Middelpunt van België
Het geografisch middelpunt van België ligt in Nil-Saint-Vincent, een kerkdorpje in de gemeente Walhain, in de provincie Waals-Brabant. Het Nationaal Geografisch Instituut herberekende in 1989 het geografisch middelpunt van België. Het was namelijk eerst toegekend aan de gemeente Itter, maar hield geen rekening met de toevoeging van de Oostkantons na het verdrag van Versailles in 1919. Een klein monumentje, ingewijd op 22 augustus 1998 vermeldt de historische achtergrond (in het Nederlands, Frans en Duits) en geeft de exacte locatie aan: 50° 38' 28" NB, 04° 40' 05" OL
Auteur: Dromos
Meer informatie
Geodetisch Punt

Sint-Gorgoniuskerk
De toren in witte gobertangesteen uit de streek domineert van verre het beeld van de brouwersgemeente. De kerk staat bekend als grootste rococokerk van het land. Ze kwam tot stand met kapitaal van de brouwers in 1754-59, nadat de oudere romaanse kerk was ingestort. De cartouche op de in 2006 gerestaureerde toren verwijst naar Alpäidis, gravin van Hoegaarden, die omstreeks 977-987 het Hoegaardse kapittel stichtte. Het Kapittelhuis en – park (toegankelijk) naast de kerk verwijzen hier ook naar. Kerk en andere gebouwen in de dorpskom getuigen van de welstand die de quasi autonome Luikse enclave in het hertogdom Brabant wist te verwerven. Onder de kerktoren is een beveiligde schatkamer ingericht met een romaans doopvont, een gotisch beeldhouwwerk en de palmezel die jaarlijks met palmzondag in processie wordt rondgedragen. Opvallend zijn ook de preekstoel, biechtstoelen en het omvangrijke koorgestoelte. Let wel op waar u loopt: de notabele bouwheren van weleer rusten in de crypte onder u. De bedevaartskapel  van Sint-Katharina (18de eeuw) in het gehucht Hauthem is tevens geopend. De kapel is onder meer bereikbaar via een panoramisch wandelcircuit van 5km. Met de steun van de provincie Vlaams-Brabant
Auteur: Wizpr.guide
Meer informatie
Kerk

Kanaal Brussel-Charleroi
Het Kanaal Brussel-Charleroi werd tussen 1827 en 1832 gebouwd om de mijnindustrie rond Charleroi van een snelle en dus goedkopere afvoerlijn te voorzien richting Brussel en de haven van Antwerpen.
Auteur: Dromos
Meer informatie
Kanaal

Hanssens Artisanaal
In 1896 koopt Bartholomé Hanssens, burgemeester van Dworp, een oude boerderij-melkerij en verbouwt ze tot brouwerij die de naam "Sint-Antonius" meekreeg. In tegenstelling tot de andere brouwers in Dworp brouwt hij geen lambik, maar een bruin tafelbier. Het nodige water om te brouwen kwam van een beekje, vlak achter de brouwerij. Naast dat beekje was een gemetste steenput, die als filter dienst deed. Dit putsel werd verloren gewaand, maar de kippen legden het in de lente van 2000 bloot. Zoals in zovele brouwerijen werd tijdens W.O.I al het koperwerk door de Duitse bezetter in beslag genomen. Na de oorlog besliste Bartholomé geen lambik meer te brouwen, maar zich te beperken tot het versnijden van aangekochte wort. De brouwerij werd geuzestekerij, een in die tijd veel voorkomend soort bedrijf dat ondertussen nagenoeg verdwenen is, op De Cam (Gooik) en 3 Fonteinen (Beersel) na.
Auteur: est2000
Brouwerij

Le Wellington Cafe
Het Wellington café ligt vlak aan de parking van de Leeuw van Waterloo. Duidelijk een verwijzing naar één van de hoofdspelers in de slag van Waterloo. Wellington was de bevelhebber van de geallieerde troepen. Zijn coalitie won het pleit dankzij een ultieme aanval van de Pruisische troepen op de flank van het Franse leger. Napoleon en zijn troepen werden tot de terugtocht gedwongen.
Auteur: Dromos
Restaurant

