Grand Large
Het Grand Large is een klein kunstmatig meer op een paar kilometer van het centrum van Bergen. Er is een haven voor 157 boten met toegang naar twee kanalen: het Centrumkanaal en het Nimy-Blaton-Péronne-kanaal.
Het Grand Large ligt naast de spoorlijn tussen Bergen en Quiévrain, die over een spoorwegbrug over het kanaal Nimy-Blaton-Péronne loopt. De bedoeling van het meer bestaat hoofdzakelijk in recreatie; met het oog op het jaar 2015, waarin Bergen Culturele Hoofdstad van Europa wordt, tracht de gemeente het Grand Large tot een toeristische troef uit te bouwen.
Auteur: Wikipedia
Meer informatie
Water

Collégiale Sainte-Waudru
De collegiale kerk van Bergen is indrukwekkend: 110 meter lang, 34 meter breed een 24,5 meter hoog. Ze is hoog gelegen in de stad en bevindt zich nabij het belfort. Het is een mooi gotisch bouwwerk waarvan de constructie gespreid verliep tussen 1450 à 1621. De kerk is toegewijd aan Sainte-Waudru, die in de 7de eeuw op de heuvel van Bergen een kleine religieuze gemeenschap stichtte. Dat werd later een adellijk kapittel van kanunnikessen. Binnen, rondom het koor, stellen zeven creaties van beeldhouwer Jacques Du Broeucq de deugden voor. Je kan zelf raden welke… Je treft verder mooie glasramen aan (16de eeuw). Talrijke kapellen verwijzen naar de gilden. Bemerk de relieken van Sainte-Waudru. Achteraan in de kerk staat, een beetje ongewoon, een houten kar, met goud beschilderd in Lodewijk XVI-stijl. Het is de Gouden Koets, gekoesterd door de Bergenaren. Op Drievuldigheidsdag (de zondag na Pinksteren) komt de koets in processie buiten met het reliekschrijn van Waudru. Op het eind moet de koets, getrokken door stevige paarden, in één ruk de steilte naar de kerk overwinnen, geduwd en gevolgd door een grote onstuimige menigte. Als de klim goed afloopt staat Bergen een goed jaar te wachten.
Auteur: Wizpr.guide
Meer informatie
Toeristische attractie

Collegiale kerk van Sainte-Waudru
De oude collegiale kerk van Sainte-Waudru is een opmerkelijk gebouw in laatgotische stijl. Deze kerk herbergt schitterende renaissancistische kerkramen uitde 16de eeuw, een schenking  van de Habsburgers van Spanje, maar ook prachtige renaissancistische beeldhouwwerken van Jacques Du Broeucq. Elke triniteitszondag is de kerk het schouwtoneel van een evenement, wanneer het schrijn van de heilige Waudru in een optocht wordt gedragen, het volksfeest van Bergen. Dit schouwspel werd onlangs erkend als Mondeling en Immaterieel Erfgoed van de Mensheid. Monument geklasseerd (15-01-1936) Uitstekende erfgoed uit Wallonië
Auteur: Wizpr.guide
Meer informatie
Kerk

Bergen
Bergen is een Waalse stad in België en de hoofdstad van de provincie Henegouwen. De stad telt ruim 95.000 inwoners. De heilige Waldetrudis is de patroonheilige van de stad. Bergen is de voornaamste stad van arrondissement Bergen, en de zetel van een van de vijf hoven van beroep van het land.
De stad Bergen ontstond op een heuvelachtig terrein tussen de rivieren de Hene en de Trouille. Ondanks de ontdekking van begraafplaatsen uit de 2e eeuw en de oude benaming "Castri locus" , die voor het eerst opduikt in 642, blijft de aanwezigheid van een Romeins legerkamp op de plaats van de huidige stad een hypothese. Alleszins lag de plek aan een diverticulum van de Romeinse heerbaan Bavay-Asse.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Belfort van Bergen
Ter vervanging van een eerste toren die binnen de ommuring van het gravenkasteel werd gebouwd, werd het belfort van Bergen in barokke stijl opgetrokken tussen 1661 en 1669. Dit is meteen het enige Belgische belfort in deze stijl. Met zijn 87 meter werd hij getooid met eenelegant, centraal bolvormig dak met een l ichtkoepeltje dat aan de hoeken werd versierd met vier bollen.  Toch bood dit machtige symbool van de gemeentelijke autonomie slechts plaats aan een deel van de normale elementendie aan dit soort van gebouwen is voorbehouden (wachttoren, klok). De andere werden in het stadhuis op de grote markt ondergebracht. Net zoals de andere Belgische en Franse belforten werd die van Bergen toegevoegd aan de werelderfgoedlijst van Unesco. Monument geklasseerd (15-01-1936) Uitstekende erfgoed uit Wallonië Werelderfgoedlijst van Unesco (1999)
Auteur: Wizpr.guide
Belfort

