Chimay
De toeristische trekpleisters van de stad omvatten onder meer de vlindertuin, het kasteel van de prinses van Chimay en de nabijgelegen abdij Onze-Lieve-Vrouw van Scourmont, waar kaas gemaakt wordt. Ook wordt het bekende Belgische speciaalbier Chimay gebrouwd. (bron: wikipedia)
Auteur: Sarah De Keyzer
Meer informatie
Historische plaats

Abdij Notre-Dame de Scourmont
De abdij Notre-Dame de Scourmont, nabij de Belgische stad Chimay, is een abdij van de orde van de Trappisten. De abdij ligt op het grondgebied van Forges, op ongeveer tien kilometer van Chimay zelf. De abdij werd op 25 juli 1850 gesticht als trappistenklooster, op initiatief van Eerwaarde Jourdain, een pastoor van een naburig dorp. Zeventien monniken uit het klooster La Trappe van Westvleteren begonnen een stuk grond te ontginnen, dat hen door de Prins van Chimay geschonken was. In 1871 werd het klooster een volwaardige abdij.
Auteur: Sarah De Keyzer
Meer informatie
Abdij

Rocroi
Rocroi is bekend voor de slag van Rocroi. Vlak in de omgeving van de stad vond op 19 mei 1643 de Slag bij Rocroi plaats, een beslissend treffen tussen de Spaanse troepen onder leiding van generaal Don Francisco de Melo en de Franse troepen onder leiding van Louis II de Bourbon-Condé, Duc d'Enghien (Hertog van Enghien), waarbij de Spaanse onoverwinnelijk geachte troepen het onderspit moesten delven.
Auteur: Little Black Bike
Meer informatie
Stad

Het theater van het kasteel van Chimay
Het kasteel van Chimay werd in 1935 heropgetrokken op het domein van een paleizencomplex. Het herbergt een theater dat opgericht werd door Madame Tallien, die in 1805 prinses van Chimay werd. Het dateert uit 1863 en kan pronken met een ovalen, Italiaanse zaal, met een parterre, twee balkons en de prinselijke loge. Zijn opmerkelijke plafond bestaat uit een afgeplatte koepel die het paradijs afbeeldt, met in zijn centrum een rozet van opengewerkt hout. Het hele decor ademt de sfeer van de kartons die onder Lodewijk XV getekend werden voor het theater van Fontainebleau. Sinds 1991 is de zaal het schouwtoneel van een internationaal gerenommeerde wedstrijd voor barokzang. Monument geklasseerd (24-12-1958) Uitstekende erfgoed uit Wallonië
Auteur: Wizpr.guide
Cultuur

Stenay
Volgens een bericht in de Franse pers op 22 jan 1981 zou de geheime orde "Prieuré de Sion" nog springlevend zijn en werd er een conventie gehouden in het Franse Blois op 17 januari in 1981. Daar zou Pierre Plantard de Saint-Clair als nieuwe grootmeester van de orde gekozen zijn. Pierre Plantard de Saint-Clair zou een rechtstreekse afstammeling zijn van Dagobert II en dus gerelateerd aan de Merovingers. Zijn afstamming zou aangetoond zijn door de perkamenten van Koningin Blanche van Castilië. Deze perkamenten werden ontdekt in 1891 door abbé Saunière in zijn kerk in Rennes-le-Château. Pierre Plantard stamt ook rechtreeks af van de eigenaar van het vernielde kasteel Barberie te Sainte-Colombre maar hij is gelinkt aan nog veel meer plaatsen die rechtsreeks of onrechtsreeks gelinkt zijn aan de "Orde van Sion". Zo bezit hij stukken land in de omgeving van Rennes-le-Chateau en Rennes-les-Bains (de berg Blanchefort), en bezit hij de grond waar vroeger de kerk van St.-Dagobert stond in Stenay. Hij zou ook een persoonlijke vriend van Charles De Gaule zijn. Tijdens een interview in 1979 met de BBC vertelde hij dat een weg geplaveid werd voor de terugkeer van een monarchie in Frankrijk.
Auteur: RouteYou Info
Dorp

