Steenkoolmijn van Zolder
De Steenkoolmijn van Zolder, oorspronkelijk eigendom van de S.A. Charbonnages de Helchteren Zolder en gelegen in het Kempens steenkoolbekken, was de laatste productieve Belgische steenkoolmijn . Deze Kempense mijnzetel heeft vanaf 1930 steenkool geproduceerd, hoofdzakelijk vette steenkool die vooral geschikt was voor gebruik in de zware industrie en die vooral werd afgenomen door de Belgische staalproductie in Luik en de Borinage.
André Dumont ontdekte in 1901 steenkool in de toen economisch sterk achtergebleven provincie Limburg.
Auteur: Wikipedia
Meer informatie
Steenkoolmijn

Houthalen-Helchteren
Houthalen-Helchteren is een gemeente in de Belgische provincie Limburg. De gemeente telt ruim 30.000 inwoners. De gemeente is de hoofdplaats van het het gerechtelijk kanton Houthalen-Helchteren en maakt deel uit van het kieskanton Peer.
De fusiegemeente bestaat uit 2 deelgemeenten: Houthalen en Helchteren. Houthalen, de grootste van de twee, fungeert als centrum van de gemeente. Daar is in september 2012 een ecologisch Nieuw Administratief Centrum geopend, dat de gemeentelijke diensten, het sociaal huis, de balies bib en toerisme, het kinderdagverblijf De Sijsjes, de technische ploegen, de politie, het pwa, de muziek- en tekenacademie en een aantal externe partners huisvest. In het gebouw bieden een aantal appartementen woongelegenheid, zodat het NAC werken, wonen en vrije tijd combineert. Op het terrein van het oud mijngebouw achter het NAC wordt een cleantechcampus ontwikkeld. Het oude mijngebouw doet hierbij dienst als incubator voor jonge bedrijven in de cleantechsector en kreeg de naam Greenville. Tussen het NAC en Greenville wordt een woonzone ontwikkeld, waarin een pilootproject rond cohousing voorzien is.
Auteur: Wikipedia
Meer informatie
Gemeente

Steenkoolmijn van Waterschei
De Steenkoolmijn van Waterschei was een van de zeven mijnen van het Kempens steenkoolbekken. Deze Kempense mijnzetel was gevestigd in het stadsdeel Waterschei van de Belgische gemeente Genk.
De concessie tot uitbating van steenkool werd op 1 augustus 1906 verleend met als concessienaam André Dumont-sous-Asch, 2950 hectare groot, in 1912 uitgebreid tot 3080 hectare. Het kapitaal van de uitbatingsmaatschappij, Société anononyme André Dumont-sous-Asch, later afgekort tot Charbonnages André Dumont, was voornamelijk in handen van Belgische ondernemingen en rijke Belgische industriëlen.
Auteur: Wikipedia
Meer informatie
Steenkoolmijn

Sint-Aldegondiskerk
De Sint-Aldegondiskerk is de voormalige parochiekerk van As. Ze bevindt zich aan het Kerkpad. De kerk en het omliggende, ommuurde kerkhof zijn een beschermd monument.
Vermoedelijk stond op de plaats van de huidige Sint-Aldegondiskerk een 8e-eeuws houten kerkje. In 1973-1974 werden, voorafgaand aan de restauratie van de huidige kerk, opgravingen verricht waaruit bleek dat de gotische Sint-Aldegondiskerk een romaanse voorganger had: een rechthoekig zaalkerkje van 7 op 13 meter, gebouwd met maaskeien.
Kerk

Mardaga
Gastronomie in een romantische omgeving. Hostellerie Mardaga beschikt over 18 ruime viersterrenkamers, stuk voor stuk uniek met al het mogelijke comfort en voorzien van standingvol meubilair. Laat je in ons restaurant verleiden door de creaties van onze chef-kok, gastronomie met een subtiele mix van de Franse en Belgische keuken. Bij mooi weer kan je op ons terras dineren in de schaduw van een oude plataan, met zicht op de tuin. In 2010 vieren we ons 100-jarig bestaan.
Auteur: tovpubliek
Hotel

