Dommeldal - Het Groene Woud
Langs de Dommel, tussen Sint-Oedenrode en Boxtel, tref je nog een relict van een traditioneel cultuurlandschap met akkers, weilanden en bosjes. Het maakt deel uit van het Nationaal Landschap Het Groene Woud. Het Dommeldal is een karakteristiek laagland beeksysteem. De rivier meandert zeer sterk en heeft ook nog afgesneden, oude meanderlopen. Op de hogere dekzandruggen en dekzandkopjes werden de boerderijen gebouwd. Rondom die beorderijen kan je de bolle akkers zien. Rond 1900 kende dit Dommeldal een kleinschalig agrarisch landbouw. Met de komst van de moderne landbouw verdwenen kleine landschapselementen als houtwallen en bosschages door schaalvergroting. De Dommel en de Keersop werden grotendeels rechtgetrokken. Hoe het er ooit allemaal uit zag kan je dus nog zien in het Nationaal Landschap Het Groene Woud. Aan de traag stromende Dommel stonden in de 19e eeuw bijna 20 watermolens. Je kan er nog de molen van Waalre zien uit 1792. Op veel plaatsen verlopen de wegen en paden langs de beekdalen waar ze evenwijdig aan verlopen.
Auteur: Pieter Erauw
Meer informatie
Toeristische regio

De Morgenstond
Ruim en gezellig vakantiehuis in de grensstreek, met vele attracties en wandel- en fietsroutes. Tot 12 personen kunnen er logeren. Er is een tuin met grasveld en 2 terrassen. Tuintafels, tuinstoelen, barbecue en parasol aanwezig. Het is aangepast aan mindervaliden en kan voor een weekend, midweek of week verhuurd worden.
Auteur: tovpubliek
Meer informatie
Vakantiewoning

De Korenaar
Windmolen De Korenaar is een ronde stenen stellingmolen te Oirschot. Deze molen is gebouwd in 1857 en deed en doet dienst als korenmolen. Tot 1999 werd in deze molen beroepsmatig gemalen, waarbij echter ook van een motor kon worden gebruik gemaakt. Na dit jaar werd er af en toe gemalen, onder meer door de molenaars van Moergestel, toen hun eigen standerdmolen defect was. De molen is maalvaardig. De benedenverdieping is tegenwoordig in gebruik als eetzaal van een naburig restaurant.
Auteur: Hans van Meerendonk
Meer informatie
Windmolen (Oud)

Turnhout
Welkom in Turnhout Turnhout ligt in het noorden, vlakbij de grens met Nederland.  5500 ha groot vormt zij de noordelijke poort tot de Antwerpse Kempen.  Archeologische vondsten wijzen reeds op bewoning in de Prehistorie. In 1212 schenkt Hertog Hendrik I van Brabant vrijheidsrechten aan Turnhout ‘Stad en Vrijheid’. Van de middeleeuwen tot na de Belgische Onafhankelijkheid had de stad een zeer belangrijke functie als overslagplaats voor schapenwol, wat voor een intensieve weefnijverheid zorgde. Na de Onafhankelijkheid namen de papierverwerkende industrie en de drukkerijen het roer in Turnhout over. Gebedenboeken, missalen, mannekensbladen en speelkaarten werden zo de troeven van de stad. Sinds die periode mag Turnhout zicht trots ‘speelkaartenstad’ noemen. Met recht en reden mag ze zich ook centrumstad noemen. Turnhout oefent namelijk een centrale rol uit op vlak van werkgelegenheid, onderwijs, cultuur en ontspanning voor de regio. Niet verwonderlijk dus dat Turnhout de naam ‘Hoofdstad van de Antwerpse Kempen’ op haar visitekaartje mag plaatsen. In de Antwerpse Kempen is er geen enkele plaats die zo centraal gelegen is als Turnhout. Hierdoor is het de ideale uitvalsbasis voor een uitstap in de brede regio. Maar nu wordt het tijd om de stad te bezoeken en haar troeven te ontdekken. In het noorden ligt het Vennengebied dat uniek is in Europa. Het Begijnhof is in 1998 door UNESCO erkend als werelderfgoed. Het justitiepaleis is gevestigd in een kasteel met een slotgracht in het midden van de stad, en het Speelkaartenmuseum niet te vergeten. En dit zijn nog maar enkele tips…
Auteur: Wizpr.guide
Stad