België
België is ongetwijfeld hét frietland. Maar die kwam eigenlijk uit Frankrijk. De friet is in 1838 in België geïntroduceerd door de Duitser Fritz Krieger, die het op zijn beurt geleerd heeft in Parijs van de Fransen. De introductie vond plaats op de kermis, waar in die tijd de meeste mensen de buitenwereld leerden kennen. Krieger was zo succesvol met zijn frietkot, dat hij ook de eerste keten van frietkotten opzette. Doe er nog een portie mosselen bij de friet en je hebt echt een klassieker die je moet proberen.
Land

Het orgel van Saint-Martinkerk
De Saint-Martinkerk werd op het einde van de 18e eeuw  gebouwd in baksteen en witte steen door architect Jean-François Wincqz. De kerk toont een geometrische gevel met in het midden een toren en een portaal met daarboven een cartouche met een ovalen oculus. Het brede kerkschip eindigt op een rechthoekig koor dat lijkt uit te kijken op een kleine terreinverhoging, begrensd door de muur van de begraafplaats naast de kerk. Het meubilair bestaat vooral uit een hoogaltaar dat afkomstig is van de abdij van la Ramée en een preekstoel uit het midden van de 18e eeuw. Het als monument geklasseerde orgel, gebouwd in 1864, is het werk van orgelmaker Polycarpe-Florentin Cappuyns-Keulemans uit Mechelen. Het bevindt zich op een galerij rechtover het koor. In het begin van de 20e eeuw onderging het een eerste restauratie en in het begin van de jaren 1990 volgde een tweede. Het orgel kenmerkt zich door een later toegevoegde pijpengevel, die bestaat uit drie torens die de velden omkaderen. Geklasseerd op 29/08/1990 (orgel)
Auteur: Wizpr.guide
Erfgoed

De orgel van de kerk van Notre-Dame de l’Assomption
De kerk van Notre-Dame de l’Assomption, omringd door een ommuurd kerkhof, werd herbouwd in baksteen en zandsteen in de tweede helft van de 18e eeuw, met uitzondering van de toren in zandsteen uit de 13e eeuw. Zij herbergt een orgel met een barokke buffetkast, beide van uitzonderlijke kwaliteit. In 1785 werd het gekocht van de priorij van Sint-Maartensdal in Leuven, die opgeheven was door Jozef II. In die tijd was het orgel waarschijnlijk al een eeuw in het bezit van de congregatie, maar de precieze oorsprong is niet te achterhalen. Kan men het instrument niet toeschrijven aan een welbepaalde orgelfabrikant, toch kan men het plaatsen bij een Duitse school die zich in de 17e eeuw in onze streek kwam vestigen. De orgelkast is vertikaal uitgewerkt en relatief klein, maar heeft een rijke vergulde en gesculpteerde versiering. De veranderingen die het instrument kende in de loop der tijden beperkingen zich tot versieringen die toegevoegd werden op het einde van de 18e eeuw en enkele wijzigingen in de 19e eeuw. De originaliteit van het instrument beperkt zich echter niet tot de opmerkelijke versieringen maar is ook te vinden in de technische karakteristieken die een zeer goed idee geven van welke klanken een klein orgel uit de 17e eeuw produceert,  een orgel waarvan enkel het hoofdklavier bewaard is gebleven. Het is in zeer goede staat gebleven, quasi origineel, en dat heeft een restauratie toegelaten die beëindigd werd in 1996. Geklasseerd op 7-06-1990 Uitzonderlijk erfgoed van Wallonië
Auteur: Wizpr.guide
Erfgoed

Abdij van Villers
De Abdij van Villers is een voormalige cisterciënzerabdij, gelegen in de Belgische gemeente Villers-la-Ville, waarvan een aantal ruïnes bewaard bleven.De abdij van Villers werd in 1146 gesticht, als dochterabdij van Clairvaux, door een groepje monniken in opdracht van Sint-Bernardus. De grond werd geschonken door drie plaatselijke landheren , maar de eerste monniken moesten tot tweemaal toe verhuizen vooraleer zij een geschikte plek vonden die beantwoordde aan de behoeften van de gemeenschap. Er werd uiteindelijk gekozen voor een locatie aan de waterloop de Thyle. De bouw van de abdij vond plaats omstreeks 1190-1267. Vooral abt Charles de Seyne geldt als groot bouwheer. De stichting van de abdij werd bekrachtigd door paus Eugenius III en de Luikse prins-bisschop Hendrik II van Leyen. De abdij lag in het grensgebied van het graafschap Namen en het hertogdom Brabant, maar vanaf 1209 verkoos de gemeenschap uitdrukkelijk om tot de Brabantse invloedssfeer te behoren, een keuze die de hertogen met allerlei weldaden beloonden. De abt van Villers zetelde ambtshalve in de Staten van Brabant.
Auteur: Wikipedia
Toeristische attractie

