Abdij van Stavelot
Bru is een bruisend mineraalwater dat reeds gebruikt werd in de zeventiende eeuw door de monniken van de abdij van Stavelot. Ze bottelden het van nature koolzuurhoudend water. Vanwege het zeer lage gehalte aan zout is Bru uitstekend bij voedsel omdat het de smaak niet beïnvloedt. In de eerste eeuw na Christus schreef Plinius de Oudere reeds over de mysterieuze bronnen van de Ardennen. Waarschijnlijk omvatte het ook de Bru bron.
Auteur: Dromos
Meer informatie
Abdij

Het kasteel
De naam Durbuy komt van het celtische 'DURO-BODION' of 'woning bij de vesting'.  We weten echter niet uit de archieven of archeologische opgravingen wanneer hier precies een vesting lag. Een tekst uit 1078 spreekt van Dolbui Castello, het kasteel van Durbuy, dat eigendom was van het Huis van Namur. Vanaf de 12de eeuw wordt het kasteel eigendom van het Huis van Luxemburg.  Durbuy is vanaf dan een bolwerk met een stadsmuur en een garnizoen gewapende mannen die het Graafschap Luxemburg verdedigen tegen de vijanden van het Land van Luik en de gronden van de Abdij van Stavelot-Malmédy. Een gedicht uit 1340 beschrijft het kasteel als 'plezierig, mooi en aangenaam, maar van weinig nut voor de verdediging'.  Durbuy verliest dan zijn militaire rol en de plaatselijke heer, Jean de Bohême, logeert er tot drie keer toe, niet om te vechten, maar om te jagen in de wildrijke wouden. Het kasteel wordt gaat dan van hand tot hand van verschillende families van heren-erfpachters die de gronden maximaal uitmelken ten koste van de lokale bevolking. Ze leven niet in Durbuy maar laten zich vertegenwoordigen door een provoost die een deel van het kasteel bewoont. Bij de aankomst van de laatste erfpachtheer, de Duc d'Ursel (Hertog van Ursel), wordt het kasteel foor de franse troepen van Louis XIV met de grond gelijk gemaakt.  Zes jaar later installeren de d'Ursels zich in een volledig nieuw kasteel, waarvan ze tot van vandaag nog de eigenaars zijn.
Auteur: Wizpr.guide
Meer informatie
Historische gebeurtenis

Ancien château de Rahier
Het oude kasteel van Rahier Net buiten het dorp Rahier ligt het domein van het oude kasteel, bestaande uit een kerk, de boerderij, het kerkhof en een 350-jaar oude eik! De kerk is nog in originele stijl bewaard gebleven, maar het kasteel heeft in 2009 een gehele restauratie ondergaan, want er stond niet meer dan een ruïne. Archeologische opgravingen in 2001 hebben er toe geleid dat het kasteel weer opgebouwd is zoals het er ooit tussen 1770 en 1778 uitzag. In die tijd was de centrale binnenplaats omringd door meerdere gebouwen. De kracht van het gebouw bestond uit zijn verdedigingstorens en zijn dijken met valbrug. De archeologen hebben een aantal middeleeuwse elementen aan het licht gebracht!
Auteur: Wizpr.guide
Meer informatie
Erfgoed

Weismes
Weismes is een plaats en faciliteitengemeente in het arrondissement Verviers in de provincie Luik in België. De gemeente in de Oostkantons telt ruim 7000 inwoners en is een faciliteitengemeente voor de Duitstalige bewoners. De gemeente wordt met Malmedy om historische redenen gerekend tot de Oostkantons die in 1920 Belgisch werden ingevolge het Verdrag van Versailles, maar valt net als Malmédy niet onder de bevoegdheid van de Duitstalige Gemeenschap.
Auteur: Wikipedia
Stad