Gouden Fiets Marianne Vos
Deze gouden fiets heeft een vaste plaats gekregen in het dorp Babyloniënbroek en wel bij de openbare basisschool Den Biekûrf. Op woensdagmiddag 27 mei heeft Marianne Vos de gouden fiets officieel onthuld in aanwezigheid van inwoners van Babyloniënbroek. Voor de inwoners van Babyloniënbroek was dit tevens het moment waarop afscheid genomen werd van hun dorpsgenote aangezien het gezin Vos inmiddels is verhuisd naar het dorp Meeuwen.
Auteur: Digitaalburg
Monument

Landschotse Heide
De Landschotse Heide werd in 1973 aangewezen als beschermd natuurmonument. Het is een van de weinige heidelandschappen die intakt is gebleven.
Auteur: Natuurmagazine Roots
Natuurgebied

Bern
Bern is een buurtschap in de gemeente Zaltbommel, in de Nederlandse provincie Gelderland. Het ligt op het "eiland" Nederhemert. Deze buurtschap bestaat uit ongeveer 5 straten en is te bereiken vanuit Ammerzoden en Wijk en Aalburg via de . Via het Bernse veer over de Maas bereikt men Herpt. De buurtschap telt 36 inwoners .
Men gaat ervan uit dat Bern gesticht is in 1134 door heer Fulco van Bern op de resten van de norbertijner abdij van Berne. In 1589 werd het gehucht door de Spanjaarden geheel afgebrand. In 1840 telde het 60 inwoners. Sinds de Maaswerken in de jaren 1883 - 1904 is de buurtschap Bern aan de Bommelerwaardse, Gelderse kant van de Maas gelegen, maar het blijft tot Noord-Brabant behoren. In de 19e eeuw vormde Bern samen met het dorp Herpt één gemeente Herpt-en-Bern. Vanaf 1 januari 1958 viel Bern onder de Gelderse gemeente Kerkwijk . Op 1 januari 1999 is de gemeente Kerkwijk opgegaan in de gemeente Zaltbommel.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Kasteel Heusden
Het Kasteel Heusden was een kasteel te Heusden en stamt vermoedelijk uit de 12e eeuw. Het lag mogelijk aan een zuid-noord lopend water dat het Oude Maasje met de nieuwe Maasbedding verbond. Deze werd in 1250 afgedamd . Nabij het kasteel ontwikkelde zich de stad Heusden.
In 1948 begon men onder leiding van de archeoloog J.G.N. Renaud met de wetenschappelijke opgravingen bij het kasteel. Men vond, zoals gebruikelijk, een voorburcht en een hoofdburcht. De hoofdburcht kende een achthoekige verdedigingstoren met een doorsnede van 8 meter en een muurdikte van 2 meter, en een vierkante woontoren van 10 bij 10 meter. Dit alles was opgetrokken uit natuursteen en gefundeerd op het maaiveld, waarna de burchtheuvel of motte werd opgeworpen. Eind 13e eeuw kwam er een ringmuur met steunberen. Aldus ontstond een waterburcht, die in 1328 in handen van Brabant kwam en in 1335 in opdracht van hertog Jan III van Brabant verder werd uitgebreid, onder andere met een achtkantige donjon van 40 meter hoog en met muren tot 4 meter dikte. Deze werd uitgebouwd in de gracht. Niet veel later kwam het kasteel weer in Hollandse handen.
Auteur: Wikipedia
Kasteel