Dworp
Dworp is een dorp in de Belgische provincie Vlaams-Brabant en een deelgemeente van Beersel. Dworp was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1 januari 1977.De naam Dworp vindt zijn oorsprong bij de beek die er door loopt, de huidige Molenbeek. Deze werd vroeger de Thornapa genoemd. Dit is Keltisch voor Thorn wat 'doorn' betekent en -apa. Dit laatste is een veel voorkomend Keltisch suffix, vaak gebruikt bij hydroniemen. In dit geval wijst dit naar ‘water’ of ‘beek’, Thornapa betekent dan “beek die door doornstruiken stroomt”. De evolutie van Thornapa naar Dworp ging als volgt: de Keltische klank “th” evolueert in de Romeinse tijd vaak naar een “t”, in de Nederlandse taal evolueert de Latijnse “t” aan het begin van woorden op zijn beurt naar een “d”. Waar de tussenliggende “w” vandaan komt is nog niet helemaal duidelijk. In de Franse naam voor het dorp is de oude vorm nog gemakkelijk te herkennen; namelijk Tourneppe. De volksetymologie leidt Tourneppe af van ‘tour’ of toren, maar locale historicus Constant Theys zegt dat deze verklaring niet klopt. B. Roobaert verwijst naar het Germaanse Turnapā wat ‘In een bocht van een beek’ zou betekenen.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Schinkel-tabernakel van Belle-Alliance
Het Schinkel-tabernakel van Belle-Alliance uit Berlijn maakt deel uit van een netwerk van monumenten voor de gesneuvelden van de bevrijdingsoorlogen, gesticht door koning Frederik Willem III. Het staat in Plancenoit.
Het monument ter ere van de overwinning op Napoleon werd in de vorm van een gotisch tabernakel in 1817-18 ontworpen door de Koninklijk Pruisische IJzergieterij. Het monument is ongeveer 6 m hoog en 3,5 t zwaar. Het wordt gekroond door een IJzeren Kruis, waarvan het ontwerp, bijvoorbeeld als orde, ook teruggaat op Karl Friedrich Schinkel. Het epitaaf is bewust eenvoudig gekozen:
Auteur: Wikipedia
Monument

Victor Hugo Kolom
De Victor Hugo-pilaar is een gedenkteken gelegen aan de rand van het slagveld van Waterloo, opgericht in 1911-1912 ter gelegenheid van de 50e verjaardag van het verblijf van de Franse dichter en schrijver Victor Hugo in Waterloo, België. Het kostte Victor Hugo vijfenveertig jaar om de plaats van de strijd te bezoeken. Tijdens zijn verblijf in Brussel in 1837 schreef hij: "Ik wilde Waterloo niet zien. Ik vond het onnodig om deze bezoek aan Lord Wellington te brengen. Waterloo is voor mij meer afschuwelijk dan Crécy. De beroemde regels Waterloo, treurige vlakte in het gedicht De Boetedoening werden geschreven in Jersey tussen 1852 en 1855 toen Hugo Waterloo nog niet had bezocht. Hugo arriveerde op 7 mei 1860 in Mont-Saint-Jean en verbleef daar twee maanden in het Hôtel des Colonnes. Daar voltooide hij het schrijven van Les Misérables.
Monument