Mundaneum
Het Mundaneum is een museum en archief dat gesticht is in 1910 door Paul Otlet en Henri La Fontaine . Het museum werd ondergebracht in een vleugel van het Jubelpark tot het in 1998 werd overgebracht naar Bergen.
Het Mundaneum, ook wel het internet van papier genoemd, heeft een verzameling van zo'n zes kilometer papier. Het bevat aanzienlijke collecties zoals het Internationaal Museum van de Pers en persoonlijke notities van Otlet en La Fontaine. Vaak wordt het omschreven als de voorloper van Google en van het elektronisch opzoeken.
Auteur: Wikipedia
Museum

Scheepslift van Strépy-Thieu
De scheepslift van Strépy-Thieu is een parel van technologie, industriële archeologie en architectuur. Het scheelde niet veel of deze parel zou afgebroken worden in de jaren '60. De oude liften en dit deel van het kanaal is nu gelukkig een beschermd monument en werd op 2 december 1998 door Unesco als werelderfgoed erkend.
Auteur: Dromos
Sluis

Scheepslift van Strépy-Thieu
De kanaallift van Strépy-Thieu, in Le Roeulx, is de grootste bootlift ter wereld. Bezoek hem in de provincie Henegouwen... Het bezoek aan de kanaallift van Strépy-Thieu, de grootste bootlift ter wereld, staat bol van de ontdekkingen: een indrukwekkende machinezaal, een wondermooi panorama met zicht op de site en de omliggende streek, maquettes en interactieve spelen of een tentoonstelling van fossielen die tijdens de opgraafwerken op de werf gevonden werden. Ontdek verschillende beroemde Belgische figuren die de geschiedenis van ons land hebben bepaald. Bekijk de film over de werking van dit kunstwerk met zicht op de machinezaal. Wanneer je de kanaallift bezoekt, kan je hem ook per boot oversteken (73,15 meter hoogteverschil). Elke zondag van mei tot eind augustus, 4 vertrekken.
Auteur: Wallonië Toerisme
Gebouw

Strépy-Bracquegnies
De scheepsliften zijn gigantische bouwwerken van 1350 ton op een kanaal dat La Louvière met Mons verbindt. Het "Kunstwerk" van het Centrumkanaal maakt het mogelijk dat de waterscheiding tussen de bekkens van de Schelde en van de Maas te overschrijden zijn. Doordat de liften verticaal werken is het mogelijk om een hoogteverschil van ruim 73 meter te overbruggen. Deze grootste scheepslift ter wereld kan worden bezocht en bestaat uit twee waterbakken met een afmeting van 112 bij 12 meter en een totaal gewicht van ongeveer 16.000 ton, 144 hangkabels en een liftdak met de afmetingen van een voetbalveld. De totale doorvaartijd is ongeveer 40 minuten en is geheel te bewonderen.
Auteur: Complexintersection
Archeologisch museum

Scheepsliften op het Centrumkanaal
De scheepsliften op het Centrumkanaal zijn vier hydraulische scheepsliften op het historische Centrumkanaal, nabij de Belgische stad La Louvière, ontworpen door Edwin Clark. Ze werden gebouwd tussen 1888 en 1917, en overbruggen samen een verval van zo'n 68 meter. Eén lift overbrugt 15,4 meter en de andere drie elk 16,93 meter.
De scheepsliften liggen op de waterweg tussen de Maas en de Schelde, het zogenaamde Centrumkanaal in de provincie Henegouwen.
Sluis