Kolenspoor
Het Kolenspoor was een toeristische spoorweg in België tussen Waterschei en Eisden, op het traject van een gedeelte van de voormalige spoorlijn 21A en op het traject van de voormalige spoorlijn 21B . Op de lijn werden toeristische ritten met oud spoorwegmaterieel gereden.
Tot enkele jaren geleden werd de spoorlijn tot aan Eisden bereden. Door de slechte staat van het spoor werd dit later onmogelijk. Sinds 2014 is de toeristische exploitatie over de volledige lijn stilgelegd en sinds 2015 is de vereniging "vzw Kolenspoor" haar concessie over het baanvak Waterschei - As - Eisden volledig kwijt. De slechte staat van de rails liet het niet meer toe treinen op het traject te laten rijden.
Spoorlijn

Station van As
Station As is een voormalig spoorwegstation aan de spoorlijnen 21A (Hasselt-As) en 21B (As-Eisden). Thans bevindt zich horeca in het stationsgebouw en de VZW Kolenspoor gebruikt het voor de uitbating van de toeristische spoorlijn Waterschei-As-Eisden. Bij station As ligt ook een van de zogenaamde poorten van het Nationaal Park Hoge Kempen, en er ligt een uitkijktoren.
Auteur: haroldslegers
Treinstation

't Salamanderke
Deze cafetaria heeft een ruim terras waar je rustig kan genieten terwijl de kinderen naar hartenlust ravotten in de grote speeltuin. Er is ook een zwembad met kinderbadje. Door zijn gunstige ligging aan de toegangspoort Mechelse Heide van het Nationaal Park Hoge Kempen, is het de ideale uitvalsbasis voor een leuke fietstocht door de eindeloze natuur. Groepen en verenigingen kunnen arrangementen aanvragen voor zowel het actieve als het culinaire gebeuren.
Auteur: Limburg Fietsparadijs
Cafe

Connecterra
Connecterra is de hoofdtoegangspoort van het Nationaal Park Hoge Kempen. Dit bijzondere gebied ligt op het voormalige mijnterrein van Eisden op de grens met Dilsen-Stokkem. Een kwart eeuw geleden draaide de mijn nog op volle toeren, nu is het op en top natuur. De komende jaren liggen er grote plannen klaar voor dit gebied, met respect voor natuur en erfgoed. Het wandelgebied is uitgewerkt en de routes tonen je het mooiste panorama van Vlaanderen in een verrassend landschap van bergen en meren. In totaal 5 routes loodsen je doorheen het gebied, je kan ze moeiteloos combineren met de 'wandelwissels'. Het wandelgebied sluit aan op de wandelingen van 'Mechelse Heide' en 'Station As'. Het nieuwe bezoekersonthaal opent zijn deuren vanaf zondag 6 april. Je kan er informatie vinden over het Nationaal Park en tot rust komen in de tuinkamer bij een drankje. Buiten kunnen de kinderen zich uitleven in de 'Speelput'. De schachtbok is toegankelijk tot op het eerste niveau en biedt al een eerste indruk van wat Connecterra te bieden heeft.
Auteur: Dromos
Ingang

Hotel Beau Séjour
Gelegen aan de oude kanaalarm. Gebouwd begin 20ste eeuw door de voormalige brugwachter H. Houben. Het werd een trekpleister voor de vele Franstalige toeristen. Eclectische stijl. L-vormig hoekhuis van 5+3 traveeën en een afgeschuinde hoektravee, en drie bouwlagen onder mansardedak (mechanische pannen en kunstleien), voorzien van dakkapellen. Bakstenen gebouw, beschilderd op de benedenverdieping. De vierde travee aan de zijde van de Dorpsstraat is verhoogd als dakvenster, voorheen voorzien van een klokgevel. Op de afgeschuinde hoek bevond zich een thans verdwenen, houten erker over de hele hoogte van het gebouw, bekroond met een torentje. Lisenen; rondboogfries op natuurstenen consooltjes onder de kroonlijst. Houten veranda met grote rondboogvensters aan de zijde van de kanaalarm. Getoogde muuropeningen in geprofileerde, bakstenen omlijsting. Wandelen in Dilsen-Stokkem, uitgave van het Stadsbestuur Dilsen-Stokkem.
Auteur: Onroerend erfgoed Vlaanderen
Hotel