Kasteel van Bonneville
Het Kasteel van Bonneville in Bonneville, een deelgemeente van Andenne in de provincie Namen was vroeger een boerderij bestaande uit een donjon uit de vijftiende eeuw.
In 1617 kocht Jacques de Zualart, burgemeester van Namen, het landgoed. Hij werd heer van Sclayn-Bonneville en begon met de bouw van de noordelijke vleugel van het hoofdgebouw: een renaissancegevel gekenmerkt door een afwisseling van baksteen en kalksteen. Tilmant van Zualart, zoon van Jacques, ging failliet tijdens de lopende bouw en ridder Jean-Hubert van Tignee, de belangrijkste schuldeiser, werd in 1690 de nieuwe eigenaar en heer van Bonneville.
Auteur: Wikipedia
Kasteel

Brasserie de Bellevaux
De brouwerij van Bellevaux in Malmedy verwelkomt u in het hart van de Oostkantons voor een gezellig Ardens bierproefmoment. De Brouwerij van Bellevaux ligt in de Oostkantons, een regio vol tradities. Tijdens uw bezoek ziet u de prachtige oude koperen vaten waarin de Bellevaux gebrouwen wordt. Vervolgens krijgt u de gelegenheid om een biertje te proeven in de degustatiezaal of op het terras. Een hapje eten kan ook. De brouwerij van Bellevaux pronkt met pareltjes van de streek: kazen op basis van rauwe melk, fijne vleeswaren uit Malmedy, gerookte forel uit Ondenval... een perfecte combinatie van een bier en een gerecht. Wilt u alles te weten komen over het bier Bellevaux en de productie? Volg dan de rondleiding in de brouwerij. Het is aangeraden om uw bezoek te reserveren. De Oostkantons zijn de ideale omgeving voor buitengewone uitstappen en de brouwerij is een ideaal vertrekpunt voor uw wandelingen. In december is het feest in de brouwerij tijdens De magie van de brouwerij. U kunt er dan een lekker biertje drinken bij een bord vol streekproducten, een warm bier proeven of door de winkel struinen op zoek naar het ideale nieuwjaarsgeschenk. Zoek niet langer. De place to be in de Oostkantons is hier, in de Brouwerij van Bellevaux.
Auteur: Visit Wallonia
Brouwerij