Renaat Van Elslande
Van Elslande werd lid van het Studiecentrum van de Christelijke Volkspartij en werd in 1949 verkozen als lid van de Kamer van Volksvertegenwoordigers voor het arrondissement Brussel. Hij werd lid van het Centrum Harmel waar hij zich bekwaamde in de problematiek van de Vlaams-Waalse verhoudingen. Hij werd voorstander van culturele autonomie. Hij bleef parlementslid tot in 1981. Hij bekleedde ministerposten in verschillende Belgische regeringen: Minister-onderstaatssecretaris Culturele zaken (1960-1961) Minister adjunct voor Nationale opvoeding en Cultuur (1961-1962) Minister voor Cultuur, adjunct voor Nationale opvoeding (1962-1965) Europese Zaken en Nederlandse Cultuur (1966-1968) Minister van Binnenlandse Zaken (1972-1973) Minister van Buitenlandse Zaken en Ontwikkelingssamenwerking (1973-1977) Minister van Justitie (1977-1980). Van 1969 tot 1972 leidde hij de CVP-kamerfractie Op 26 mei 1992 werd hij benoemd tot minister van Staat. Op vraag van de familie zag de Belgische overheid bij de begrafenis in 2000 af van de geplogenheden die gepaard gaan met deze status.
Auteur: Gregor Legein
Standbeeld

Saint-Martinkerk
De Saint-Martinkerk werd op het einde van de 18e eeuw  gebouwd in baksteen en witte steen door architect Jean-François Wincqz. De kerk toont een geometrische gevel met in het midden een toren en een portaal met daarboven een cartouche met een ovalen oculus. Het brede kerkschip eindigt op een rechthoekig koor dat lijkt uit te kijken op een kleine terreinverhoging, begrensd door de muur van de begraafplaats naast de kerk. Het meubilair bestaat vooral uit een hoogaltaar dat afkomstig is van de abdij van la Ramée en een preekstoel uit het midden van de 18e eeuw. Het als monument geklasseerde orgel, gebouwd in 1864, is het werk van orgelmaker Polycarpe-Florentin Cappuyns-Keulemans uit Mechelen. Het bevindt zich op een galerij rechtover het koor. In het begin van de 20e eeuw onderging het een eerste restauratie en in het begin van de jaren 1990 volgde een tweede. Het orgel kenmerkt zich door een later toegevoegde pijpengevel, die bestaat uit drie torens die de velden omkaderen. Geklasseerd op 29/08/1990 (orgel)
Auteur: 48475
Kerk

Herberg De Zwaan
Sfeervol café met fijne dorpssfeer in hartje Dworp. Iedere fietser kan hier met volle teugen genieten van diverse streekbieren, een goede kop koffie, kruidenthee of iets fris. Proef zeker eens van het uitgebreide assortiment Geuze en Kriek. In de aangrenzende charmante zaal zijn grote groepen fietsers meer dan welkom. Moe gefietst …? Even een pauze voor een hapje en een drankje …? Deze uitbating heeft een warm hart voor fietsers. Niet voor niets prijkt er een label 'fietsvriendelijk' op hun raam of voordeur. Dat betekent dat zij zich speciaal inspannen om aan de noden van de fietstoerist te voldoen. Jaarlijks worden zij gecontroleerd door Toerisme Vlaams-Brabant. Een fietsvriendelijke uitbating beschikt minstens over een ruime fietsstalling, een EHBO-kit, een fietsreparatiekit voor dringende herstellingen en toeristische informatie over de regio.
Auteur: est2000
Cafe

Composteerhoek
In de milieuvriendelijke tuin wordt het tuinafval gerecycleerd en demonstreert men de verschillende kringloopideeën. Het resultaat is een echte delicatesse voor elke tuin ! Het begrip kringlooptuin duidt op de natuurlijke cyclus die de groenteresten van je tuin kunnen volgen. Iedere border krijgt jaarlijks een compostlaag van ca 5 cm, compost is het zwarte goud van de tuin. Grond verrijkt met comost is aangenaam om in te werken en geeft een ontzettende energieboost aan de planten.
Auteur: Blauwkruikje
Tuin

Gemeentelijke begraafplaats Lot
Niet alleen in de mijnstreek kwamen veel arbeidsmigranten terecht. Vanaf de tweede helft van de 19e eeuw bloeide de industrie langs het kanaal tussen Brussel en Charleroi en arbeiders kwamen van heinde en verre om er hun brood te verdienen. Verspreid over de begraafplaats van Lot hebben deze gastarbeiders van het eerste uur en hun nazaten een laatste rustplaats gevonden. Zo ook de Italiaan Ernesto Trentin. Na de Eerste Wereldoorlog kwam hij naar België om in de mijnen te werken. Daarna hielp hij om het kanaal Brussel-Charleroi uit te diepen, zodat ook grotere schepen het kanaal konden gebruiken. Je vindt wijn graf tussen de oudstrijders op de begraafplaats van Lot.
Auteur: Erfgoedcel Pajottenland Zennevallei
Begraafplaats