Sint-Elisabethkerk
Aanvankelijk was de parochiekerk gewijd aan Sint-Lambertus en was ze ondergeschikt aan de parochie van Dilsen. In 1320 werd Stokkem een zelfstandige parochie. Zeker in 1003 moet er al een stenen kerkje zijn geweest, gezien de inscriptie van een jaartal in een steen die bij de afbraak van de kerk werd gevonden. Hier werd in de loop van de geschiedenis aan bijgebouwd, zo had de kerk een gotisch koor.
In 1605 brandde de kerk grotendeels af, maar werd hersteld. In 1641 werd de kerk gewijd aan de Heilige Elisabeth.
Kerk

Op de Wal
Op de Wal is een landhuis met drie gastenkamers die voorzien zijn van douche, bad en toilet. Gelegen aan het fietsroutenetwerk en vlakbij verschillende wandel- en natuurgebieden: de Oude Maas, Negenoord, Kerkeweerd, de Maasvallei en het Nationaal Park Hoge Kempen. Hou je van wandelen, fietsen of wil je gewoon genieten en verblijven in een mooie en rustige omgeving? Dan ontvangen we je graag. Kinderen jonger dan 12 jaar verblijven tegen halve prijs in de kamer van hun ouders. Kinderen jonger dan 2 jaar slapen gratis.
Auteur: tovpubliek
Gastenkamer

Schipperskerk
De voormalige Schipperskerk werd in 1949 gebouwd "ad salutem navigantium" of "tot welzijn van de varenden", zoals op de Eerste Steen te lezen staat. Ze stond toen midden in het veld maar dichtbij de lighaven en de schippers als varende parochianen. Het zou namelijk nog tot 1953 duren woordat de eerste huizen in de omgeving werden gebouwd, het begin van het ‘rectoraat Schipperskerk’. De kerkwijding vond plaats op 18 december 1949 door de bisschop van Roermond, mgr. G. Lemmens, beter bekend als "vadertje bisschop", die de Schipperskerk roemde als "'n sjoon plekske" en waarover hij kapelaan Engwegen aanstelde als de eerste rector (1949-1964). Bij de kerk hoorde een kleine pastorie die in 1952 met een woonkamer werd uitgebreid. In 1956 werd een gedeelte van de gemeenschapsruimte tijdelijk ingericht als internaat voor schipperskinderen, dat na de invoering van de leerplichtwet voor schipperskinderen in 1969 werd vervangen door een afzonderlijk internaatsgebouw in de naaste omgeving. In 1964 werd rector Engwegen opgevolgd door rector J. Robertz onder wiens rectoraat zich na het Tweede Vaticaans concilie grote veranderingen in de katholieke kerk voltrokken. Ook de scheepvaart veranderde sterk, waardoor aanzienlijk mimder schippers en dus varende parochianen de lighaven aandeden. Het gestaag teruglopend kerkbezoek, de gebrekkige financiële middelen en het ontbreken van een opvolger voor rector Robertz, noopten het bisdom de Schipperskerk op 18 april 1999 aan de eredienst te ontrekken,  Zicht op het schip, september 2005 op de dag af 50 jaar na de plechtige Eerste Steenlegging waarover deken Haenraets van Sittard toen nog optimistisch sprak als een historische dag waarover nog eeuwen zou worden gesproken. De sluitingsplechtigheid van de Schipperskerk vond plaats op 12 september 1999 op het plein voor de kerk, waarna de aanwezigen in processie het schippersvaandel volgden naar de kerk van Papenhoven-Grevenbricht, de parochie waaraan het rectoraat werd toegevoegd. Even leek het erop dat de sterk vervallen Schipperskerk geen bestaansrecht meer had, maar de werkelijkheid was gelukkig anders. Op 6 december 1999, de Feestdag van St. Nicolaas, de patroon van de schippers, werd het voormalige kerkgebouw met toebehoren aangekocht door de familie H. Knops-Heffels, die het gebouw grondig liet restaureren. Hedendaags bevindt zich er een galerie en vinden er op menig moment optredens plaats.
Auteur: Visit Zuid-Limburg
Kerk

