt een rusthuis in ondergebracht dat door het OCMW wordt beheerd. In 2009 werd het vervallen kasteel volledig gerenoveerd en kregen alle gemeentelijke diensten er onderdak.
Gemeente Jamoigne
(Deelgemeente van Chiny)
Kasteel huisvest gemeentelijke diensten
Bron: burchten-kastelen.be
Kasteel

St. Maximaine kerk te Wahl
De kerk in Wahl is een katholieke kerk die behoort tot de parochie van Atertdall Sainte-Claire en tot de gemeente Wahl.
De patroonheilige van de kerk is St. Maximaine, wiens feestdag wordt gevierd op 29 mei.
De kerk staat op de kruising van de hoofdweg, de CR307, met rue Kinnikshaff. Rondom de kerk is de begraafplaats gelegen.
De kerk is open voor bezoek. Men kan zelfs het oksaal bezoeken.
Kerk

Tijdreis door het wilde westen
'De Roudas'
De rustdag
Doordeweeks werkte men en op zondagmorgen was het kerktijd. Zondagmiddag stond uiteindelijk synoniem voor vrije tijd. Mensen verzamelden zich om samen te kletsen, te lachen en muziek te maken, allemaal zonder mobiele telefoon of radio. Iedereen droeg bij met zijn talent, zijn stem, zijn instrument of een grap. Hoe denk je dat de kleine orkestjes, van Brattert en Grevels klonken?
Informatiebord

Een verrassende kerstnacht
in Martelange werd ooit gezegd dat de dieren op kerstavond zouden bidden en dat water in wijn zou veranderen.
Een nogal nieuwsgierig stel wilde het zeker weten. Terwijl de vrouw zich in de stal verstopte om de dieren te verrassen, ging de man naar de nabij gelegen vijvers om te kijken of het water daadwerkelijk zou veranderen in een 'godendrankje'. Hij hurkte aan de rand van de oever en wachtte geduldig het uur van het wonder af. Eindelijk sloeg de klok in de toren twaalf uur. De man leunde opgewonden voorover over het water toen hij plotseling van de grond werd getild en in het ijskoude water werd gegooid. Verbijsterd herkende hij de gedaante van de vleesgeworden duivel, die lachend wegrende...
Doorweekt en radeloos keerde hij terug naar huis en vond zijn vrouw onder de blauwe plekken. De dieren verrasten haar en gaven haar een pak slaag! Desondanks beweerde ze koppig dat ze de dieren had horen bidden...
Bron: infobord met beeld
Informatiebord

Passerelle des oiseaux
Passerelle des oiseaux en parc de la Tannerie
De passerelle des oiseaux over de rivier de Sûre leidt je naar de ontdekking van het lokale vogelleven. Als je een smartphone hebt, scan dan de QR-codes langs de loopbrug om het gezang van de vogels te ontdekken.
Als je de passerelle des oiseaux neemt, kom je bij het parc de la Tannerie. Neem de tijd om het te observeren, om te luisteren naar het water dat van het ene bekken naar het andere stroomt. Didactische panelen zullen je wandeling verrijken.
Bron: visitwallonia.fr
Een verbazingwekkende 150 meter lange hangbrug die de Sûre en zijn oevers overspant en een prachtig uitzicht op de rivier biedt.
Aan de oever is een uitgestrekte wilde weide waar Schotse Hooglanders leven en in vijvers weerklinkt het gekwaak van kikkers. Op de andere oever brengt een houten toren je naar de ingang van het Parc de la Tannerie en biedt van daaruit een prachtig uitzicht over het dorp.
Didactische panelen informeren u over de vogels die deze site bezoeken.
Vertaald uit het Frans
Bron: martelange.be
Brug