Norbertijnenabdij Postel
In de noordelijkste uithoek van onze gemeente, tegen de Nederlandse grens, ligt het bosrijke Postel met zijn imposante abdij die al in de twaalfde eeuw opgericht werd. Het zijn de norbertijnen die er sinds die tijd de streek ontginnen en gastvrijheid hoog in het vaandel dragen. Vanwege hun witte pij noemt men ze ‘witheren’. Ze doen aan bosbouw, landbouw en veeteelt. Om in hun eigen onderhoud te voorzien brouwden ze bier en maakten ze kaas. Ondertussen is dit uitgegroeid tot een ware, ambachtelijke industrie. Eentje waar de toeristen maar al te graag op afkomen. Hoe druk het er ook mag zijn, eenmaal binnen de abdijmuren overvalt je een merkwaardige rust.
Auteur: ToerismeMol
Abdij

Abdij van Postel
In de noordelijkste uithoek van onze gemeente, tegen de Nederlandse grens, ligt het bosrijke Postel met zijn imposante abdij die al in de twaalfde eeuw opgericht werd. Het zijn de norbertijnen die er sinds die tijd de streek ontginnen en gastvrijheid hoog in het vaandel dragen. Vanwege hun witte pij noemt men ze ‘witheren’. Ze doen aan bosbouw, landbouw en veeteelt. Om in hun eigen onderhoud te voorzien brouwden ze bier en maakten ze kaas. Ondertussen is dit uitgegroeid tot een ware, ambachtelijke industrie. Eentje waar de toeristen maar al te graag op afkomen. Hoe druk het er ook mag zijn, eenmaal binnen de abdijmuren overvalt je een merkwaardige rust.
Auteur: ToerismeMol
Abdij

Baileybrug
In het begin van WOII werd de oorspronkelijke brug opgeblazen. Bij het bevrijden van ons land hebben de Engelsen deze vervangen door een militaire brug ontworpen door D.C. Bailey, nl. de Baileybrug, die nog elke dag haar oerdegelijkheid bewijst.
Auteur: ToerismeMol
Brug

Zilvermeerhaven Port Aventura
Op de grens met onze buurgemeente Dessel vind je een uniek kruispunt van drie kanalen. In de buurt vind je de jachthaven ‘Port Aventura’. Deze haven ligt aan een prachtig binnenmeer en vormt de ideale uitvalsbasis voor een boottocht die je over de kanalen meevoert in alle windrichtingen. Een camping voor boten, een prachtig uitzicht vanuit het havencafé of terras, over een meer vol met niet-gemotoriseerde watersporters, ideale rust of vertrekplaats voor wandelaars, joggers en fietsers. Kortom, voor ieder die van rust en natuur houdt. Met ± 200 aanlegplaatsen biedt Zilvermeerhaven Port Aventura een tijdelijke of vaste verblijfplaats voor toerboten en jachten. Bij een prachtig uitzicht over het 85 ha grote meer kan je er heerlijk terrassen met warme of frisse dranken en een heerlijke snack, terwijl surfers, zeilers en kajakkers er hun geliefde sport beoefenen. Onder het label 'infovriendelijke horeca' zijn er voor wandelaars, joggers en fietsers in deze Kempense natuurlijke omgeving mogelijkheden te over.
Jachthaven

Nationaal Museum van de Speelkaart
Het  museum  omvat een heus machinepark waarin authentieke drukpersen het productieproces van de speelkaart demonstreren.  De Turnhoutse grafische industrie speelde sinds de 19de eeuw een prominente rol bij het vervaardigen van kaarten. In de 20ste  eeuw groeide Turnhout zelfs uit tot de enige fabrikant van speelkaarten in de Nederlanden en tot de belangrijkste uitvoerder ter wereld.  Regelmatig worden demonstraties op de historische drukpersen gegeven.  Blikvanger is de gigantische 19de -eeuwse stoommachine. Kartonnen Wapens Speelkaarten en oorlog: een vreemde combinatie?  Niet echt, want tijdens elke oorlog worden speelkaarten gebruikt en niet enkel als tijdverdrijf.  In de expo ‘Kartonnen Wapens’ toont het museum de minder onschuldige kant van het spel tijdens de Eerste Wereldoorlog.  Kaarten werden strategisch ingezet: als propagandamiddel of zelfs om militaire vaardigheden aan te leren. Zo circuleerden er kaarten met de verschillende seincodes of de soorten marineschepen. Machtig speelgoed, dat kaartspel!  ‘Kartonnen Wapens’ loopt nog tot het einde van het jaar. Zomer in het museum Elke donderdag van juli en augustus is het museum gratis toegankelijk. Om 14 uur start een rondleiding met drukdemonstraties. Voor kinderen is een zoektocht voorzien die past binnen het Turnhoutse Vliegparcours. Praktische info Openingsuren Maandag: gesloten Dinsdag tot vrijdag: 10 – 17 uur Zaterdag en Zondag: 11 – 17 uur Toegang: 5 euro – kortingstarief: 3 euro – jonger dan 18 jaar: gratis Combiticket met het Begijnhof- en het Taxandriamuseum: 7,50 euro Rondleiding: 50 euro + 5 euro dossierkost – reserveren bij gidsen@turnhout.be of 014 44 33 55 Meer info: www.speelkaartenmuseum.be
Auteur: Wizpr.guide
Museum