Hougardia
Maar in de jaren zestig sluit ook deze brouwerij. Het laatste vat van het typische oude Hoegaardse witbier rolde trouwens al in 1957 uit de brouwerij Tomsin. Dat was echter zonder Tomsin's jonge buurman, Pierre Celis, gerekend. De melkventer Celis is kind aan huis bij Tomsin en helpt in zijn vrije tijd in de brouwerij. Wanneer de brouwerij in 1957 de deuren sluit, blijft de jonge Pierre Celis niet bij de pakken zitten. Hij heeft bij zijn buurman-brouwer vaak genoeg gezien hoe het witbier gebrouwen wordt.
Auteur: De Tuinen van Hoegaarden
Brouwerij

Tonnenreiniger Moriau
In 2010 profileert gemeente Beersel zich als 'Lambiekgemeente'. Om dat aan iedereen duidelijk te maken werd er op de rotonde van de Kesterbeeklaan een tonnenwasser geplaatst. Een 'wasmachine' voor lambiekvaten die vroeger dienst deed bij brouwerij Moriau uit Sint-Pieters-Leeuw.
Het verhaal van de stekerij start omstreeks 1880. Johannes Moriau was een steenbakker maar werkte ook in loondienst bij brouwerij Merlo in Vorst als biersteker. Dat laatste beroep fascineerde hem mateloos en hij besloot een eigen stekerij op te richten. Met de laatste stenen van de steenbakkerij bouwde hij een pakhuis.
In 1920 nam zijn zoon Leopold de stekerij over, die op haar beurt vanaf 16 maart 1956 werd verdergezet door zonen Jan en Pierre. Na hun dagelijkse taken zoals klanten bezoeken, boekhouding, bereiden, proeven, bottelen, leveren,...losten ze hun vrouwen af achter de tapkast. Op het hoogtepunt van de stekerij werden ze bijgestaan door een 15-tal seizoenarbeiders.
Op 1 maart 1983 werd de stekerij feitelijk gesloten. Eén van de zonen van Jan, Jos Moriau, zette tot 1993 alleen de bierhandel verder, al zijn er bronnen die melden dat er nadien nog sporadisch gestoken werd.
De geuze van Moriau bestaat nog steeds: eerst werd het recept van de geuze Moriau gebrouwen door brouwerij De Neve, nu door brouwerij Boon, die speciale Lambieken selecteert voor Moriau en ook instaat voor de botteling.
Auteur: De Lambiek
Monument

Gildenhuis brouwerij Van Hemelrijck
In 1738 werd het 'Hooghuys", ook het "Withuys" genoemd, (thans het Gildenhuis) gehuurd door baron de Hemptinne, eigenaar van het kasteel van Dworp. Het gehuurde goed omvatte "seket huys, stallingen ende camme met brouwketel, kuypen en alle andere utensiele. In 1755 verkocht baron de Hemptine de brouwerij aan Filip Bosquet en zijn echtgenote Catharina Van Cotthem, die het verder verhuurden aan Philippe Van Hemelrijck. In 1769 werden de brouwerij, de stokerij en de stallingen gekocht. Later werd er een groot biermagazijn aan de Industriekaai 43 te Brussel gebouwd. De lambiek werd in het "Hooghuis" te Dworp gebrouwen en met de bierwagen naar het magazijn te Brussel vervoerd. Bij één van deze transporten viel op een avond een voerder onder zijn bierkar en verongelukte. Maar op 1 juli 1914, enkele weken voor het begin van de eerste wereldoorlog, stopte hij ermee, zo goed als failliet. Hij liet alles achter, zelfs de paarden in de wei. Tijdens de Eerste Wereldoorlog stond de brouwerij met stallingen en woonhuis er verlaten bij, blootgesteld aan plundering en roof. Op 17 september 2016 wilde onderpastoor Jacobs een coöperatieve melkerij vestigen. Uiteindelijk verkocht Julien het nieuwe biermagazijn, het woonhuis en een deel van de koer aan de VZW. "Parochiale werken van de Dekenij Halle". Naast een herberg en een winkel, werden een vergaderzaal en een feestzaak ingericht. De brouwerij, de mouterij en de stallingen rechtover de pastorij werden onteigend en afgebroken om de Vroenenbosstraat te verbreden. Het gelijkvloers van het nieuwe biermagazijn werd ingericht als vergaderzaal; de bovenverdieping werd verbouwd tot toneelzaal. Het podium kwam boven de herbergruimte met er achter, langs de straatzijde, de kleedkamers. De westelijke vleugel van het "Hooghuys" werd herberg, de oostelijke vleugel een winkel van de coöperatieve "Welvaert". Door de opkomst van grote zelfbedieningswinkels na de laatste wereldoorlog was de Welvaertwinkel van Dworp niet meer rendabel, en werd in 1960 gesloten. Het "Hooghuys" werd grondig gerenoveerd. De brouwerij Winderickx, als hoofdhuurder van het pand richtte een nieuwe herberg op.
Auteur: De Lambiek
Brouwerij