Moulins-Saint-Hubert
Moulins-Saint-Hubert is een gemeente in het Franse departement Meuse en telt 164 inwoners . De plaats maakt deel uit van het arrondissement Verdun.
De oppervlakte van Moulins-Saint-Hubert bedraagt 8,2 km², de bevolkingsdichtheid is 20,0 inwoners per km².
Auteur: Wikipedia
Stad

Stenay
Stenay is een plaats in Noord-Frankrijk, in Lotharingen, departement Meuse, aan de Maas, aan de rand van de Ardennen.
De plaats is ontstaan in de Romeinse tijd, rond 50 v.Chr. Het vroeg-middeleeuwse stadscentrum is goed bewaard gebleven. De stad is echter vooral bekend door enkele theorieën rondom de heilige Dagobert II die in de stad begraven ligt.
Auteur: Wikipedia
Stad

Inor
Inor is een gemeente in het Franse departement Meuse en telt 204 inwoners . De plaats maakt deel uit van het arrondissement Verdun.
De onderstaande kaart toont de ligging van Inor met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.
Auteur: Wikipedia
Gemeente

Samogneux
Samogneux is een gemeente in het Franse departement Meuse in de regio Grand Est. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Verdun.De gemeente maakte deel uit van het kanton Charny-sur-Meuse tot dit op 22 maart 2015 werd opgeheven en Samogneux werd opgenomen in het op die dag gevormde kanton Belleville-sur-Meuse.
Gemeente

Slag om Verdun
De Slag om Verdun was een van de bloedigste veldslagen uit de geschiedenis van de Eerste Wereldoorlog. Tot op de dag van vandaag staat hij symbool voor de zinloze slachting van mensenlevens.
Verdun had een grote symbolische betekenis voor het Franse volk. Al in de oudheid speelde het stadje door zijn strategische ligging aan de Maas een belangrijke rol in de verdediging van het achterliggende land. Attila de Hun heeft het stadje nooit kunnen innemen. Bij de opdeling van het rijk van Karel de Grote in 843 werd in het verdrag van Verdun bepaald dat de stad onderdeel werd van het Heilige Roomse Rijk. Bij de Vrede van Münster in 1648 werd Verdun definitief aan Frankrijk toegewezen.
Veldslag

Consenvoye
De plaats maakt deel uit van het kanton Clermont-en-Argonne in het arrondissement Verdun. Tot 1 januari 2015 was het deel van het kanton Montfaucon-d'Argonne, dat op die dag werd opgeheven.
De onderstaande kaart toont de ligging van Consenvoye met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.
Gemeente

Haudiomont
De plaats maakt deel uit van het kanton Étain in het arrondissement Verdun. Tot 1 januari 2015 was het deel van het kanton Fresnes-en-Woëvre, dat op die dag werd opgeheven.
De onderstaande kaart toont de ligging van Haudiomont met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

Slag bij Rocroi
De Slag bij Rocroi was een beslissend treffen op 18 en 19 mei 1643 tussen de troepen van landvoogd Francisco de Melo van de Zuidelijke Nederlanden en de Fransen, onder leiding van Lodewijk II van Bourbon-Condé, de jonge hertog van Enghien.Toen dit leger in 1643 het noorden van koninkrijk Frankrijk probeerde binnen te vallen, om zo het zuidelijke front van de Dertigjarige Oorlog te verlichten, kwam het tot een treffen in de buurt van de stad Rocroi.
Veldslag

Monthermé
Monthermé is een plaats in het noorden van Frankrijk, in de Franse Ardennen. Monthermé ligt aan weerszijden van de Maas, een brug verbindt beide delen van de plaats. In deze plaats mondt de rivier de Semois uit, welke vanuit België westwaarts richting Maas stroomt. Monthermé telde op 1 januari 2019 2.237 inwoners.