De hydraulische liften
Met de uitgraving van het Canal du Centre, een herinnering aan het industriële verleden van de streek, wordt in 1882 aangevat. Om een hoogteverschil van 70 meter over een afstand van 21 km mogelijk te maken, wordt het kanaal voorzien van vier hydraulische liften die gebouwd worden tussen 1888 en 1917. Twee identieke bakken rusten er op een hydraulische pers die ondersteund wordt door een zuiger. Met behulp van een overwicht van 30 cm water dat aan de bovenste bak toegevoegd wordt, zakt hij terwijl de andere stijgt. Elke lift werd gekoppeld aan een machineruimte. Als grote toeristische trekpleisters prijken deze vier hydraulische scheepsliften sinds 1998 op de werelderfgoedlijst van Unesco. Monument et site classés par Arrêté ministériel de la Région wallonne du 22 septembre 1992 Monument geklasseerd (01/02/2001) Uitstekende erfgoed uit Wallonië Werelderfgoedlijst van Unesco (1998)
Erfgoed

Brasserie St-Feuillien
De Brasserie St-Feuillien of de Brasserie Friart is een brouwerij in de Belgische stad Le Rœulx in de provincie Henegouwen.
De brouwerij is genoemd naar de Ierse monnik Feuillien, die in de 7de eeuw leefde en werkte in de omgeving van Le Rœulx. In 655 werd deze monnik mishandeld en vermoord. Deze figuur werd vanaf 1125 terug in herinnering gebracht bij de stichting van de premonstratenzerabdij, waar er onder meer bier werd gebrouwen. Deze activiteit kende een bruusk einde in 1796 wegens de gevolgen van de Franse Revolutie.
POI

Sint-Anna kapel
Het huis naast deze kapel doet wel erg aan als een station. Hoe dat komt: www.railations.net/nivelles-soignies1.html (...Van een ander gehalte is een alleenstaand huis in buurtspoorwegstijl aan de Chapelle Ste-Anne, op de baan naar Ecaussinnes, op het tracé van de nog aan te leggen buurtlijn. Een NMVB-stationsgebouw in open veld zo ver buiten het dorp is evenwel hoogst uitzonderlijk, tenzij dit de aanzet was tot een nieuwe stelplaats - ruimte genoeg. Nochtans beschikten zowel Nivelles als Soignies reeds over zo'n stelplaats, maar een bijkomende installatie tussenin kwam bij de NMVB wel méér voor (Graty, Wasmes-Audemez, Sorée...), zeker op een nieuwe lijn van bijna 30 km.)
Auteur: Gregor Legein
Kapel

Feodaal kasteel van Feluy
Tussen 1380 en 1548 behoort het domein van Feluy toe aan de familie Bousies. Daarna gaat het tot 1576 over in handen van de Rubemprés, vervolgens behoort het tot 1659 toe aan de familie Renesse. Het kasteel wordt verwaarloosd en in 1774 door gravin d'Ysendoorn de Blois gekocht. Rond 1777 laat zij het woongedeelte aanpassen aan de heersende architecturale smaak. Rond 1940 laat architect Puttemans het kasteel nog een keer aanpassen. Momenteel omvat het kasteel van Feluy twee aparte gebouwen: een versterkte vleugel en een woongedeelte. Beide gebouwen zijn omringd door een slotgracht. Aan de achterkant van het kasteel vormen de grachten een vijver. De Graty voedt de grachten.
Auteur: Gregor Legein
Kasteel

Arquennes
Arquennes : Arkene) is een dorp in de Belgische provincie Henegouwen en een deelgemeente van de Waalse gemeente Seneffe. Arquennes was een zelfstandige gemeente tot die bij de gemeentelijke herindeling van 1977 toegevoegd werd aan de gemeente Seneffe.
Deelgemeente

Hellend vlak van Ronquières
Het hellend vlak van Ronquières is een scheepslift nabij het Belgische dorpje Ronquières. Het is een hellend vlak op het Kanaal Charleroi-Brussel. Het overbrugt het hoogteverschil met het Henegouws Plateau.
Op 9 maart 1957 stemde de Belgische regering in met een plan om een aantal grote vaarwegen te moderniseren en geschikt te maken voor vaartuigen tot 1350 ton. Het Kanaal Charleroi-Brussel werd ook in de plannen opgenomen. Bij de plaatsen Ronquières, Arquennes en Seneffe nam het bochtige kanaal een hoogteverschil van meer dan 60 meter. In de 19e eeuw waren hier 16 sluizen aangelegd om dit hoogteverschil te overbruggen. Het passeren van al deze sluizen, over een afstand van circa twee kilometer, kon tot twee dagen oplopen. Modernisering van het kanaal vereiste een oplossing voor dit probleem in de vorm van een soort scheepslift.
Kanaal