De Warande
In principe is de Warande ten tijde van EXPO 58 ontstaan. Of het idee althans. In 1956 startte Turnhout onderhandelingen over de aankoop van gronden in het hart van de stad voor de oprichting van een ‘kunstencentrum’. Van 1875 tot 1957 was op deze locatie het Turnhoutse ziekenhuis gehuisvest. Architecten Vanhout, Wauters en Schoeters werden in 1962 aangesteld voor het opmaken van een eerste raming. In 1966 werd het definitieve voorontwerp goedgekeurd en een jaar later legde minister Van Elslande de eerste steen. Een gedenksteen in de inkomhal herinnert hier nog aan.   Toch was de bouw van dit cultuurcentrum geen eenvoudige opdracht. Er waren namelijk geen voorbeelden aangezien het begrip ‘cultureel centrum’ nog onbekend was. Ondanks alles slaagde men in het opzet en kreeg Turnhout een cultuurhuis. Voor de naam van het CC moest niet ver gezocht worden, een park bij een kasteel is een warande. Op zaterdag 28 oktober 1972 werd de Warande plechtig geopend.   Jaar na jaar is de Warande verder uitgegroeid tot het grootste cultuurhuis in Vlaanderen. Zo is er vanaf 1996 sprake van een tweede zaal, in 1999 is het definitief. In september 2005 gaat het nieuwe deel van de Warande open. De tweede zaal krijgt de naam ‘de Kuub’. In 2012 wordt de Warande 40 jaar en begin 2013 gaan de deuren van een vernieuwde Warande open. De exporuimte is fors uitgebreid, er is een nieuw café met de klinkende naam 'Barzoen' en de hal is volledig vernieuwd.
Auteur: Wizpr.guide
Cultuur

Het Kasteel van de hertogen van Brabant
Het kasteel van de hertogen van Brabant heeft een lange en bewogen geschiedenis. Wellicht dateert het gebouw uit het begin van de dertiende eeuw. Het fungeerde eeuwenlang als vesting en als jachtslot. Boven de ingang prijkt het wapen van Maria van Zimmeren, Vrouwe van Turnhout. Sinds 1796 is er in het kasteel een rechtbank gevestigd. In de Franse tijd verdwenen de adellijke families uit het kasteel en was verval onvermijdelijk. Rond 1800 nam de Franse overheid het gebouw in gebruik als rechtbank en als gevangenis, want vrijheidsberoving was voortaan de gangbare straf. In 1807 werd het kasteel verkocht aan de Stad Turnhout, die het verhuurde aan het ministerie van Justitie. Toen in 1904 de gevangenen naar de nieuwe gevangenis in de Wezenstraat verhuisden, kwam het vredegerecht naar het kasteel. Daarna wordt het in 1908 eigendom van de provincie. Zij gaven de opdracht aan architect Jules Taeymans om het te restaureren. Die gaf het kasteel zijn huidige buitenaanzicht. In 1975 werd het eigendom van de staat. Om het geheel in zijn oude luister te herstellen, leverde de Regie der Gebouwen grote inspanningen. Hierdoor verblijft de Turnhoutse rechtbank nu in een schitterend historisch monument. In de slotgracht ziet u ‘De Najade’, de godin van alle bronnen en rivieren. In 1991 vleide ze zich hier neer. Zo stelde Rik Poot zich waternimfen uit de Griekse mythologie voor.   Sinds kort moet er geen brief meer gestuurd worden naar de afdelingsvoorzitter van de Rechtbank Eerste Aanleg Antwerpen. Dit kan ook via mail.
Kasteel