Lourdesgrot van Vichten
De nieuwe Lourdesgrot van Vichten
(uit Luxemburger Wort 1932)
Het dorp Vichten heeft op de heuvel richting Michelbuch, vlakbij de weg Vichten-Ettelbrück, een Lourdesgrot gebouwd die een vrij getrouwe kopie is van het origineel.
Er zijn tegenwoordig veel grotten die tegen enorme kosten zijn gebouwd, bijvoorbeeld de grot in het nabijgelegen Vielsalm in België, die kort na de oorlog is gebouwd en enorm groot is. Een grot met een vergelijkbaar karakter is ook gemaakt in het nabijgelegen Pass, vlakbij Attert.
De landschappelijke omstandigheden in Vichten waren uitermate gunstig voor een dergelijk werk en de bouwer, de bekende Luxemburgse landschapsarchitect, de heer Wallenborn uit Bergem, slaagde erin een harmonie te creëren die een aangename en betoverende indruk maakt op alle bezoekers. Het zijn niet de enorme afmetingen die belangrijk zijn bij dergelijke gelegenheden maar de innerlijke houding, de geest van harmonie en liefde die uitgaat van het geheel, om iets te creëren dat echt origineel is en uniek past bij de plek in kwestie; maar dit is nog lang niet genoeg, er komt ook een zekere mystiek en traditie bij kijken.
Deze grotaffaire gaat terug tot 1915, toen op instigatie van een lokale, onbekende familie een bijna levensgroot beeld van Onze Lieve Vrouw van Lourdes werd opgericht in een nis in een rots met spleten die waren ontstaan door een rotsval, in opdracht van de toenmalige pastoor, dominee Herm Schmit. Deze grot kon tot op zekere hoogte worden omschreven als een kleine natuurlijke grot en het beeld van Bernadette bleef voorlopig in de graanschuur van de parochie, omdat men het niet aan de elementen wilde blootstellen. Het duurde niet lang voordat er van de ene op de andere dag een klein beschermend dak over het Mariabeeld werd geplaatst en er een schattig beschermend traliewerk werd geplaatst ter hoogte van de sokkel.
Al snel waren er bloemen te zien, die regelmatig werden vernieuwd door de inwoners van het dorp, en ook werden er kaarsen aangestoken om Onze Lieve Vrouw van Lourdes te eren op de feestdagen van Onze Lieve Vrouw. Lange tijd hebben verschillende inwoners van het dorp nagedacht over het idee om deze natuurlijke grot uit te breiden en een broeder van het klooster van de schoolbroeders in Kleinbettingen heeft na bestudering van de locatie en het landschap een schets gemaakt, maar deze werd niet gerealiseerd omdat men bang was dat de natuurlijke rots, die uit zeer losse zandsteen bestaat, niet bestand zou zijn tegen weersinvloeden. Het idee om een kunstmatige grot te maken van harder materiaal op ongeveer 2 kilometer afstand van de locatie rijpte geleidelijk. Maar toen begonnen de moeilijkheden pas, niet van de realisatie, maar van de validatie van het plan. De bestaande grotten in het land waren op dat moment niet geschikt als ontwerp. Jaren gingen voorbij en het prachtige beeld leek langzamerhand niet meer bestand tegen de weersinvloeden, totdat uiteindelijk de hele bevolking van het dorp en de parochie Vichten unaniem aandrong op een oplossing. Er werd een comité opgericht dat zich ook tot taak stelde om een siertuin aan te leggen op een stuk grond van de parochie dat direct aan het plein grenst. De verfraaiingsvereniging werd opgericht om het project te realiseren en stelde zich tot taak de uitvoering ervan te initiëren en de nodige fondsen te werven. Het succes van de eerste oproep bewees hoezeer de bevolking geïnteresseerd was in de realisatie van dit idee, en in deze tijden van ernstige crisis zijn de resultaten des te indrukwekkender. Een Engels spreekwoord zegt: “Niets is beter voor succes dan succes”. Natuurlijk was dit een aanmoediging voor het hele bestuur en zondag na zondag gingen ze op pad om de bekende grotten te bezoeken, niet alleen die in het binnenland, maar ook die in de nabijgelegen grensregio's van België en Frankrijk. Uiteindelijk werden ze het eens over de bijzonder warme uitdrukking van de eerder genoemde heer Josef Wallenborn uit Bergem, wiens bijzondere talent werd onthuld door de bouw van de grot in Tetingen en die in het dorp Eich.
Een gesprek ter plaatse overtuigde het bestuur ervan dat het werk met het volste vertrouwen aan de Luxemburgse grottenbouwer kon worden toevertrouwd.
Tegen Pinksteren 1932 begonnen de heer Wallenborn en zijn zonen en de broers Johann en Peter Koster met het werk aan het gebouw. Voor de bouw werden natuurlijke blokken met een gewicht tot 6 kwintaal gebruikt en de blokken werden ter plaatse gewonnen zonder machines of mechanische hulpmiddelen. Er werd meer dan 200 meter aan bouwstenen gebruikt voor de bouw van de rug tot aan de natuurlijke rots, waar de muur soms meer dan 2 meter dik is.