Slag bij Waterloo
Op de meeste schilderijen en historische beschrijvingen verneem je meestal niet wat voor gruwel er zich hier in dit gebied heeft afgespeeld tijdens de beroemde veldslag van 1815. In zijn boek Sapiens, beschrijft Yuval Noah Harari de situatie na de veldslag van Waterloo op een zeer expliciete wijze dat ons al een beetje een beeld kan geven van de toenmalige horror: "Vóór de komst van chloroform moesten vier soldaten een gewonde kameraad in bedwang houden terwijl de dokter de gewonde ledematen afzette. Net na de Slag bij Waterloo (1815) waren naast de veldhospitalen hopen afgezaagde handen en benen te zien. In die tijd werden timmerlieden en slagers die zich bij het leger aansloten vaak naar de medische afdeling gestuurd, omdat de chirurgie toen meestal niet meer verseiste dan goed weg kunnen met messen en zagen."
Veldslag

Boerderij de Toren
Vroeger Ferme de la Grenouillère. Typische boerderij met delen die teruggaan tot de achttiende eeuw. Toegang via een brede en diepe veranda, onder een eenvoudige houten balk. Originele porte-cochere. Grote schuur gedateerd 1858 op een steen bij de poort. In het oosten is een stalvleugel die volledig van kwartsietpuin is gemaakt, waarschijnlijk de oudste.
Vereenvoudigd overzicht van het AWaP, Zgence Wallonne du Patrimoine bestand:
Auteur: pierre.apa.becquart@gmail.com
Boerderij

Kauterhof
Beklimmingscode van RouteYou : E_4_e
Lengte : 1.2 km
Stijging : 48 m
Gemiddelde hellingsgraad : 4 m / 100 m - 4.01 %
Maximale hellingsgraad : 4.67 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Hesserée Boerderij***
Deze imposante vierhoekige boerderij*** genesteld op de bodem van een heuvel markeert de zuidelijke toegang tot het dorp**** van Mélin. Het verzamelt rond een rechthoekige binnenplaats een schitterende toegangsporg*** uit de 15e of 16e eeuw, een schuur uit het begin van de 18e eeuw en een woning uit het einde van de 18e eeuw die in de eerste helft van de volgende eeuw is verbouwd. De porch, samen met de schuur, is een emblematisch architectonisch element van de grote censes van Brabant Haspengouw. Een slank en sober hoofdgebouw, samengesteld uit zeven vensteropeningen op een enkel niveau, grenst aan het toegangspaviljoen. Dit gebouw, herbouwd in 1797, demonstreert, door zijn bijzondere behandeling, de overduidelijke rijkdom van de eigenaar. Voorbij de kelder is de ruime woning bezaaid met delicate accenten van Gobertange-steen. Momenteel wordt de boerderij gebruikt als een locatie voor de organisatie van evenementen. Details en contactinformatie op de boerderijwebsite.
Gecondenseerde tekst van FM - Waals Erfgoed Agentschap - Inventaris van Onroerend Erfgoed http://www.wallonie.be/patrimoine/ipic Bestand gegenereerd op 06/11/2020 en Mark Rossignol voor -
Auteur: pierre.apa.becquart@gmail.com
Boerderij