Hellend vlak van Ronquières
In Ronquières vind je een grote publiekstrekker. Het achtste wereldwonder uit 1968: het hellend vlak van Ronquières. Dankzij een ingenieuze constructie kunnen schepen op het kanaal een hoogte van 68 meter overbruggen. Ze varen in grote bakken van 91 meter lang, die met water gevuld zijn. Deze worden over een afstand van 1400 meter omhoog getrokken en komen vervolgens in een ander kanaalgedeelte terecht, waar ze hun vaart kunnen vervolgen. Boven op het hoogste punt staat een 150m hoge toren, waarin de machinekamer is ondergebracht. De toren is te bezichtigen en tovert u een sensationeel schouwspel voor.
Auteur: Complexintersection
Sluis

Oud en nieuw kanaal
Rechts het kanaal Brussel - Charleroi met in achtergrond hellend vlak van Ronquières Links de sluis die toegang geeft tot het oude kanaal van de Samme. Enkel de 2 eerste sluizen zijn nog in bedrijf t.b.v. de vele woonboten op het eerste traject van het kanaal Bij de plaatsen Ronquières, Arquennes en Seneffe nam het bochtige kanaal een hoogteverschil van meer dan 60 meter. In de 19e eeuw waren hier 16 sluizen aangelegd om dit hoogteverschil te overbruggen. Het passeren van al deze sluizen, over een afstand van circa twee kilometer, kon tot twee dagen oplopen. Modernisering van het kanaal eiste een oplossing voor dit probleem in de vorm van een soort scheepslift. Het hellend vlak werd na een bouwtijd van zes jaar op 1 april 1968 opgeleverd. Het vlak is 1.400 meter lang en overbrugt een verval van 68 meter, met een helling van bijna 5%.
Auteur: JM fietser
Kanaal

Ronquières
Ronquières is een dorp in de Belgische provincie Henegouwen, en een deelgemeente van de Waalse stad 's-Gravenbrakel. Het dorp is vooral bekend om zijn hellend vlak.
Deelgemeente

La collégiale Saint-Vincent
De oude collegiale kerk van Soignies is nauw verbonden met de cultus van Sint-Vincentius (7de eeuw). De kerk van gemengd gres en kalksteen heeft een koor met een plat chevet, gekroond door een oud ribgewelf (11de eeuw). Het barokke hoofdaltaar verheerlijkt de relieken van Sint-Vincentius, die in een hogere kapel worden bewaard. Aan de hand van het dwarsschip, met daarop een imposante lantaarntoren, de westelijke onderbouw en de schepen kan de evolutie van de romaanse stijl in Henegouwen worden gevolgd. Hoewel de klokkentoren en de kapellen van Sint-Hubertus en Heilige Naam Jezus gotisch zijn, is het kooroksaal renaissancistisch en zijn de houten koorstoelen barok. Het kapittelmuseum stelt de voornaamste stukken van de schat tentoon. Monument geklasseerd (10-11-1941) Uitstekende erfgoed uit Wallonië
Erfgoed

Zinnik
Zinnik is een Belgische gemeente en stad in het Picardische deel van de provincie Henegouwen, met een oppervlakte van 110 km² en ruim 27.000 inwoners. Het is de hoofdplaats van het gelijknamig arrondissement.
De rivier de Zenne heeft haar oorsprong in Zinnik. De naam Soignies betekent trouwens woonplaats op de Zenne .

Collégiale Saint-Vincent
Dit uitzonderlijk gebouw van romaanse oorsprong onderging een geslaagde restauratie en is het bezoek zeker waard. Het maakt deel uit van het ‘Buitengewoon Waals patrimonium’. De constructie van het gebouw duurde tweehonderd jaar en werd aangevat omstreeks het jaar 1000. Het is één van de beste voorbeelden van de romaanse bouwstijl in het westen van het land. De kerk vormt het ware hart van de stad met zijn twee dominante torens. Sedert de stichting is de kerk een bedevaartsoord voor Sint-Vincentius (6de eeuw). Ze vormde ook de zetel van een kapittel tot aan het eind van de 18de eeuw. In 1985 ging een indrukwekkende restauratiecampagne van start. Deze werd recentelijk afgerond in het koor. Het interieur maakt een aangename indruk dankzij de bepleisterde muren in gebroken wit, met een lichtroze tint. De zoldering is in lichte eik. Het interieur in barok en renaissance staat in contrast met de kale romaanse lijnen: het doksaal in gekleurd marmer, het gestoelte in bewerkte eik, de preekstoel (1670) en het hoofdaltaar met het reliekschrijn van St.-Vincentius. Onder de waardevolste kunstwerken wijst de Maagd met Kind (14de eeuw) op de vermenselijking in de religie. In de gang naar het koor vind je de Graflegging (15de eeuw), een beeldengroep met zes personages van een anoniem kunstenaar uit de omgeving van Rogier Van der Weyden. In een aanpalend museum vind je de kerkschat.
Erfgoed