De natuurlijke vegetatie werd zoveel mogelijk gespaard en prachtig aangepast aan het geheel. De uitgegraven grond van de funderingen en het afval werd gebruikt om een kleine maar prachtige Engelse tuin aan te leggen op het bestaande terrein. De grot met de zijwanden om aan te sluiten bij het terrein heeft een voorgevel van 20 meter en is op sommige plaatsen wel 4,50 meter hoog, en met de installatie werd een straatgevel van 60 meter gecreëerd. Het geheel staat daar alsof het uit de grond is getoverd en past prachtig in het landschap.
“Goede dingen komen toe aan wie wacht”. Dit spreekwoord is echt van toepassing op deze kleine creatie, die het dorp Vichten in vurige liefde en aanbidding van zijn hemelse moeder heeft opgericht. Het geheel geeft de indruk dat hier handen aan het werk waren, geleid door devote toewijding en oprecht verlangen.
Het was nog maar net af toen de vrijgevigheid van de plaatselijke bewoners al stond te popelen om het te versieren. Een prachtig kruisbeeld met 2 kandelaars werd geschonken voor het altaar, en 2 antieke, waardevolle driearmige bronzen kandelaars werden plotseling aan weerszijden van de grot geplaatst. Het traliewerk met dubbele deuren werd geschonken door een plaatselijke smid met prachtig slotenmakers- en hamerwerk; net als bloemen voor het terrein en de beplanting van de speciaal achtergelaten uitsparingen in de rots van de grot.
Elke dag wordt het water dat nodig is voor de irrigatie door de plaatselijke bevolking met wagens naar de locatie gebracht en daar door deskundige handen gebruikt, zozeer zelfs dat er geen enkele plant is doodgegaan van alle coniferen en struiken die in de zomer zijn geplant.
En zo staat het er nu bij, dit juweeltje van menselijke inspanning, prachtig aangepast aan de natuur en de omgeving. De grot biedt een prachtig uitzicht op de valleien van de Attert en de Alzette en de Helperteknapp. Het chronogram dat dominee Lamberty uit Feulen voor deze gelegenheid maakte, mag hier niet onvermeld blijven. Het zal binnenkort worden gegraveerd in een gedenksteen die voor dit doel is bedoeld. Het luidt als volgt:
„sChönste helLlgste UnbefLeCkt eMpfangene JUngfraU bitte fÜr Die pfarrel VIChten.“
De plechtige kerkelijke inzegening van de grot, die zal worden uitgevoerd door de Eerwaarde heer Reinert, deken van Ospern, zal zondag om 15.15 uur plaatsvinden. Dezelfde avond om ongeveer 20.15 uur zal er een processie bij kaarslicht plaatsvinden. De grot zal dan verlicht worden met Bengaalse lichtjes. Alle toegewijden van de Koningin van de Hemel zijn van harte uitgenodigd voor deze viering.
Herrezen uit de gebroken stukken ...
Na de daad van vandalisme op 8 mei 2002 bleef er een hoop grote en kleine brokstukken over van het eens zo trotse Mariabeeld! Er was heel wat idealisme voor nodig om bij het zien van deze resten aan de restauratie van het beeld te denken en toch: Robert Jacoby ontfermde zich over de scherven, lijmde ze nauwgezet aan elkaar, lapte op waar stukken ontbraken, verstevigde waar nodig, schraapte de versleten verflagen eraf om uiteindelijk een vakman, de restaurateur John Elsen uit Grosbous, in staat te stellen het beeld de finishing touch te geven, d.w.z. weer de juiste kleur!
Het werk was een succes! Het bestuur van de Viichter grot had direct na het vandalisme op 8 mei 2002 opdracht gegeven voor een nieuw beeld, om ervoor te zorgen dat er op 15 augustus weer een Mariabeeld in het gebruikelijke formaat in de grot zou staan!
Op verzoek van vele vaste bezoekers van de Lourdesgrot werd echter besloten om het liefdevol gerestaureerde beeld terug te brengen naar zijn oorspronkelijke en rechtmatige plaats en het nieuwe beeld in “reserve” te houden, want je weet nooit of “heldendaden” zoals die van 8 mei 2002 zich zullen herhalen!
Mensen die hun frustratie tegen de hele wereld afreageren op zulke heilige voorwerpen of zelfs op levende dieren, zoals we helaas steeds vaker uit het geschreven of gesproken nieuws kunnen opmaken, zullen dat helaas ook in de toekomst blijven doen!
Het is maar goed dat er mensen zijn zoals Jacoby Rob die het opnemen tegen deze vandalen, trouw aan het motto: "Jullie hebben het verwoest, maar het zal herrijzen uit de ruïnes die jullie hebben achtergelaten, nog mooier dan voorheen."
Bedankt voor jullie steun, jullie doneren allemaal aan de zaak van de Vüichter Grott.
Vertaald met DeepL.com (gratis versie) uit het Duits
Bron: Paneel aan de grot
Grot