Hotel Restaurant De Roosterhoeve
Bourgondisch trefpunt zonder grenzen in het gastvrije Limburgse land. Gelegen in Roosteren, een dorpje omringd door groen, rustig gelegen in het smalste stukje van Nederland. Startpunt van fiets- en wandelroutes met een grote variatie aan mogelijkheden: hotelaccommodatie met 55 kamers, binnenzwembad, sauna en stoombad, a la carte restaurant met Frans georienteerde kaart , een wijnkelder en zalen voor gezelschappen groot en klein. www.roosterhoeve.nl info@roosterhoeve.nl 046-4493131
Auteur: Bezin in Limburg
Hotel

Roosteren
Roosteren is een kerkdorp met ongeveer 1500 inwoners in de Nederlandse provincie Limburg, in de gemeente Echt-Susteren. De plaats is geografisch gezien de noordelijkste plaats van Zuid-Limburg, hoewel het formeel gezien bij Midden-Limburg hoort.
Roosteren ligt aan de Maas, tegenover het Belgische stadje Maaseik. Langs de oostelijke zijde van het dorp is het Julianakanaal aangelegd met parallel daaraan de autosnelweg A2.
Deelgemeente

Maasgouw
Maasgouw is een gemeente die per 1 januari 2007 is ontstaan uit de gemeenten Heel, Maasbracht en Thorn. Deze drie gemeenten hebben besloten tot een vrijwillige gemeentelijke herindeling.
De naam Maasgouw voor de nieuwe gemeente is door middel van stemming gekozen op 17 november 2005 door raadsleden van de voormalige drie gemeenten. Het is een naam die past bij de huidige gemeenten, gezien hun ligging aan de rivier de Maas.
Gemeente

Maasbracht
Maasbracht.
Meer informatie op deze link
Auteur: Dromos
Gemeentecentrum

Thorn
Het beroemde Witte Stadje Thorn bestond al in 922. Rijdend door het stadje is het niet moeilijk om u het leven van lang geleden voor de geest te halen. De hobbelige straatjes worden begrensd door huizen waarin vroeger de adellijke kanunniken en kanunnikessen woonden. Ruim achthonderd jaar was het de hoofdplaats van een stift, met aan het hoofd een vorstinabdis. Het bezat een eigen legertje, had zijn eigen munten en voerde zijn eigen rechtspraak. De zelfstandigheid van het vorstendom heeft tot 1794 geduurd. De route voert door het gehele dorp en een stop op de Wijngaard is een aanrader. Let u wel op de maximale parkeertijd van 30 minuten. De Wijngaard heeft een sierbestrating van maaskeitjes en een verlichting van gaslampen. Hieraan liggen o.a. het Stadhuis en vele van de eerder beschreven huisjes. Voor u rijst de hoge statige Stifts- of Abdijkerk uit de 14de eeuw op. Het is een gotische kruisbasiliek met een fraai interieur, het Museum voor Kerkelijke Kunst is er in ondergebracht. Na een wandeling door het unieke plaatsje is een hap in een van de gezellige restaurantjes een fijne afsluiting.
Auteur: LievenGillis
Stad

Abdijkerk van Thorn
Graaf Ansfried stichtte in 985 de abdij van Thorn. Hij werd 10 jaar later bisschop van Utrecht. Het oudste deel van de huidige kerk dateert van de 12de eeuw. De opvallende gestreepte bovenbouw van de toren werd aangebracht door architect Cuypers die ook tal van andere kerken herbouwde in deze streek, in de 19de eeuw. Opvallend is ook hat barokke hoogaltaar uit 1769 van de hand van Franz Xaver Bader. Het was oorspronkelijk bedoeld voor het kartuizerklooster van Roermond.
Auteur: Dromos

Vijverbroek
Volgens de legende lag er ooit tussen Thorn en Kessenich een legendarisch verdwenen stad met de naam Vijvere. Dat zou verzonken zijn als straf van God. Daar ligt nu het moeras het Vijverbroek.
Moeras