Semois
De rivier ontspringt in Belgisch-Lotharingen en de grens overstekend, mondt ze op Frans grondgebied uit in de Maas. De rivier is 190 km lang, waarvan 20 kilometer op Frans grondgebied, waar de naam van de rivier als Semoy wordt gespeld. In België stroomt zij voor het overgrote deel door de provincie Luxemburg, de rest in het uiterste zuidoosten van Namen. Ze vormt daarmee de zuidelijke grens van de Ardennen. Het stroomgebied meet 1329 km², waarvan 1229 km² in België.
De Semois ontspringt in Aarlen, waar de bron in 1966 blootgelegd werd en te bezichtigen is. Ze stroomt in westelijke richting, parallel aan de landsgrens, die voorbij Bohan wordt overgestoken. Gedurende het grootste deel van de loop, van Chiny tot de monding, meandert de rivier sterk. De afstand van de bron tot de monding is hemelsbreed maar 70 km lang, maar de totale lengte van de rivier is vanwege de vele meanders bijna het drievoudige.
Water

Musée Européen de la Bière de Stenay
Het Europees Biermuseum is in 1986 opgericht en is gevestigd in het voormalige levensmiddelenmagazijn van de citadel van Stenay uit de XVIIe eeuw, dat in 1879 werd veranderd in een mouterij. Dit museum is uniek in Europa door zijn uitgebreide collecties bestaand uit 48.000 voorwerpen en zijn oppervlakte van 2.500 m². Het stelt u voor om de geschiedenis van de brouwerijtechnieken en tradities te doorlopen, van het begin tot tegenwoordig. De nieuwe museumroute die in 2006 werd ontworpen toont u de evolutie van de productietechnieken aan de hand van een moderne scenografie, die gebruik maakt van nieuwe technologieën (reconstructies, interactieve palen, geluiden en geuren). Aan het einde van het bezoek biedt de taveerne van het museum een ruime keuze aan bieren en streekproducten, om mee te nemen of ter plaatse van te genieten.
Auteur: pmoerman
Museum

Natuurhuisje 24433 in Autreville St Lambert
Heerlijk die geur van het Franse platteland! Vanuit dit natuurhuisje proef je de sfeer van de Franse Ardennen. De voormalige boerderij uit 1803 is gebouwd in de typische Franse stijl en heeft een knusse, authentieke uitstraling. De boerderij is zoveel mogelijk in de originele staat behouden met alle charme van grootmoeders tijd, knus bij de brandende kachel met een goed boek of muziek van een langspeelplaat, rust en ruimte maar ook kierende deuren, krakende vloeren en minder geschikt voor mensen met een spinnenfobie.
Auteur: natuurhuisje.be
Vakantiewoning

Ossuarium van Douaumont
Wist u dat het centrale gebouw van het ossuarium van Douaumont een handvat van een zwaard voostelt waarvan de kling of het lemmet in de grond zit.
Auteur: Dromos
Militaire begraafplaats

Les Éparges
De plaats maakt deel uit van het kanton Étain in het arrondissement Verdun. Tot 1 januari 2015 was het deel van het kanton Fresnes-en-Woëvre, dat op die dag werd opgeheven.
De oppervlakte van Les Éparges bedraagt 9,5 km², de bevolkingsdichtheid is dus 8 inwoners per km².
Oorlog

Promenade des légendes - Le loup Garou / De weerwolf
Het is een wolfsmens, en geen geest.Door een pakt met de duivel kan die man zich, bij volle maan, in een wolf veranderen. Hij valt de mensen aan, maar paradoxaal genoeg zal hij soms mensen die verdwaald zijn in het bos, de weg tonen.
Dit kunstwerk van S. Collard et F. Pierret maakt deel uit van 'de wandeling van de legendes / la promenade des légendes'. Dit is een lusvormige wandeling van 2,2 km in Laforêt waarlangs meer dan 10 wezens uit de legendes die vroeger aan het haardvuur werden verteld worden afgebeeld in taferelen.
Auteur: Willem Vandenameele
Kunst