Chapelle Sainte-Barbe
Een van de populairste hoekjes van Ferrières is de kapel van Sainte-Barbe in Burnontige. Dit kleurrijke landschap van de Ardennen is pittoresk en kleurrijk...... Het is hier goed verpozen. De kapel, van een heel eenvoudige architectuur, draagt de sporen van een eervolle ouderdom. De witte muren met opvallende stenen contrasteren harmonieus met de zwarte leien van het dak, waar mos en riet zich op vasthouden. Een bescheiden hek, een overblijfsel van de oude gieterijen van Ferrières, versiert de toegangsdeur. Twee indrukwekkende beuken bedekken het gebouw met hun neerhangende takken. De omtrek van hun stammen van wel drie meter zijn de getuigen van hun ouderdom. Verliefden hebben in hun ruige schors hun initialen en kleine harten gekerfd: voor velen is dit alles wat overblijft van hun romantische ontmoetingen. Het is vrij moeilijk om de precieze datum van de bouw van de kapel Sainte-Barbe vast te stellen. Het moet rond 1784 zijn. De weg die Le Burnontige met de Trou de Ferrières verbond, was toen slechts een zeer smal pad, dat door heide en bramen liep. Zelfdzaam waren zij die het 's nachts durfden te wagen..... Op een mistige avond ging een man uit Le Burnontige voor een dringende zaak naar Ferrières; hij heette Rafhay, overgrootvader aan moederskant van Félix Gilson, die nu meer dan zeventig jaar oud is en in Herstal woont. De nacht was donker en de man verdwaalde al snel. De situatie werd al snel penibel temidden van de wijdse stilte om hem heen, alleen onderbroken door de melancholische kreet van een paar wanhopige dieren. Schrik en angst bekropen al snel Rafhay.... Onze man, die een bijzonder geloof had in de machten van Sinte Barbe voor God, riep de heilige vurig op en beloofde een kapel te bouwen als ze hem weer op de goede weg wilde zetten... Na lange uren ongerust rondgedoold te hebben kwam Rafhay, zonder te weten hoe, op een plek waar hij de contouren van de huizen van de Burnontige kon zien. Hij was gered en als gelovige man vervulde hij zijn gelofte..... Zo werd hier de kapel Sainte-Barbe gebouwd. Er kwam een opmerkelijk standbeeld van de heilige, gemaakt uit houtsnijwerk en geplaatst in een toren. Bandieten hebben het hoofd van het beeld op een dag afgerukt. Korte tijd daarna verdween het beeld zelf ook, zonder dat iemand ooit wist wat er mee gebeurd was. Het werd vervangen door het mooie beeldhouwwerk dat tot op vandaag nog steeds het voorwerp van verering is. Onder de vele tragische gebeurtenissen waarvan de kapel het theater was, is er één speciaal vermeldingswaardig: de tragische gebeurtenissen die plaatsvonden aan het einde van de Duitse bezetting van '40-'44 (zie monument voor de doden van het verzet op de andere hoek van het kruispunt). De heer Alfred Cornet schreef naar aanleiding van de publicatie in " La Petite Gazette " op 27 augustus van een artikel dat onder andere gewijd was aan de kapel Sainte-Barbe in de Burnontige-Ferrières het volgende: "In de buurt van deze kapel, op ongeveer 20 meter afstand en langs de weg, worden twee monumenten opgetrokken, één ter nagedachtenis aan de verzetsstrijders die in september 1944 gedood of neergeschoten werden, de ander ter nagedachtenis aan de verpleegsters en mevrouw Gayemet, bij wie zij verbleven." "Ferrières was een belangrijk centrum van het verzet. De verzetslieden tegen dwangarbeid, de verzetsstrijders en andere gezochte mensen hadden daar een kamp gevestigd, gelegen aan de ingang van het dorp Grand-Trixhe, meer bepaald in het bos genaamd " Heid des Gades ". Ik maakte deel uit van deze groep van ongeveer 400 mensen omdat ik mij sinds 1 november 1943 verzette om te werken en ik me nergens veilig voelde vanwege de vele Duitse onderzoeken. Een van de leiders van dit kamp, die alle lof verdient, was de heer Marcel Michaux de Ferrières." "Na de landing van de geallieerden keerden de Duitsers in grote colonnen terug naar hun land van herkomst. Om de een of andere mij onbekende reden kwam een Duitse colonne, die op weg was van Ville-Ferrières naar Werbomont, aan in het kamp en begon een moorddadige strijd met de verzetsstrijders." "Degenen die bewapend waren, gingen naar de rand van het bos om het kampement te verdedigen. Degenen die, net als ik, ongewapend waren, werden gegroepeerd in kleine eenheden van 5-10 mannen en geleid door een strijder die het gebied goed kende. De opdracht werd gegeven om te vluchten om samen te komen in het bos van Sint Antonius, tegenover de kerk. "Tijdens onze vlucht zijn we door de bossen aan de kapel Sainte-Barbe aangekomen. Vanaf de rand van het bos zagen we bij Burnontige een tweede Duitse militaire colonne die van uit Izier-Bomal in de richting van Werbomont trok. Een deel van deze colonne bevond zich ter hoogte van het Colin Hotel, terwijl de soldaten van het andere deel het Gayemethuis met de bewoners, d. w. z. de eigenaar van het gebouw en de verpleegkundigen van het kamp, in brand staken." "Overgelaten aan onszelf - de gids was verdwenen - en getart door de gedachte dat we de Duitsers die ons kamp aanvielen zouden tegenkomen of door de colonne Burnontige zouden worden onderschept en waarschijnlijk geschoten, baden wij vurig voor Sainte-Barbe. "Tot slot, roekeloos en onbesuisd, staken we de Burnontige over door de velden om het dennenbos van Saint-Antoine te bereiken. Ik vraag me op 71 jarige leeftijd nog altijd af of het Sainte-Barbe was die ons in leven hield of dat het gewoonweg het lot was dat ons gunstig gezind was." "Elk jaar breng ik hulde aan de verzetsstrijders die tijdens de Burnontige zijn vermoord en ik kijk altijd met dankbaarheid naar de kapel Sainte-Barbe...". Een document uit 1868 verwijst naar de " kapel van de Burnontige ". Het is de enige kapel die er als openbare kapel wordt opgericht. In 1920 is de kapel nog niet gekalkt. Het werd geclassificeerd door A. R. op 14/9/1983. Ferraris vermeldt " La Croix Sainte-Barbe " alsof er een kruis aan de kapel voorafgegaan was. De kapel werd in 1997 en 1998 door het gemeentebestuur gerestaureerd op advies van de Qualité-Village-Ferrières. In de registers van het Hof van Justitie van Ferrières staan sporen naar dit kruis in 1729. Het gaat over een daad waarbij een lokale bewoner voor het lokale Hof van Justitie verscheen na aggressie op een arme vrouw in het dorp. Het document (dat veel vertelt over de gedragingen uit het verleden): Le 22 juillet 1729. Le 18 mars coullé, ledit Laurent Godefroyd Lowon estant a coupper des bois dans une heye ou bois de raspe du costé du Thier de la Croix Ste Barbe, il en sortit vers les trois heures après midy, s'en allat sur le chemin nommé le Thier où il fit rencontre de Marie Adam du Burnontige qui retournoit a sa maison. Et l'ayant joint icelluy (celui-ci) muni d'un baston commençat a luy donner des coups, tant a la teste qu'autres endroits de son corps jusqu'à par ce que par tels coups il l'eut renversée par terre a demy morte et chargée de blessures inouies tant a la teste que parmis le corps, que non content de ce et la voyant ainsi renversée il redoublat les dits coups jusqu'à ce qu'il luy eut cassé une de ses jambes, que laditte Marie a des blessures si cruelles et barbares a esté en risque de perdre la vie de sorte qu'avant que le chyrurgien y pouroit mettre les mains il a été convenu de luy subministrer tous les sacrements de Notre Mère la Sainte Eglise, qu'icelle (celle-ci) est encore actuellement ens mains du chyrurgien qui la panse et y pourra encore rester longtemps et peut estre jamais rétablie. ... Une amende de 50 florins d'or ou telle autre plus griève (grave) que cette Cour jugera bon est envisagée.
Auteur: Willem Vandenameele
Kapel