't Orgelhuys
Een heerlijk café met een geschiedenis. De bierliefhebbers hebben keuze uit meer dan 50 bieren. Vanop het terras heb je een mooi uitzicht op de kerktoren. Bovendien ligt het café op een boogscheut van het dagstrand van Geistingen en van de grootste Europese binnenjachthaven.
Auteur: Limburg Fietsparadijs
Cafe

B&B De Passerel
B&B De Passerel ligt in de groene Limburgse Kempen langs de Zuid-Willemsvaart, te midden van een prachtige natuur. De gastvrouw, Laurette, van West-Vlaamse origine maar al jaren thuis in Limburg, biedt je 3 nieuwe kamers aan met elk een verzorgde badkamer. Een uitgebreid ontbijt en heerlijke streekgerechten worden opgediend in een ruime, gezellige eetruimte met aansluitend terras. Riante zithoek en charmante infohoek staan volledig ter beschikking van de gasten. B&B de Passerel is pure verwennerij.
Auteur: tovpubliek

Taverne Brouwershuis
In het Taverne Brouwershuis kun je genieten van een Limburgse Witte gemaakt door de naburige brouwerij Sint-Jozef . De familiebrouwerij Sint-Jozef is meer dan honderd jaar oud en bleef ondanks de toepassing van moderne technieken een artisanale brouwerij. Twee bieren die ontstonden voor de Tweede Wereldoorlog zijn vandaag nog op de markt: Pax Pils en Ops-Ale. De andere bieren zijn van recentere datum. Bosbier en Kriekenbier zijn fruitbieren op basis van pils, terwijl Bokkereyer een degustatiebier van lage gisting is. Nog recenter zijn de Sint-Gummarus Dubbel en Tripel. In 1993 werd de Limburgse Witte gelanceerd samen met een andere Limburgse familiale brouwerij (Martens uit Bocholt).
Auteur: Lannoo
Cafe

Pollismolen
Bij de samenvloeiing van de Itterbeek en Eetsevelder- of Wijshagerbeek ligt de Pollismolen. In tegenstelling tot wat veel mensen denken, ligt de Pollismolen niet aan de Itterbeek maar aan de Eetsevelderbeek. Dit komt omdat de loop van de beken vroeger gewijzigd werd om het waterrad draaiende te houden. Vroeger lagen er verspreid langs de Itterbeek over een afstand van 27,5 km zo'n 15 watermolens. Hier vlakbij liggen er vier: de Rooiermolen, de Stalsmolen, de Vinckemolen (of Kasteelmolen) en de Pollismolen. Enkel de Stalsmolen perste lijn-, raap- of koolzaadolie. De andere waren graanmolens. De Pollismolen is het uitgelezen vertrekpunt om de vallei te verkennen. In 1961 maalde deze voor het laatst. Nu is hij, net zoals de omliggende hooilanden en boomgaard, eigendom van de gemeente Bree. De molen werd gerestaureerd in 1991 en is opnieuw molenvaardig.
Auteur: Limburgs Landschap vzw
Watermolen

Orshof
Orshof (15 ha) is een met tuinen en wintertuinen omgeven Kempense boerderij vlakbij Solterheide, een natuurgebied van honderden ha bossen en velden. Orshof is gelegen aan diverse wandelroutes en vlakbij het fietsroutenetwerk. De tuinen van Orshof worden door kenners en liefhebbers bij de mooiste van België gerekend: borders op kleur, binnentuin, buxus- en kruidentuin, boomgaard, moestuin, groenblijvende tuin en verschillende wintertuinen. We beschikken over 30 gezellige gastenkamers. In ons restaurant serveren we diverse snacks, lunches en feestelijke diners. Op het terrein hebben we een parking, een paardenstalling en diverse buitenactiviteiten: uitgebreid touwenparcours, zwemvijvers, moerastocht, sportveld,… Orshof is ook een zeer geschikte locatie voor bedrijfsseminaries. Werken en genieten in een oase van groen en rust.
Restaurant