VILLY, Village Fleuri "2 Fleurs"
Villy is een dorp met 210 inwoners op 7 km van Carignan en 14 km van Mouzon en maakt deel uit van de Communauté de Communes des Trois Cantons: Fort de Villy la Ferté, een werk van de MaginotlinieTel: 03.24.22.61.49 of 03.24.22.65.36Meer informatie : Office de Tourisme des Trois CantonsLe Colombier08210 MOUZONTél: 03.24.29.79.97www.3cantons.com
Auteur: DATAtourisme France
Dorp

Chambre d'hôtes - Au Balcon du Bonheur
In het hart van een tuin opent een gezellig chalet zijn deuren voor u: "Au Balcon du Bonheur": een zorgvuldig ingerichte kamer voor twee personen (met een extra bed op de mezzanine) biedt uitzicht op deze natuurlijke omgeving.De ontvangst door de eigenaar garandeert u een moment van geluk in deze omgeving en sfeer. Dankzij de geografische ligging kunt u profiteren van het lokale erfgoed en de toeristische bezienswaardigheden in Frankrijk, België en Luxemburg.
Auteur: DATAtourisme France
Overnachtingsplaats

Gîte "Au Fond des Mais"
Gelegen in een klein dorpje in de Ardennen, op een paar honderd meter van de nieuwe groene weg die Carignan met België verbindt, ontvangt de Gîte "Au Fond des Mais", met 4 sterren en het label 4 Clévacances, u voor een weekend, een paar dagen, een week, enz.Dit tot Gîte omgebouwde familiehuis, volledig gerenoveerd en met zorg ingericht, beschikt over alle nodige uitrusting voor comfort en ontspanning... De Gîte biedt u een sport- en wellnessruimte met SPA en sauna, een fietsenstalling, een beveiligde binnenplaats met elektrische poort... Een terras dat toegankelijk is vanuit de keuken en de eetkamer zal u toelaten om in alle rust buiten te lunchen. Het is ook uitgerust met een gesloten tuin met een buitenterras en een Kota Grill om te genieten van het plezier van barbecueën in alle weersomstandigheden...Met een capaciteit van maximaal 8 personen, is deze gezellige Gîte de ideale plek om uw batterijen op te laden met familie of vrienden, om de regio te ontdekken of gewoon om uit te rusten...Het opent zijn deuren voor u het hele jaar door, vertelt u over zijn geschiedenis, zijn regio,..., kom binnen..., kom en ontdek...
Auteur: DATAtourisme France
Overnachtingsplaats