Monument van de 3 gefusilleerde verpleegsters
Hotel Gaiemet diende als hospitaal in de tweede wereldoorlog. Gans de famillie Gaiemet werd gearresteerd op 2 maart 1944. De vader en dochter werden gedeporteerd; de moeder, die ernstig ziek was, werd vrijgelaten en keerde terug naar het hotel om de gewonden en zieken te helpen. Ferrières was een belangrijk centrum van het verzet. De verzetslieden tegen dwangarbeid, de verzetsstrijders en andere gezochte mensen hadden daar een kamp gevestigd met ongeveer 400 mensen, gelegen aan de ingang van het dorp Grand-Trixhe, meer bepaald in het bos genaamd " Heid des Gades ". Na de landing van de geallieerden keerden de Duitsers in grote colonnen terug naar hun land van herkomst. Om de een of andere onbekende reden kwam een Duitse colonne, die op weg was van Ville-Ferrières naar Werbomont, aan in het kamp en begon een moorddadige strijd met de verzetsstrijders. Het was zaterdag 2 september 1944, de vooravond van de bevrijding. Degenen die bewapend waren, gingen naar de rand van het bos om het kampement te verdedigen. Degenen die ongewapend waren werden gegroepeerd in kleine eenheden van 5-10 mannen en geleid door een strijder die het gebied goed kende. De opdracht werd gegeven om te vluchten om samen te komen in het bos van Sint Antonius, tegenover de kerk. Tijdens hun vlucht zijn ze door de bossen aan de kapel Sainte-Barbe aangekomen. Vanaf de rand van het bos zagen ze bij Burnontige een tweede Duitse militaire colonne die van uit Izier-Bomal in de richting van Werbomont trok. Een deel van deze colonne bevond zich ter hoogte van het Colin Hotel, terwijl de soldaten van het andere deel zich bij hotel Gaiemet bevonden. Daar waren 3 verpleegsters, de moeder alsook Omer Sellier en Huguette Moise. De soldaten vermoordden de 3 verpleegsters (Suzanne Boscheron, Josette Petit en Hortense Swinne) en sloten de moeder op in de kelder. Daarna staken ze het gebouw in brand. Omer Sellier en Huguette Moise (in die tijd Mademoiselle Jamotte) werden vrijgelaten na een ondervraging van 5 uur.
Auteur: Willem Vandenameele
Monument