Kerk van Mouzaive
Deze kerk (of is het een kapel?) is de 'notre-dame' van Mouzaive. Ze werd gebouwd in 1857-1858.
Naast de deur is een herdenkingsplaat voor de 2 wereldoorlogen.
De kerk ligt niet ver van 'de passerelle' die enkel voetgangers en fietsers toelaat om de Semois over te steken.
Mouzaive is een deelgemeente van Vresse-sur-Semois dat 12 deelgemeenten telt.
Eén van de mooiste deelgemeentes van Vresse-sur-Semois is Lafôret.
Auteur: Willem Vandenameele
Kerk

Oorlogsmonument van Mouzaive
Dit kleine oorlogsmonument zit ingemetseld in de voorzijde van de kerk van Mouzaive. Het herdenkt de slachtoffers van Mouzaive uit de beide wereldoorlogen.
Vlak bij de kerk is er een passerelle over de Semois voor voetgangers en fietsers.
Eén van de mooiste deelgemeentes van Vresse-sur-Semois is Lafôret.
Laforêt is een duizend jaar oud dorp, gekend als één van de mooiste dorpjes van Wallonië. Het is meer dan het bezoeken waard.
Auteur: Willem Vandenameele
Oorlog

Brug over de Semois
Deze brug over de Semois mag niet verward worden met de Pont Saint-Lambert die een embleem is in Vresse-sur-Semois
De oorsprong van die brug gaat terug tot het begin der tijden. De brug die u vandaag oversteekt, over de beek Petit-Fays, werd in 1774 gebouwd door het kerkbestuur van Vresse, als opvolger van een andere brug die tijdens de vorige winter door het ijs was weggevaagd. Het leidde op de rechteroever naar een doorwaadbare plaats die toegang gaf tot Laforêt. In het verleden maakte dit het voor de pastoor van Vresse gemakkelijker om zijn priesterambt uit te oefenen in Laforêt, waarvoor hij ook verantwoordelijk was. Dit is waarschijnlijk de reden waarom de Fabrique d'Église tussenbeide kwam bij de bouw van deze brug.
Deze brug heeft aanleiding gegeven tot een zeer merkwaardige, maar niettemin sympathieke legende. Logisch in deze Ardennen waar de legenden elkaar verdringen als de rimpelingen van de beek op zijn drie bogen. Waarom is de brug zo smal dat alleen voetgangers en ruiters er overheen kunnen? Laat je meeslepen door het verhaal dat nog steeds in de huisjes wordt verteld...
Ten tijde van de kerstening van de streek verspreidde Sint Lambertus zijn geloof in Vresse, terwijl Sint Agathe hetzelfde deed in Laforêt. De heilige Lambertus, jaloers op zijn buurman, kwam op het idee zijn rivaal de toegang tot zijn dorp te verbieden. In die tijd werd de verbreiding van het geloof niet noodzakelijkerwijs gedeeld!
De heilige Lambertus, die alleen te voet of te paard reisde, en de heilige Agatha, die alleen per auto reisde, hebben een brug laten bouwen die zo smal was dat haar collega en concurrent niet op haar grondgebied het goede woord kon komen verkondigen.
Legende is vaak mooier dan geschiedenis!
Vanaf deze Pont Saint-Lambert, kunt u een tabaksdrogerij zien.
Brug