Gite - De l'autre côté
Vrijstaand huis met karakter, volledig gerenoveerd op 1 ha grond met 80 m² terras, petanquebaan, overdekte tuinkeuken (mogelijkheid tot verwarming, spitroosters, koelkast) en ontspanningsruimte met sauna en Italiaanse douche. Prachtig ingericht. Begane grond: ingerichte keuken (magnetron, diepvriezer), woonkamer (dubbele haardplaat, 1e mand hout aangeboden-na 10€/pan), woonkamer (TV), wasruimte (wasdroger), wc. Eerste verdieping: 3 slaapkamers (1 bed van 160 x 200 cm), 1 slaapkamer (2 bedden van 90 x 200 cm). Badkamer. Badkamer (bad, Italiaanse douche, wc). Opgemaakte bedden (lakens aanwezig). Keukenlinnen aanwezig. Eindschoonmaak inbegrepen. Elektrische verwarming. Borg in contanten bij aankomst.
Overnachtingsplaats

Gîte de la Forge - Côté Ruisseau
Welkom in de Gîte de la Forge - Côté Ruisseau, een door de familie gerestaureerde gîte waar het leven goed is. Wij ontvangen u op een rustige plek op het platteland, aan de rand van een bos en aan de oever van een beekje. De gîte ligt op een paar honderd meter van het dorp en de groene weg die de Maasvallei met België verbindt.Onze gîte heeft 4 sterren en het label Clévacances 4 sleutels.Dit familiehuis biedt u alle faciliteiten die nodig zijn voor comfort en ontspanning. In de ontspanningsruimte, spa en sauna, kunt u zich midden in de natuur ontspannen. Het huis is ontworpen om gebruik te maken van de buitenruimtes. Het terras dat toegankelijk is vanuit de keuken en de grote tuin laten u toe een aangenaam verblijf door te brengen. Het huis is geschikt voor maximaal 4 personen. Het is echter ook mogelijk om de tweede Gîte de la Forge - aan de boszijde - te huren, die plaats biedt aan 6 personen. We hopen u binnenkort te mogen verwelkomen

Gîte n°437 "LA PRESLE"
Vrijstaand huis op een afgesloten terrein van 800 m² met terras (jeu de boules baan, hangmat), garage (motoren, douche). Begane grond: ingerichte keuken (magnetron, diepvriezer). Woonkamer (TV, houtkachel (1ste mand aangeboden)). WC. Eerste verdieping: 1 slaapkamer (1 bed van 160 x 200 cm, kleedkamer, doucheruimte). 2 slaapkamers (2 bedden van 90 x 200 cm), 1 slaapkamer (1 eenpersoonsbed). Badkamer. WC. Elektrische verwarming. Opgemaakte bedden (lakens aanwezig). Schoonmaakservice inbegrepen. Storting per cheque wordt niet geaccepteerd.

Brasserie La Rulles
De geschiedenis van deze brouwerij begint met een liefdesverhaal. Gregory Verhelst, een jonge student biochemie, leerde in Louvain-la-Neuve zijn vrouw kennen. Met een diploma brouw- en mouterij op zak volgde hij haar naar haar geboortestreek in de Gaume, waar hij in 2000 startte met een brouwerij. Hij kocht oude installaties en experimenteerde met mout en hop. De Rulles Brune, Blonde en Triple zijn drie stevige biertjes zonder toevoeging van kruiden en kleurstoffen. Ondertussen is het assortiment uitgebreid en wordt er geëxporteerd naar GH Luxemburg, Italië, Frankrijk. Alle bieren zijn voorzien van een grappig etiket met een illustratie van Marcel Le Rullot, een sympathieke Gaumois. De brouwerij is op aanvraag te bezoeken. Je kunt de artisanale bieren in het winkeltje kopen.
Auteur: kristien hansebout
Brouwerij

Brasserie Millevertus
In Breuvanne - vlakbij de Semois - ligt Brasserie Millevertus. De brouwerij werd opgericht in 2004. Het zuivere water en de grondstoffen van topkwaliteit zorgen voor heerlijke brouwsels. De 14 speciaalbieren zijn stuk voor stuk voorzien van een humoristisch etiket. De brouwerij won al verschillende prijzen. Een bezoek is mogelijk op afspraak (voor groepen van 10 tot 15 personen). Je kunt er biertjes kopen.
Auteur: kristien hansebout
Brouwerij

Diekirch - Rochehaut
Van Route de Larochette, 9242 Diekirch, Luxemburg
Naar 6830 Rochehaut, België
Routering Motor - kortste, Recreatief fietsen - mooiste, Motor - mooiste