Baugnez 44 Historical Center
Op 17 december 1944 vermoorddeKampfgruppe Peiper 84 Amerikaanse krijgsgevangenen.Om de herinnering aan deze 'slachting van Malmedy', te vereeuwigen, werd het museumBaugnez 44 op de historische plaats opgericht. Het historisch centrum van de Slag om de Ardennen opende zijn deuren in 2007. Het wordt nu al beschouwd als een van de mooiste musea rond de Slag om de Ardennen. De verschillende grote operaties worden er uitgelegd, er zijn16 scènes uitgebeeld en er staan 120 uitstalkasten met vaak unieke voorwerpen die verband hebben met de moordpartij.Er wordt ook een nooit eerder vertoondearchieffilm van 25 minuten geprojecteerd en twee klank- en lichtzalen dompelen u onder in de winter van 1944. Dit is een van de meest kwaliteitsvolle verzamelingen van Europa. Er wacht u een unieke en onvergetelijke ervaring. Niet te missen!
-Museum / informatiecentrum
-Gebouwenerfgoed
-Historische site
-Militaire geschiedenis
Auteur: Fédération du Tourisme de la province de Liège
Historische plaats

Durbuy - Château du Vieux Fourneau
Kasteel van Durbuy, genaamd 'Château du Vieux Fourneau'
Auteur: www.photomap.be
Erfgoed

Condroz
De hoofdstad van Condroz heet Ciney. De Condroz is daar bijzonder mooi. We ontdekken niet de abrupte en onverwachte kant van de rivieren en rotsen van de Ardennen, maar een landschap van weilanden en licht heuvelachtige bossen, waarin veel kastelen en versterkte boerderijen de hoofdrol spelen. Het is een genot om daar te lopen, vooral op twee wielen.
Auteur: Lannoo
Regio centrum

POI

Côte de Haut-Bois
Beklimmingscode van RouteYou : D_3_c
Lengte : 1.35 km
Stijging : 93 m
Gemiddelde hellingsgraad : 6 m / 100 m - 6.25 %
Maximale hellingsgraad : 14.36 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Thier de Coo
Beklimmingscode van RouteYou : D_1_b
Lengte : 2.49 km
Stijging : 205 m
Gemiddelde hellingsgraad : 8 m / 100 m - 8.21 %
Maximale hellingsgraad : 16.43 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Côte du Moulin de Rahier
Beklimmingscode van RouteYou : D_2_c
Lengte : 1.16 km
Stijging : 83 m
Gemiddelde hellingsgraad : 7 m / 100 m - 6.96 %
Maximale hellingsgraad : 14.19 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Côte de Xhierfomont
Beklimmingscode van RouteYou : D_3_d
Lengte : 3 km

Mur de Durbuy
Beklimmingscode van RouteYou : D_1_c

Brug over de Amblève
Samen met de brug stroomopwaarts gelegen aan de Quai des Vieux Moulins, is dit de enige brug in Stavelot die beide oevers over de Amblève met mekaar verbindt. Vanaf haar ontstaan in de buurt van Amel op het plateau van Sankt-Vith heeft de rivier al een hele weg afgelegd en wordt voortdurend gevoed door talrijke beken. Deze dragen meestal ‘ruy’ in hun naam, een woord afkomstig van het Latijnse ‘rivus’ (riviertje). De Amblève vormde de basis voor de rijke industrie van de stad. Het water was niet alleen nodig voor de talrijke leerlooierijen maar was ook de drijfkracht voor de machines in molens en fabrieken.
In 1576 werd de houten brug vervangen door een stenen exemplaar, dat in 1732 vergroot werd tot vier bogen. Tijdens het Ardennenoffensief werd de brug zwaar beschadigd. In de buurt van de brug vind je enkele interessante monumenten: een typisch Ardens kruisbeeld, een oude leerlooierij en een Amerikaanse halftrack.
Auteur: Jan Rymenams
Brug