1918 - 2018 / Création Theret
Deze creatie van Jean-Marie en Vincent Theret uit 2018 staat aan het 'centre d'interprétation d'art' in Vresse-sur-Semois.
Ze werd er geplaatst naar aanleiding van de honderdjarige verjaardag van het einde van de eerste wereldoorlog en ingehuldigd door o.a. oudstrijders.
Sinds 17 juli 2006 is het kunstinterpretatiecentrum (centre d'interprétation d'art) van de "Ecole de Vresse" open voor het publiek. Het bevindt zich aan de achterkant van het stadhuis en is gevestigd in de gereconstrueerde zalen van het museumgedeelte van het vroegere Toeristisch en Cultureel Centrum, dat tijdens een nacht op Allerheiligen 1998 volledig door brand werd verwoest.
Begin 2015 werd het kunstinterpretatiecentrum uitgerust met audiogidsen, een interactieve terminal en audiovisuele schermen, een pluspunt voor de bezoekers!
Het Interpretatiecentrum heeft ongeveer tweehonderd kunstwerken, voornamelijk schilderijen.
De kunstenaars die in de collectie vertegenwoordigd zijn, zijn onder andere: Baron Léon Frédéric, Albert Raty, Marie Howet, Yvonne Tellier, Jacques Vander Elst, Johnny Schuddeboom, Albert de Villeroux, Géo Warzée, Marcel Hubert, Henri Spitsaert, Guillaume Edeline, Jeanne Portenart, Louise Boxus-Chevy, Marie Lambrexhe, Mariette Koch, Christian Brasseur, Benjamin Gourmet, Claude Collignon, Francis Clébant, Jean-Marie Lambot. ... en verschillende andere schilders die exposeerden in "La Glycine" en die de "Ecole de Vresse" vormden.
Veel van deze kunstenaars kunnen gemakkelijk worden ingedeeld bij wat sinds bijna veertig jaar de "School van Vresse" wordt genoemd, op dezelfde manier als men spreekt van de Scholen van Tervuren, Sint-Martinus-Laethem, Barbizon of Pont-Aven. Natuurlijk is dit geen "school" in de meest enge academische zin. Er is hier geen sprake van een meester en zijn discipelen, of een artistieke doctrine, of één enkele stijl, of een exclusieve bron van inspiratie. Inderdaad, wat is er meer verschillend dan Albert Raty en Johnny Schuddeboom, Jacques Vander Elst en Albert de Villeroux, Geo Warzée en Marcel Hubert,... en ga zo maar door! Maar, zoals wij al lang zeggen, de Ecole de Vresse is bovenal een school van vriendschap en openheid. Het brengt alle kunstenaars samen die zich aangetrokken voelden tot en geïnspireerd werden door de Basse-Semois, al diegenen die Albert Raty omringden, vervolgens al diegenen die José Chaidron vergezelden in zijn avontuur van La Glycine, en tenslotte al diegenen die - gedurende de laatste twintig jaar - dit fabelachtige artistieke epos hebben voortgezet: het vroegere Toeristisch en Cultureel Centrum, de Academie, de Kunstwijk, de schilders van Laforêt,... Kortom, allen die getuigen van het feit dat de geschiedenis van de kunst in Vresse niet ten einde is, maar dat de toekomst vol belofte en talent is.
Dagelijks geopend van 30/3 tot 11/11 van 13.00 tot 17.00 uur op weekdagen en van 14.00 tot 18.00 uur in het weekend. Groepen op afspraak.
Prijzen (2022): 5€ volwassene - 3€ senioren/groepen/studenten - kinderen -12 jaar gratis
Kunst