Begijnhof van Turnhout
Wandel het begijnhof binnen door het vroeg-classicistisch poortgebouw uit 1700 met een beeld van de heilige Begga. Zij is (vanaf de 17de eeuw) de patrones van de begijnen en is daarom prominent aanwezig in de kerk en het museum. In het laatste kwart van de 17de en het eerste kwart van de 18de eeuw woonden op het begijnhof zo’n 350 begijnen. Nadien nam hun aantal geleidelijk af. De laatste begijn was de Nederlandse Joanna de Boer, die het begijnhof in 1999 moest verlaten wegens ziekte. Ze overleed in 2002 en ze werd begraven aan de zuidkant van de kerk. Het Turnhoutse begijnhof is een pareltje. Niet alleen omwille van de rust maar ook dankzij de talrijke historische gebouwen. De fraaiste exemplaren dateren uit de 17de eeuw. Het Sint-Jansconvent (huisnummer 56), waar nu het unieke begijnhofmuseum is gevestigd, werd in ca. 1680 gebouwd. De Heilig-Kruiskerk werd in 1666 ingewijd. Deze kerk is een voorbeeld van de wisselwerking tussen laatgotiek en barok. Links achteraan op het begijnhof staat de kapel van het Heilig Aanschijn uit 1885-1887, die een fraai beeld bevat van de heilige Colomba. De kapel werd gefinancierd door grootjuffrouw Octavie Van Genechten. Midden in het begijnhof is een Lourdesgrot te zien met vele bedankplaatjes voor genezingen. Provinciaal architect Jules Taeymans heeft de woonhuizen links van de ingang in 1911 in een aangepaste stijl ontworpen. Het begijnhof is sinds 1998 door  de UNESCO erkend als werelderfgoed.
Begijnhof

Voorheen Herberg De Zwaan
De voormalige herberg 'De Zwaan' in Loveren is niet alleen een toeristische attractie vanwege de Belgisch-Nederlandse grens die er dwars door de voordeur loopt. Ook zou volgens mondelinge overlevering Hugo de Groot er in de nacht van 22 op 23 maart 1621 hebben overnacht tijdens zijn vlucht van Gorinchem naar Antwerpen. Onderzoek heeft echter uitgewezen dat dit een fabeltje is. In werkelijkheid is Hugo de Groot tijdens de vluchtnacht aan één stuk van Waalwijk naar Antwerpen gereisd.
Auteur: Historische Routes
Toeristische attractie

Footprint
Het kunstwerk FOOTPRINT van Harald Vlugt is het tweede kunstwerk dat is gerealiseerd in het kader van het kunstproject Halvezolenlijn. De onthulling van het kunstwerk heeft plaatsgevonden op 13 juli 2016. In het vlakke landschap van het platteland van Raamsdonk is het kunstwerk FOOTPRINT vanuit alle windrichtingen te bekijken. Twee keer twee schoenzolen vormen samen een poort met als doorgang het Halvezolenpad. De schoenzolen verwijzen naar de schoen- en lederindustrie die vroeger in de Langstraatregio, zo ook in Raamsdonk, te vinden was. Wie goed kijkt kan in de zolen de stoomlocomotief herkennen die vroeger over de spoorlijn heeft gereden. Ook het voor deze regio zo typische Slagenlandschap is in het ontwerp te onderscheiden. Het kunstwerk is gemaakt van cortenstaal dat verwijst naar de rails van de voormalige spoorlijn.
Auteur: Wim Blankers
Monument