Eglise Saint-Nicolas
Deze aantrekkelijke kerk is ingeplant midden in het dorp. Ze is gebouwd met de bekende henegouwse blauwe steen, gewonnen in een nabijgelegen groeve.De kerk dagtekent uit 1777 en is van classicistische stijl. Aan de buitenzijde bemerkt men, benevens de bakstenen hoge toren, in de buitenmuren ingebouwde grafstenen.Aan de binnenzijde wordt de aandacht getrokken door het hoogkoor, meer bepaaldelijk door het centrale glas in loodraam dat het Laatste Avondmaal voorstelt, en ook door het koorgestoelte (1884) waarvan de armleuningen leeuwen voorstellen.Nieuw sedert 2012 : een kruisweg in brons, van sobere makelij die tot meditatie uitnodigt.

Lens
Lens is een plaats en gemeente in de provincie Henegouwen in België. De gemeente telt ruim 4000 inwoners. Lens ligt halverwege op de steenweg van Bergen naar Aat .
De dorpskern van Lens ligt langs de Oostelijke Dender. Naast Lens zelf, liggen in de gemeente nog de deelgemeentes Bauffe, Cambron-Saint-Vincent, Lombise en Montignies-lez-Lens.

Huissignies
Huissignies is een dorp in de Belgische provincie Henegouwen, en een deelgemeente van de Waalse stad Chièvres. Huissignies was een zelfstandige gemeente, tot die bij de gemeentelijke herindeling van 1977 toegevoegd werd aan de gemeente Chièvres.

Le château et ses jardins
Het kasteel en de tuinen Het huidige kasteel, dat sinds de 14de eeuw in handen is van de prinsen de Ligne, werd na de brand van 1900 gedeeltelijk heropgebouwd op zijn middeleeuws grondvlak met de vier hoektorens en de slotgrachten. De schitterende tuinen uit de 18de eeuw bestaan hoofdzakelijk uit een grote rechthoek (20 ha) met in het midden het Neptunusmeer en zijdelings een rij bosjes, uit groene galerijen, waterpartijen en een groentetuin. Ze worden voortgezet door een lange beukenlaan (4 km) – la Grande Avenue – die wordt onderbroken door de Héronnièrevijver en aangeklampt door het Rond Bois. Monument et site classés par Arrêté du Régent (20-06-1949) Jardins classés comme monument par Arrêté ministériel de la Région wallone (09-12-1993) P. E. de Wallonie
Kasteel

Kasteel van Beloeil
Het kasteel van Beloeil, dat al vanaf de 14de eeuw eigendom is van de Prinsen van Ligne, is volledig gemeubileerd en bevat een rijke collectie kunstvoorwerpen uit de 15de tot en met de 19de eeuw, waaronder de vermaarde bibliotheek met 20.000 boeken. De Franse tuin, waar groen en water, schaduw en licht elkaar harmonieus afwisselen, strekt zich uit over 25 ha. Met een treintje kan je een tocht maken door dit gebied.
Auteur: Wallonië Toerisme
Kasteel