Village d'art
Tientallen schilders hebben hun schildersezels opgesteld in Vresse en omgeving. Sommigen van hen, aangetrokken door de schoonheid van de plek, kwamen hier om inspiratie te zoeken. Anderen vestigden zich in de streek; sommigen kwamen er zelfs vandaan. Maar de picturale reputatie van Vresse heeft niet in de eerste plaats te maken met het feit dat veel kunstenaars door het landschap worden aangetrokken. Het is het resultaat van een reeds lange geschiedenis waarbij belangrijke figuren als Albert Raty en José Chaidron betrokken zijn. De eerste, die een van de grootste schilders van de Ardennen is, koos ervoor om permanent in Vresse te gaan wonen. Deze laatste, die de beroemde salons van La Glycine creëerde, trok veel kunstenaars aan.
De schilders kwamen in zo groten getale dat men zelfs durfde spreken van een "School van Vresse", zoals men spreekt van de Scholen van Tervuren, Barbizon of Sint-Maartens Latem. Dit is ongetwijfeld arrogant, maar het is tekenend voor de geestesgesteldheid die hier heerst. Dit is geen school in de engste academische zin. Er is hier geen sprake van een meester en zijn discipelen, of een artistieke doctrine, of één enkele stijl, of een exclusieve bron van inspiratie.
Inderdaad, wat is er meer verschillend dan Albert Raty en Johnny Schuddeboom, Jacques Vander Elst en Albert de Villeroux, Géo Warzée en Marcel Hubert... en ga zo maar door. Het brengt alle kunstenaars samen die werden aangetrokken en geïnspireerd door de Beneden-Semois, al diegenen die naar Albert Raty kwamen, vervolgens al diegenen die José Chaidron vergezelden in zijn avontuur in de blauweregen, en tenslotte al diegenen die - gedurende de laatste twintig jaar - dit fabelachtige artistieke epos hebben voortgezet: het Toeristisch en Cultureel Centrum van Vresse, de Academie, het Kunstkwartier... kortom, al diegenen die getuigen van het feit dat de kunstgeschiedenis in Vresse niet heeft stilgestaan, maar dat de toekomst vol belofte en talent is.
Hoe dan ook, Vresse is een "kunstdorp". Dit wordt aangetoond door - de kunstgalerie van La Glycine - de zalen gewijd aan de schilders Albert Raty en Marie Howet in het Toeristisch en Cultureel Centrum - de kunstenaarsateliers in Vresse en in de omliggende dorpen - de kruisweg in de kerk, waarvan elke statie het werk is van een andere schilder - het drieluik van Léon Fredéric in de kerk van Nafraiture...
Kunst

Uitzichtpunt Naglémont
Het uitkijkpunt van Naglémont biedt een zicht op Alle en Mouzaive dat ronduit spectaculair is!
Ô-Naturel - Google Maps
Vresse-sur-Semois heeft vele uitkijkpunten: Laspote Laviot in mouzaive, Le Jambon de la Semois in Bohan, La roche à Saloru en Les 8 Semois in Membre, Le croix en La cuve in Bohan.
Speciaal is Le Griolou in Laforêt omdat daar een rots is waar de kinderen zicht vroeger lieten van af glijden ('ils griolâient').
Tel daarbij het prachtige uitkijkpunt van het bois de Naglémont en er is voldoende klimwerk te doen in deze streek voor al deze prachtige uitzichten!
Uitzichtspunt