Place Saint-Remacle
Dit plein werd genoemd naar de stichter van de stad, Saint Remacle.
Het plein is geklasseerd werd als historisch erfgoed. De straten zijn geplaveid met gladde keien uit de Amblève. De meeste huizen dateren uit de 18e en de 19e eeuw. In het midden van het plein staat "la fontaine du perron" uit 1769.
Deze vroegere marktplaats meet 45 op 80 meter, of dus 3300 vierkante meter.
In 1689 woedde er een hevige brand en ook de troepen van Louis XIV hebben de meeste huizen verwoest.
Het plein is de aankomst voor "de laetare van Stavelot", het carnaval van de stad. De Lætare is een traditioneel feest dat wordt gehouden tijdens het Laetare-feest op de vierde zondag van de vastentijd. Dit festival, een van de populairste in Wallonië, is ook bekend om zijn hoofdrolspelers: de Blancs Moussis
Saint Remacle is geboren rond 600 en gestorven rond 669, en was een katholieke en orthodoxe heilige, stichter van de abdij van Stavelot in 651 en eerste abt van de abdij van Solignac.
Auteur: Willem Vandenameele
Plein

Ancien Couvent des Récollectines
Op deze plaats bouwden de minderbroeders in 1663 een belangrijk klooster, waaruit ze verjaagd werden door de Franse revolutionairen in 1792. Het ging om een pension voor de dochters van rijke families. Ze beschikten over hun eigen kapel, die vandaag verdwenen is.
In de tijd van de contra-reformatie sturen de Franciskaners regelmatig religieuzen naar het platteland om de gelovigen van de ketterij te vrijwaren. Bij deze religieuzen waren er 'minderbroeders' die de Ourthe opvaren van Luik naar Durbuy waar de hekserij welig tiert. De minderbroeders waken over de opvoeding en scholing van de jongens. Ze vormen toekomstige religieuzen.
Gebouw

Zitbank Rue Jean de Bohème Durbuy
Deze straat is genoemd naar Jean de Bohème. In 1331 verhief Jan van Bohemen, graaf van Luxemburg en koning van Bohemen, Durbuy tot stad, met de bouw van vestingmuren om het in een enclave van 2 hectare in te sluiten, vandaar de titel van "kleinste stadje ter wereld"!
Voor deze zitbank staat een oude drinkbak.
Voor dat de mogelijkheid bestond om het vee en de paarden te drenken op stal of in de weide, was het noodzakelijk om de kudde verschillende keren per dag naar een plek te leiden om te drinken. In de dorpen die te ver verwijderd waren van een rivier of vijver dienden de dieren hun dorst te lessen aan de voorziene drinkbakken (die bevoorrad werden door de dichtst bijgelegen bron).
Zitbank

Anticlinaal Durbuy
Natuurlijk en vreemd wonder, de rots "Homalius", beter bekend als 'de falize rots', heeft een omgekeerde "U" vorm en wordt anticlinaal genoemd.
Reeds meer dan 300 miljoen jaar is de rotspunt het hoogste punt van het stadje. De rots zelf is 35m hoog. Onderaan is er een meer dat stamt uit de tijd toen de Ourthe nog haar oude bedding volgde via wat nu de place des Foires is.
Durbuy ligt in Belgisch Luxemburg, in het hart van de Ardennen in België aan de Ourthe. Zijn ronde vorm verklapt dat de rivier er ooit volledig omheen stroomde onder de oude brug, de place des foires en via het anticlinaal verder naar de huidige bedding van de Ourthe. Oorspronkelijk was Durbuy een eilandje, goed beschermd door het water, het kasteel en de stadsmuur die 550 meter lang en meer dan 6 meter hoog was.
Rotspartij

Eglise Saint-Nicolas Durbuy
In de 17e eeuw kreeg Laurent de Jeune, deken van een kapittelkerk in Maastricht, toestemming van Filips IV voor de stichting van een minderbroedersklooster in Durbuy in het voormalige huis van zijn vader. Een kloosterkerk werd gebouwd in 1630, maar pas in 1642 gewijd aan Johannes de Doper.
In 1766 werd de kerk uitgebreid met een groot koor. Na opheffing van het klooster in 1795 werd de kerk in 1810 (mogelijk 1802) toegewezen aan de parochie van Durbuy, omdat de parochiekerk ernstig vervallen was. Bij deze transfer werd de kerk gewijd aan Sint Nicolaas.
Kerk