Château de Beloeil
Beschrijving : Het kasteel is al sinds de 14e eeuw eigendom van de prinsen de Ligne. Het is volledig gemeubileerd en bezit een uitgebreide verzameling kunstvoorwerpen van de 15e tot de 19e eeuw: Regencymeubelen, wandtapijten uit Brussel, Rijsel en Beauvais, porselein uit China en Meissen, 14e-eeuws marmer uit de Maasstreek, een hemelbed, een scriban in Chinees lakwerk, meubilair van François Boulle. U kunt er ook de beroemde bibliotheek bewonderen, die gebouwd werd onder Albert-Henri, de 2e prins de Ligne. Hij telt meer dan 20.000 werken, waaronder uiterst zeldzame manuscripten. De bibliotheek is 18 m lang en 6 m hoog. Buiten ziet u een Franse tuin, die beslist een bezoek waard is.Park/Tuin beschrijving : Romantische wandeling De geschiedenis van het park begint in 1520, wanneer Antoine, de 1e de Ligne, 10.000 planten als omheining laat aanbrengen. In 1650 brengt Claire Marie in haar koets loten van purperen beuken mee uit het Zwarte Woud. Rond 1750 doet Claude-Lamoral II de Ligne beroep op de architect van de koning, Chevotet, om het park uit te tekenen. Op het einde van de 18e eeuw richt Charles-Joseph zich tot binnenhuisarchitect Bélanger om de 'Tempel van Morfeus' te realiseren en een Engelse landschapstuin aan te leggen die het 'Hertenpark' zal worden. Velden met rozen, bronnen, hagen, bassins... romantisme tot en met. Contact: Château de Beloeil +3269689426 fondschateaudebeloeil@skynet.be fax:+3269688782 http://www.chateaudebeloeil.com Rue du Château 11, 7970 Beloeil
Auteur: Hainaut - Balades sur RouteYou
Geschiedkundig museum

Circuit de la fontaine bouillante
Route nr. 32 (3,5 km) Groene bewegwijzering 1. Dring het bos binnen langs de barrière en volg deze weg over 500 meter tot de eerste belangrijke kruising. 2. Neem links en ga verder tot de T. 3. U bent hier op de bosweg. Links afdraaien. Ga voorbij het boswachtershuis en volg de baan tot ze een ellebooghoek naar links maakt. 4. De baan gaat over in een bochtig pad. Ga over het brugje dat over de ‘fontaine bouillante’ ligt en wandel rustig verder langs dit pad. 5. Draai rechtsaf om terug te keren naar de barrière. Route nr. 32 (5 km) Rode bewegwijzering 1. Deze wandeling vertrekt tussen de onthaalpaviljoenen en de ‘Mer de Sable’. Dring het bos binnen langs de hoofdweg. Op de Y splitsing neemt u rechts en u blijft op deze baan tot de tweede weg aan uw rechterzijde. 2. Rechts afslaan. U komt aan het kruispunt van vier wegen. Kies de linkse weg die u naar een T brengt. Rechts afslaan. 3. Aan het volgende kruispunt neemt u de weg links (chemin du Happart). Na een tiental meter neemt u het pad rechts om het bos in te trekken. Ongeveer een kilometer lang doorkruist u het bos, dan gaat u links naar een grote weg. 4. Aan de andere kant van de baan zet u uw weg gewoon verder. Het eerste pad linksaf en na enkele tientallen meter opnieuw naar links. Rechtdoor tot aan de grote weg. 5. Steek opnieuw over en neem het bospad dat rechts wegloopt. Aan de viersprong neemt u rechts en gaat u verder tot aan het kanaal Blaton-Ath. 6. Ga tien meter langs het kanaal en neem de baan aan uw linkerkant. Die wordt verderop een weg die passeert langs de St Roch kapel. Ga verder rechtdoor tot het pad aan uw linkerkant, net voor de uitgang van het bos. Neem dit pad. 7. U komt in het bois du Carnoi. Volg het pad steeds verder in dezelfde richting en u komt bij de kapel van Erconpuch. Daar neemt u links en zo komt u terug bij de onthaalpaviljoenen. Contact: Circuit de la fontaine bouillante +3265328240
Auteur: Hainaut - Balades sur RouteYou
Wandelroute

Baudour
Baudour is een dorp in de Belgische provincie Henegouwen en een deelgemeente van de Waalse stad Saint-Ghislain. In het zuiden van de deelgemeente ligt het gehucht Douvrain.
Op het eind van het Ancien Régime werd Baudour een gemeente, waartoe ook Tertre behoorde. In 1849 werd het gehuchtje Lahaine omwille van zijn grote afstand naar het centrum van Baudour overgeheveld naar de gemeente Boussu. In 1883 werd Tertre afgesplitst als zelfstandige gemeente.

Mons - Motorrijder - Definitief
Van: Autoroute de Wallonie, Mons, Henegouwen, Wallonië
Naar: Autoroute de Wallonie, Mons, Henegouwen, Wallonië
Routering: Motor - kortste, Motor - mooiste