Oude spoorwegbrug lijn Lv524
Pas in 1935 werd de in 1913 geopende buurtlijn Lv524 Gedinne-Vresse-Membre doorgetrokken tot Bohan. Dat het zo lang geduurd heeft had te maken met WO I die zo goed als alle op stapel staande projecten dwarsboomde, maar ook met een hindernis van formaat: een steile rotsachtige landtong middenin zo’n grote ingesneden meander van de Semois (zie kaartje). Liever dan de hele omweg langs de rivier koos men voor de kortste weg, met een tunnel dwars door de heuvel en aan beide kanten een viaduct over de rivier.
​Toen de nieuwe verbinding op 5 mei 1935 eindelijk een feit was wilde men die meteen verder doortrekken tot Sorendal, eindpunt van de eveneens metersporige departementale lijn uit Monthermé, langs de Franse Semoy, vlak over de grens. Na allerlei beslommeringen van staatkundig-politieke aard kwam deze verlenging tot stand op 17 oktober 1938. Maar het jaar daarop brak voor Frankrijk de oorlog uit en de grenzen gingen dicht. Meteen het einde van deze amper één jaar oude internationale verbinding. Tot overmaat van ramp blies het Franse leger op 11 mei 1940 beide viaducten op, althans gedeeltelijk. Toch kon men tijdens de winter van 1941-42 met houten noodbruggen de verbinding met Bohan herstellen. Tot Duitse troepen op de terugtocht ze op 6 september 1944 in brand staken.
Na de oorlog zagen de Buurtspoorwegen geen heil meer in zulke afgelegen buurtlijnen. En dus werd in 1947 het spoor tussen Vresse en Bohan zonder meer uitgebroken. Tot vandaag echter blijven de getuigen van dit kortstondige lijnstuk naar Bohan heel aanwezig in de Semoisvallei. Van beide viaducten blijven 3 van de 5 bogen overeind (die van Membre in twee aparte stukken). De tunnel werd dichtgemetseld ten behoeve van een teler (wellicht champignons) maar is al geruime tijd opnieuw verlaten.
Sinds 2022 heeft een grensoverschrijdend fietspadenproject deze tramlijn een tweede leven gegeven. Een voetgangersbrug werd gebouwd over de ontbrekende schakel van de Membre-brug. En de tunnel van de lijn tussen Membre en Bohan werd heropend.
Brug

Les 8 Semois
Met een uitzicht op Bohan links en Membre rechts is dit een ideaal uitzichtpunt op de laatse dorpen in België aan de Semois.
Vresse-sur-Semois heeft vele uitkijkpunten: Laspote Laviot in mouzaive, Le Jambon de la Semois in Bohan, La roche à Saloru en Les 8 Semois in Membre, Le croix en La cuve in Bohan.
Speciaal is Le Griolou in Laforêt omdat daar een rots is waar de kinderen zicht vroeger lieten van af glijden ('ils griolâient').
Tel daarbij het prachtige uitkijkpunt van het bois de Naglémont en er is voldoende klimwerk te doen in deze streek voor al deze prachtige uitzichten!
Uitzichtspunt

Maison du Marichau - Bohan
In de 18e eeuw werd het gebouw bewoond door een smid (frans: 'marichal'): het "maison du marichau". Sinds 1977 is het geklasseerd als Waals erfgoed. Vandaag staat het leeg en raakt het meer en meer in verval. Het is echter een echte getuige van het Ardense verleden: met een basis van schistpuin, vakwerkmuren eerst opgevuld met leem en nu met steen, is het vandaag uniek in de streek van Vresse-sur-Semois.
Het gebouw was in handen van de gemeente sedert het begin van de jaren 2000, maar die had niet het geld om het restaureren en het had er ook geen bestemming voor... Het raakte meer en meer vervallen (zie tweede foto).
In 2016 wordt een koper gevonden die aanvankelijk de noodzakelijke herstellingen aan het dak uitvoert en daarna het huis verder herstelt.
Historisch gebouw

Mariakapel in Alle-sur-Semois
Is het een rotskapellteje of een grot aan de Rue la Ringe in Alle-sur-Semois? In alle geval is dit gewijd aan OLV, en behoort tot de niet-betreedbare Mariakepelletjes.
Niet-betreedbare Mariakapelletjes zijn dusdanig klein dat ze niet betreden kunnen worden. Meestal zijn het vrijstaande mini-kapelletjes, al dan niet op een zuil of gemetselde verhoging geplaatst. Soms bestaat het kapelletje slechts uit een nis in een muur of een muurkastje waarin een Mariabeeldje geplaatst is.
Kapel

Chimay - Foxy Camp definitief
Van Grand'Place 4, 6460 Chimay, België
Naar Chemin rural de Hannonville à Deuxnouds, 55210 Hannonville-sous-les-Côtes, Grand Est, Frankrijk
Routering Motor - kortste, Wandel - mooiste