Chateau Durbuy
Redelijk centraal in Durbuy staat het Château de Durbuy, oftewel het kasteel van Durbuy. Het huidig kasteel stamt uit de zeventiende eeuw en werd op de ruïnes van het voormalige kasteel gebouwd.
et kasteel is privébezit en is niet opengesteld voor publiek. Het is één van de weinige kastelen binnen de Ardennen die in het geheel niet te bezoeken of af te huren is. Het kasteel staat aan de oever van de Ourthe. Door de hoogte zou je denken dat je het beste uitzicht van Durbuy hebt als je in het kasteel zou staan maar het beste uitzicht heb je echter op het hoger gelegen uitzichtpunt van Durbuy: de Belvédère. Je kunt helaas alleen maar van dit panorama genieten als het toeristentreintje van Durbuy rondrijdt. Dit treintje brengt je naar de uitkijktoren Belvédère, waarna je kunt genieten van een spectaculair uitzicht over Durbuy en het Ourthedal.
Kasteel

Chapelle Saint-Hubert
Deze kapel staat aan het kruispunt van de Rue des Moulins en Ry dèl Vau.
Beschut door twee majestueuze lindebomen werd deze kapel in zand- en kalksteen, opgericht in 1871 zoals aangegeven door de hartvormige cartouche, die gedeeltelijk onleesbaar is.
Ze is gewijd aan Saint-Hubert. Deze was een nogal losbandig persoon. De legendarische traditie vertelt het prachtige verhaal van het hert dat hij zag tijdens een jacht, op een dag van Goede Vrijdag, en dat aan hem verscheen met een kruising tussen zijn gewei. “Op zo’n dag jagen? waarom bid je niet?" zei het hert. Vanaf de 11e eeuw was hij de patroonheilige van de jagers. Hji wordt steevast afgebeeld met een hert met een kruis tussen zijn gewei.
Kapel

Eglise Notre-Dame du Mont Carmel - Strud
Op de punt van de door het kerkhof ingenomen uitloper staat een Romaanse kerk van zand- en kalksteenpuin uit omstreeks 1100.
Het gebouw, dat het dorp domineert, bestond oorspronkelijk uit een toren, drie schepen van drie traveeën en een koor, waarschijnlijk met een plat chevet. In 1891 werd het in dezelfde stijl uitgebreid en werden een uitstekende kapel en sacristieën toegevoegd. De vier verdiepingen tellende toren met zijn steile helling werd in de 17e eeuw bekroond met een achthoekige spits en is een herkenningspunt in het landschap.
Onze Lieve Vrouw van de Karmel is een van de verschillende namen van de Maagd Maria. Haar naam komt van de berg Karmel in Israël, een naam die is afgeleid van Karmel of Al-Karem, wat vertaald zou kunnen worden als tuin. Overal ter wereld bestaan tegenwoordig religieuze ordes van karmelieten, zowel mannelijke als vrouwelijke, die gewijd zijn aan deze Mariafiguur.
Het feest van Onze Lieve Vrouw van de Berg Karmel is bedoeld om te herinneren aan een grote genade die Maria verleende aan de Orde van de Karmel en via haar aan de hele Kerk. In de nacht van 16 juli vroeg Simon Stock met bijzondere vurigheid om de bescherming van de Heilige Maagd over zijn instituut. Bij het ochtendgloren verscheen Maria aan hem, vergezeld van een schare engelen, omgeven door licht en gekleed in het habijt van de Karmel.
Haar gezicht lachte; in haar handen hield zij het scapulier van de Orde. Voor de heilige legde zij het zichzelf op en zei: "Dit is een voorrecht voor jou en voor alle karmelieten. Wie sterft met dit habijt aan, zal het eeuwige vuur niet ondergaan.
Kerk

Robertville - Andenne - Definitief
Van Rue du Thier 2, 4950 Robertville, België
Naar Rue de la Trichenne, Andenne, België
Routering Motor - kortste