Commanderij van Gruitrode
De Commanderij van Gruitrode is belangrijk cultuurhistorisch erfgoed in het noorden van Belgisch-Limburg. De commanderij was tot 1801 een van de twaalf commanderijen binnen de balije Biesen van de Duitse Orde en was daarmee onderhorig aan de landcommandeur te Alden Biesen. De commanderij fungeerde als tussenstop naar de Rijksheerlijkheid Gemert, richting 's-Hertogenbosch.
Het middeleeuwse kasteel betrof een prachtige waterburcht waarvan de grachten gevoed werden door de Itterbeek met aansluitend een pachthoeve. Het belang van de commanderij blijkt oa. uit het feit dat er in Gruitrode munten werden geslagen. Gruitrode groeide uit tot een belangrijk regionaal handelscentrum.
Historisch gebouw

Sint-Gertrudiskerk
De in 1417 gebouwde kerk heeft voorgangers gekend waarvan meer bekend werd dankzij opgravingen tijdens de restauratie van 1989. Toen vond men bouwresten uit de Karolingische en de Romaanse tijd. Ook de huidige toren toont nog aspecten van het voormalige Romaanse bouwwerk. De huidige kerk, in laatgotische stijl, werd gebouwd toen de Duitse Orde de heerlijkheid Gruitrode verwierf. De Orde bezat ook het tiendrecht en het patronaatsrecht van deze kerk.
Tussen 1650 en 1675 werd de kerk gerestaureerd door toedoen van Commandeur Johan Adriaan van Bylandt, van wie nog een grafsteen te vinden is. Van 1887-1890 vond restauratie plaats door Léon Jaminé. In 1909 was er een brand, waarna het schip met één travee werd verlengd en ook de toren werd vernieuwd. Hiervoor verantwoordelijk waren Hyacinth Martens en Vincent Lenertz. Van 1989-1991 vond opnieuw een restauratie plaats.
POI

Aen de Bullenschool
Deze oude school werd enkele jaren geleden omgevormd tot een café. Onder de oude lindebomen op de 'speelplaats' kun je proeven van Limburgse vlaai met koffie of thee. Dit is Limburgse gastvrijheid op zijn top.
Auteur: Limburg Fietsparadijs

Wielermonument Jan Wouters
De oudere wielerfans kennen hem zéker nog: Jan Wouters. Hij was gewestelijk gemeenteontvanger, maar zijn hart lag bij de koers. Al in zijn jeugd ging hij als délégué koersen begeleiden. De fotofinish bestond nog niet; Jan bezat een scherp oog en een nuchtere geest. Jan werd voorzitter van de technische commissie van de internationale wielerbond UCI. Hij was aankomstrechter van verscheidene WK's en van klassiekers zoals Milaan-San Remo en Parijs-Roubaix. Die functie vervulde hij ook in de Tour de France, de Giro en de Vuelta en zelfs bij de wielerwedstrijden op de Olympische Spelen van Tokio in 1964. Jan stierf onverwacht aan een hartaanval in 1966, het jaar waarin de jonge Eddy Merckx zijn koers won in Helchteren... De begrafenis van Jan Wouters was indrukwekkend. Onder meer Eddy Merckx, Rik Van Looy en Herman Van Springel droegen zijn kist. Het Belang van Limburg titelde op 27 juli 1966: "Nationale Uitvaart Jan Wouters"
Verhaal

Restaurant - Eetkaffee Den Lavaar
Gelegen in één van de Historische Mijngebouwen " De Lavoir" (Voormalige wasplaats van de MIjnwerkers) en tegenover het grootste project van de gemeente Heusden-Zolder ooit: de restauratie en de herbestemming van het ophaalmachinegebouw (zie www.deverdieping.be).Diverse mogelijkheden van "Steenkoolgrillen aan tafel" voor 2 tot 50 personen. Ideaal voor familie- en verjaardagsfeesten, babyborrels en communiefeesten, huwelijksverjaardagen en brunchen.Limoservice en nu NIEUW fietsenverhuur met culinaire arrangementen en elektrisch oplaadpunt Tel: +32 11 82 26 96 Website: http://www.denlavaar.com Email: info@denlavaar.com
Auteur: Jurgen Agten

Heusden-Zolder - Maasgebied definitief
Van: Stadionlaan, 3550 Heusden-Zolder, Vlaanderen, België
Naar: Helzoldlaan, 3550 Heusden-Zolder, Vlaanderen, België
Routering: Motor - kortste