Vughtse Lunetten
In de 19e eeuw bouwde Nederland een ring van verdedigingswerken om 's-Hertogenbosch. Van de negen lunetten op het grondgebied van Vught staan er drie op de Vughtse Heide, omgeven door water. Het Marikenpad komt langs Lunet 3.
Auteur: Historische Routes
Burcht

Sint-Petrus' Banden
De kerk is gewijd aan Sint-Petrus' Banden.
Omstreeks 1500 werd op de plaats van de huidige kerk een eenbeukige kruiskerk gebouwd.
In 1880-1882 werd de kerk uitgebreid naar het ontwerp van architect Jan Jurien van Langelaar.
In 1931-1932 kreeg de kerk aan ten oosten van het toen bestaande transept een extra beuk en de kerk kreeg zijbeuken.
In 1944 blies men tijdens de Tweede Wereldoorlog de toren op en verwoestte daarbij ook een deel van het schip.
In 1950-1952 werd de kerk herbouwd naar het ontwerp van architect W. Bunnik. Daarbij werd de kerk aan de westzijde verlengd waartegen een nieuwe toren werd gebouwd.
Auteur: Wim Blankers
Kerk

Liempde
Het klompenmakerdorp Liempde maakte al in de 14e eeuw deel uit van een zelfstandige heerlijkheid. Het gaaf bewaard gebleven Liempde heeft maar liefst een 30-tal panden op de monumentenlijst staan. Ze variëren van indrukwekkende langgevelboerderijen tot nederige landarbeidershuisjes. Ook vele oude gebruiken worden er in ere gehouden zoals: het jaarlijkse verbroederingsfeest met de nieuwe bewoners, in de vuurpot bij het 200 jaar oude raadhuis wordt dan een vuur gestookt. Als er een kind wordt geboren, laat de vader de klok in het koepeltje van het raadhuis luiden en op de laatste zondag van maart is er al sinds mensenheugenis de folkloristische "boerenmert".
Auteur: RouteYou Public Account
Historisch dorp

Kasteel Dussen
Het eerste kasteel van Dussen stamt uit de eerste helft van de 14e eeuw. Dit eerste Dussense kasteel was niet meer dan een grote vierkante woontoren met muren, die meer dan 3 m. dik waren.
In 1387 kreeg Arent van der Dussen opdracht van Albrecht van Beieren, de plaatsvervangend graaf van Holland, het kasteel te moderniseren. Het huidige kasteel, opgebouwd uit baksteen, werd in ongeveer zes jaar opgetrokken.
Ruim 10 jaar later trachtten Dordtse troepen het kasteel in te nemen tijdens schermutselingen rond Arkel.
In 1421 viel het kasteel ten offer aan de verwoestende St. Elisabethsvloed. Meer dan 40 jaren zou het als een onbewoonde ruïne afsteken tegen de Zuidhollandse hemel. In 1456 was het kasteel weer hersteld door Jan V van der Dussen.
In 1935 koopt de gemeente Dussen het kasteel om er het raadhuis in onder te brengen. In 1953 wordt de restauratie voltooid.
Auteur: MX-5 Roadster Club NL
Kasteel

Heusden
Het door wallen en een gracht omsloten fraai gerestaureerde vestingstadje Heusden ligt in het Land van Heusden en Altena in het stroomgebied van Maas en Waal.
Heusden heeft een rijke historie. Al in het jaar 722 wordt geschreven over Hunsata super fluvium Mosam, d.w.z. Heusden boven de rivier aan de Maas. Aan het einde van de 13e eeuw kreeg Heusden stadsrechten.
In de 12e eeuw werd door de heer van de Heerlijkheid Heusden een begin gemaakt met de bouw van wat later een der oudste waterburchten van NW-Europa zou blijken. Dit kasteel lag op een uiterst strategische plaats: noordelijk en zuidelijk omsloten door waterlopen. Bij het kasteel ontstond na 1200 een nederzetting op de stroomrug ten zuiden van de Maas. Weer zuidelijk van deze nederzetting stroomde de Oude of Romeinse Maas.
Het huidige Heusden is een prachtig gerestaureerd vestingstadje aan de Bergsche Maas, waarvan de complete bebouwing incl. verdedigingswerken als bastions, ravelijnen, vestinggracht en enkele stadspoorten inmiddels weer volledig intact is.
De restauratie is nog steeds aan de gang en gebeurt aan de hand van de kaart van Joan Willemszoon Blaeu uit 1649.
Auteur: MX-5 Roadster Club NL
Dorp