Centre Spirituel Notre-Dame de Fichermont
Merkwaardig is dat er zich hier nu een muziekschool bevindt op het domein van deze abdij Centre Spirituel Notre-Dame de Fichermont. Deze plek is zeker geen schoolvoorbeeld geweest van het respecteren van de rechten rond muziek, want de beroemde Soeur Sourire (Jeanne Deckers) die hier leefde kreeg geen cent rechten op haar hit "Dominique". Deckers moest wel belastingen ophoesten voor haar muziek, waarvan de inkomsten al die tijd naar het klooster waren gegaan, en waar ze zelf geen cent van gezien had.
Abdij

Chemin de la Sablonnière
De Chemin de la Sablonnière is hier een kasseistrook met behoorlijk glibberige en afgeronde kasseien. Deze kasseien zijn gemaakt van kalksteen die iets meer afgerond raken na enige tijd en dat zal je ook voelen als je met je fiets er over rijdt. De meer kwalitatieve kasseistenen zijn van porfier of graniet gemakt, maar die werden hier niet gebruikt.
Auteur: Pascal Brackman
Kasseistrook

Halte 4: Sluis Ruisbroek
De sluis van Ruisbroek ligt vlak aan Ruisbroeksesteenweg en de Stationstraat. De straat vormt een belangrijke verbindingsweg tussen de E19 vanuit Drogenbos en de Bergensesteenweg (N6).
In de nabijheid liggen ook fietsknooppunten 84 en 86. Dit zijn tevens de laatste knooppunten op onze route. Niet veel verder verlaat men Vlaanderen en rijdt men Brussel binnen. In Vorst (Brussel) verloopt het traject via een drukkere industriezone. Voor fietsers is het moeilijker om zich doorheen dit gebied te verplaatsen. Daarom raadt men aan om in Ruisbroek gebruik te maken van het openbaar vervoer.
Indien men zich toch door Brussel begeeft, kan men de signalisatie van de F20 fietssnelweg volgen.
Auteur: Lars vd
Sluis

Plancenoit
Op 14 februari 1983 werd hier in Plancenoit een Golf Rabbit gestolen die men later zou linken aan de activiteiten van de Bende van Nijvel. Op het moment dat Mevr. Geneviève Van Lidth de Jeugd zich klaarmaakte om naar huis te gaan, wordt ze bedreigd door een man die uit een Peugeot 504 stapte. De man had een zwarte bivakmuts over zijn hoofd getrokken en was met een pistool gewapend. Haar Golf Rabbit werd in Plancenoit gestolen. Veertien dagen na de diefstal van een Volkswagen Golf in Plancenoit overvallen drie zwaar bewapende individuen de Delhaize van Fort Jaco, gelegen aan de Waterloosteenweg in Ukkel. Later werd die Golf teruggevonden in Bois de Hourpes.
Auteur: Pascal Brackman
Deelgemeente

L’ancienne abbaye de Villers-la-Ville
De abdij werd opgetrokken in de smalle en drassige vallei van de Thyle. Drainering, funderingswerken en stevige gewelven waren hier dus absoluut aan de orde. De rivier werd gebruikt als hoofdriool en twee zijrivieren als secundaire riolen. Stroomopwaarts regelde een grote vijver het debiet van het water, zodat twee molens konden draaien. Die vijver beschermde de abdij bovendien tegen overstromingen. In het westen scheidde een dijk de vijver van de Thyle en in het noorden werd ook een dijk aangelegd langs de ringmuur. Daarachter lagen een grote tuin en visvijvers, maar die moesten destijds - net als de vijver - wijken voor de aanleg van de treinsporen en autowegen.
Auteur: Pascal Brackman
Abdij

Sint-Genesius-Rode
Wist je dat de roots van de beroemd Vlaamse band Clouseau in Sint-Genesius-Rode liggen! Hier groeiden Koen en Kris Wouters op. Koen en Kris Wauters groeiden samen met hun drie andere broers en twee zussen op in Sint-Genesius-Rode. De broers liepen school in Sint-Genesius-Rode en speelden er voetbal en volleybal. Het allereerste optreden van Clouseau vond plaats in het cultureel centrum van Sint-Genesius-Rode op 16 december 1984.
Deelgemeente

Hoegaarden - Sint-Pieters-Leeuw
Van Stoopkensstraat 50, 3320 Hoegaarden, België
Naar Eugène Ghijsstraat 24, 1600 Sint-Pieters-Leeuw, België
Routering Gravelbike - kortste (wintergeschikt), Wandel - mooiste, Manueel, Motor - mooiste, Motor - kortste