Mariakapel
Mariakapel.
Op de achtermuur van deze kapel staat het jaartal 1637 te lezen. Het vermoeden bestaat echter dat de kapel nog ouder is. Ze is toegewijd aan O.L. Vrouw van Scherpenheuvel en staat in nauw verband met de jaarlijkse bedevaart die al sinds de 17de eeuw naar het Belgische Maria-oord wordt gemaakt. De toren is gebouwd in 1936.
Auteur: Eddy&Rita
Kerk

De Hoop
De Hoop of Ronde Molen is de naam van een voormalige beltmolen te Dongen die dienstdeed als korenmolen. De romp van deze molen bevindt zich aan de Monseigneur Nolenslaan 17.
De ronde stenen molen werd in 1845 gebouwd. In 1925 werd ze onttakeld. In 2003 waaide ook nog eens de kap van de romp, waarop de toenmalige eigenaar de romp, die in slechte staat verkeerde, wilde slopen. De plaatselijke Heemkundekring diende hiertegen bezwaar in, ook de sloopkosten zouden niet gering zijn en de eigenaar besloot van sloop af te zien. Later werd de romp op de rijksmonumentenlijst geplaatst.
Auteur: Wikipedia
Windmolen

Jakob Smitsmuseum
"Het gehucht" van Jakob Smits hangt in het Jakob Smitsmuseum in Mol. Stilistisch is Jakob Smits moeilijk thuis te brengen. Hij was een eenzaat die meer had met zijn gewone dorpsgenoten dan artistieke collega's. Maar hij was verre van een heimatschilder. Ergens balanceert hij tussen de grote stromingen als het naturalisme, symbolisme en de Latemse schilders. In Mol en omgeving is de schilder in ieder geval de grootste met een Jakob Smitsmuseum en een beschermde atelierwoning.
Jakob Smits, de schilder van Achterbos, had de verandering perfect voorspeld. "Alles zal verdwijnen" vertelde hij op zijn sterfbed in 1928, enkel decennia voor de bouw van het Studiecentrum voor Kernenergie. Het was 1954 toen men met de bouw startte van het Studiecentrum voor Kernenergie. Plots zag het gehucht de grootste bouwwerf uit de Belgische geschiedenis tot dan toe verschijnen. Het boerengehucht werd een aanzienlijke woonkern met lintbebouwing in alle richtingen. De lang gesloten levende gemeenschap was een deel van de grote wereld geworden. België had op het einde van de oorlog door levering van koloniaal uraniumerts aan de geallieerden toegang gekregen tot nucleaire technologie. Als een van de eerste landen werden plannen gesmeed voor elektriciteitsproductie door kernenergie. Een afgelegen bebost gebied, oorspronkelijk bezit van de koninklijke familie, werd uitgekozen om in 1954 het Studiecentrum voor Kernenergie te bouwen. Het lag dicht bij een water- en spoorweg, en ver genoeg van de bewoonde wereld. Want daar werd het kleine gehucht Achterbos niet bij gerekend.
Auteur: Dromos
Museum

Upgrade en uitbreiding woning - Spanjers Architect
Deze split-level woning uit 1976 was zijn tijd ver vooruit. Speelse verspringende dakvlakken en een split-level interieur met fantastische zichtlijnen tonen de kwaliteit van de doordachte architectuur. De bestaande structuren zijn dan ook zoveel mogelijk gerespecteerd bij de verbouwing van deze woning. Zelfs de uitbreiding aan de linkerzijde is gebaseerd op de stijl van het bestaande pand, alsof het er altijd al zo gestaan heeft.
Het volledige interieur is vernieuwd en ook buiten is het pand flink gemoderniseerd. Zo is het volledige dak voorzien van overstekken, zodat de speelsheid van de dakvlakken nog meer benadrukt wordt. De kleurstelling van het pand is modern en stijlvol gemaakt, middels wit geschilderde gevels en zwarte kozijnen en daklijsten. Hierdoor is deze prachtige woning weer helemaal klaar voor de volgende 40 jaar.
Auteur: Spanjers Architect
POI

Vogelakker
De biodiversiteit in het agrarische gebied staat al jarenlang onder zware druk. Er bestaan nauwelijks goede voorbeelden van oplossingen die hebben geleid tot herstel van soorten op populatieniveau. De noodzaak tot het ontwikkelen van effectieve en efficiënte vergroeningsmaatregelen is dus groot. Daarbij moeten dergelijke maatregelen goed inpasbaar zijn in de agrarische bedrijfsvoering. De ‘Vogelakker’, een volveldse combinatie van meerjarige eiwitgewassen (luzerne op de kleigronden, rode klaver op de zandgronden) en beheerde braakstroken lijkt aan deze wensen tegemoet te komen.
Onderzoek heeft aangetoond dat de Vogelakkers zowel ’s zomers als ’s winters door zeldzame en bedreigde soorten als veldleeuwerik, velduil, grauwe en blauwe kiekendief en andere karakteristieke soorten van de open akkergebieden gebruikt worden om in te nestelen of te foerageren. De ‘Vogelakker’ is in Groningen en Flevoland ontwikkeld door Grauwe Kiekendief-Kenniscentrum Akkervogels.
Auteur: Leonard van Bakel
Bloem

's Gravenmoer
's Gravenmoer is een dorp in de gemeente Dongen, in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. Het dorp heeft 2.280 inwoners .
De naam van het dorp is afgeleid van moer, een veengebied dat in dit geval eigendom was van de graaf van Holland.
Gemeente

Oude Kerk
De Oude Kerk is de Hervormde kerk van Dongen, gelegen aan Kerkstraat 56. Het westelijke deel van de kerk is een ruïne.
Het eerste gotische kerkje werd gebouwd in de 14e eeuw. Het mat 8 bij 15 meter. In de 15e eeuw werd op dezelfde plaatseen grotere kerk gebouwd in Kempense gotiek. Men bouwde eerst het priesterkoor en de twee transepten. Eind 15e eeuw werd de 42 meter hoge toren gebouwd en pas daarna werd de ruimte tussen transept en toren opgevuld met het schip. Aldus ontstond een veel grotere kerk, die 17 bij 51 meter mat.Tijdens de Tachtigjarige Oorlog had de kerk veel van oorlogshandelingen te lijden, maar in 1640 begon men met het herstel. Op 25 juni 1648 ging de kerk in hervormde handen over. In 1685 werd een raadhuis tegen de kerk aan gebouwd en in 1798 kwam de toren aan de burgerlijke gemeente. De Franse tijd bracht ook met zich mee dat de katholieken aanspraak op hun vroegere kerk konden maken. In 1822 werd deze aanspraak afgewezen en de kerk bleef in hervormde handen. In 1843 vond een restauratie plaats, waarbij neoclassicistische elementen werden toegevoegd. Er werd een muur gemetseld tussen koor en schip, en slechts het schip werd nog voor de diensten gebruikt. In 1907 waren er zelfs plannen om de kerk te slopen. Dit werd echter verhinderd, doch de kerk werd verlaten. Er was sinds 1922 ook geen predikant meer, zodat de kerk werd verlaten en de gemeenteleden in de pastorie bijeenkwamen. In 1928 stortte, tijdens een storm, het dak van het bouwvallige schip in.Tussen 1930 en 1932 werden koor en dwarsbeuken hersteld. Ook de torenspits werd herbouwd. Het schip bleef echter in ruïneuze staat. In 1973 werd een stichting opgericht om de kerk redden, tegenwoordig Stichting De Oude Kerk
Auteur: Wim Blankers
Kerk

Turnhout - Mol - definitief
Van Druivenstraat 19, 2300 Turnhout, België
Naar Ginderbuiten 1, 2400 Mol, België
Routering Motor - kortste